tag:blogger.com,1999:blog-53922224473318999412012-02-16T17:34:24.251-08:00ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.comBlogger1221100tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-7825460891683852252010-07-09T03:44:00.000-07:002010-07-09T03:44:17.208-07:00<div style="text-align: center;">&nbsp;`ေယာက်ၤားၿဖစ္ရက္(လ်က္)<br />ဘယ္ေတာ့မွ မ်က္ရည္ မက်ေစနဲ႔´တဲ႔<br />ၿပတ္သားတဲ႔ အေမ႔စကား<br />ႏွလံုးသားမွာ စူး၀င္<br />အ႐ူးအမူးပင္ ကိုးကြယ္ခဲ႔…၊<br />ေလာကဓံ ဘယ္ေလာက္႐ုိင္း႐ိုင္း<br />အႏိုင္နဲ႔ပိုင္းခဲ႔သမွ်<br />အေမ႔စကားဟာ,တကယ့္အားေပါ့…။<br /><br />ႏြမ္းပါးမႈအေၿခခံတဲ႔ ပံုေသတြက္ကိန္း…<br />မင္း ဘ၀င္မေအးႏိုင္တာ<br />ငါ ဘယ္ေတးနဲ႔ေခ်ာ့သိပ္ရပါ့…?<br />`ငါတို႔ ခ်စ္ရက္(လ်က္) ေ၀းရမယ္´တဲ႔….၊<br />ကိုယ္ မဟန္တာ<br />ကံၾကမၼာကို လႊဲခ်လို႔ ေတာ္ပါ့မလား…?<br /><br />အဲသလိုအခ်ိန္…<br />အလိုက္သိတဲ႔မိုး<br />အုတ္အုတ္သဲသဲ႐ြာသြန္း<br />ေရေတြ အိုင္ထြန္းလို႔….။<br />ကိုယ့္ပါးၿပင္မွာ စီးဆင္း…<br />မိုးစက္ေတြလား…?<br />မ်က္ရည္လား…?<br />ကိုယ္ကလည္း ေ၀၀ါး<br />အေမေတြ႕လည္း ေထြၿပားေနမွာပါေလ….။<br />&nbsp;</div><div style="text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၉.၇.၂၀၁၀<br />&nbsp;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-782546089168385225?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-6732502997145176082010-06-30T04:20:00.001-07:002010-06-30T04:20:08.879-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/TCsoKxYVsSI/AAAAAAAAA3g/NOq67lkeGXk/s1600/ggg.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/TCsoKxYVsSI/AAAAAAAAA3g/NOq67lkeGXk/s320/ggg.jpeg" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;သူ မရွိလို႔မၿဖစ္ဘူး…<br />အၾကင္နာ ေမတၱာ သိုမွီးရာ….၊<br />ငါတို႔ အခ်စ္ေတြ သိမ္းဆည္းဖို႔….<br />လူသားမ်ဳိးဆက္ မဆိတ္သုဥ္းဖို႔…<br />လူမမယ္ေတြ ရွင္သန္ဖို႔….<br />အ႐ြယ္လြန္သူေတြ စိုေၿပဖို႔….<br />သူ ရွိမွၿဖစ္မယ္…။<br />မာန,အတၱအားေကာင္းသူမဟုတ္ဘူးဆိုရင္ေပါ့…..။<br /><br />သူ ရွိလို႔မၿဖစ္ဘူး….<br />ေလာဘသားတို႔ ဆံုစည္းရာ….၊<br />တစ္လံုးလား? ႏွစ္လံုးလား?<br />သံုးလံုးေလလား? မစဥ္းစားနဲ႔….၊<br />ဘယ္အလံုးမွ ဟန္မက်….<br />ေငြေၿပာင္သူ ေၿပာင္…. အိမ္ေပါင္သူ ေပါင္<br />႐ြာေၿပာင္းသူ ေၿပာင္း…. လူေရာင္းသူ ေရာင္း…..။<br />သူ မရွိမွၿဖစ္မယ္….။<br />ေနာင္သာေစမဲ႔&nbsp; ေအာင္ဘာေလေတာ့<br />တစ္ခါတစ္ရံေပါ့….။</div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၃၀.၆.၂၀၁၀<br />(အညႊန္း….၁၊ ထီ(ပါဠိ) မိန္းမ၊ အမသတၱဝါ၊[တိပိအဘိဓာန္]&nbsp;&nbsp; <br />၂၊ ထီ..အမွတ္စဥ္ ေရးထိုးထားေသာ ကံစမ္းမဲတစ္မ်ဳိး။[ၿမန္မာအဘိဓာန္]<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-673250299714517608?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-80293078469167813812010-06-25T05:02:00.000-07:002010-06-25T05:02:26.436-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/TCSauv2uLdI/AAAAAAAAA3Y/YskMFnxz8W0/s1600/ggg.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/TCSauv2uLdI/AAAAAAAAA3Y/YskMFnxz8W0/s320/ggg.jpeg" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;အေရးတၾကီး အိမ္ေထာင္ပရိေဘာဂေတြထဲမွာ<br />မင္းကို တမ္းတမႈလည္းပါသေပါ့…..။<br /><br />ဆိတ္ၿငိမ္မႈ….<br />ဒီကေန႔ အိမ္ရဲ႕ဦးစားေပးအရာေပါ့….။<br />ဒီအိမ္ရဲ႕လမ္းခြဲမႈ<br />မေန႔က အထိ မွားဆဲ….။<br /><br />စားပြဲ ကုလားထိုင္မ်ား<br />အေတြ႕အၾကံဳအသစ္ေတြ စုေဆာင္းေနေလၿပီ….။<br /><br />မွ်တသြားတဲ႔ ဘ၀<br />ထိန္းသိမ္းမႈမွ မ်က္ရည္မ်ား ယိုစီး…၊<br />တိမ္တိုက္ထူထူ<br />အညီအမွ် ဖံုးအုပ္ေပးထားတယ္….။<br /><br />အထီးက်န္အိမ္မွာ<br />ေၾကာင့္ၾကမဲ႔ ခင္းက်င္းၿပသ…။<br /><br /><i><b>မင္း ထြက္သြားေတာ့….<br />ရာသီေတြ,အိမ္မက္ေတြလည္း ထြက္ခြာ…၊<br />လြမ္းမိတယ္ေလ…။<br />ၿငိမ္းခ်မ္းမႈေတြ ေငြထဲေရာက္သြားအခါ<br />ငါတို႔ လန္႔ေအာ္မိၾကတယ္…။</b></i><br /><br />ဒါေတြ ၿဖစ္ပ်က္တဲ႔အခ်ိန္<br />အၿပာေရာင္ၿမစ္က ဆိပ္ကမ္းၿဖစ္သြားေလရဲ႕…။<br />&nbsp;</div><div style="text-align: center;">ကိုေနာ<br />၂၅.၆.၂၀၁၀<br />(က၀ိတာအဂ်္ကလ္မွ ဗိရင္ဒရာမစ္ရွထရ၏ ဆမရိတိ ဂိ(တ္)ကိုၿပန္ဆိုပါသည္။)<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-8029307846916781381?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-53662861630296317632010-06-06T09:00:00.000-07:002010-06-06T09:00:42.812-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/TAvFxw4sxBI/AAAAAAAAA3Q/TbbF3RycwNk/s1600/ddd.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/TAvFxw4sxBI/AAAAAAAAA3Q/TbbF3RycwNk/s320/ddd.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;">လမ္းၾကံဳလို႔<br />လွည့္၀င္လာတဲ႔ေကာင္ ဟုတ္ဘူး…<br />သင္းတို႔ ပင္လယ္မွာ <br />႐ြက္လႊင့္ခြင့္ မရလည္း<br />ခဲတစ္လံုးေတာ့<br />ပစ္ခ်ထားခဲ႔တယ္….။<br />ေတြ႕တယ္ ဟုတ္….။<br />&nbsp;</div><div style="text-align: center;">ေလွနဲ႔လႈိင္း အခ်င္းခ်င္းကိုင္း႐ႈိင္းတဲ႔ေန႔<br />အေရာက္ၿပန္ခဲ႔မယ္…</div><div style="text-align: center;">လမ္းေတြ<br />ေကာ္နက္ရွင္းေကာင္းရင္ေပါ့…..။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;"> ၆.၆.၂၀၁၀</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-5366286163029631763?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-57229819296739287202010-06-05T02:23:00.000-07:002010-06-05T02:23:56.504-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/TAoXQoXIYSI/AAAAAAAAA3I/NO4JctYqeAY/s1600/bbb.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/TAoXQoXIYSI/AAAAAAAAA3I/NO4JctYqeAY/s320/bbb.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;">မဖိတ္ပဲ ႂကြလာတဲ႔ဧည့္သည္<br />ဟိုေလွ်ာက္ ဒီေလွ်ာက္<br />ဦးေႏွာက္ထဲ ေရာက္လာေရာ…<br />ေအးခ်မ္းလိုက္ပံုမ်ား<br />သူ ေရာက္ကတည္းက<br />ေႏြလယ္ေခါင္ ေစာင္ၿခံဳေနရတယ္…<br />က်ဳပ္မွာ ဖိတ္ဖိတ္တုန္လုိ႔….၊<br /><br />ေလာက၀တ္ အပ်က္မခံဘူး…<br />ရွိတာ ခ်ေကြၽးမိတယ္….<br />ေရာ့…ေရာ့့…သံုးေဆာင္ပါဦး…<br />`မုဆိုးမသားလို႔ဆဲတဲ႔ မိန္းမၾကီး…´<br />`အေဖမရွိတဲ႔ေကာင္လို႔ ေအာ္ေၿပးတဲ႔ ေကာင္ေတြ…´<br />`အရက္၀ယ္ခိုင္းၿပီး မုန္႔ဖိုးမေပးတဲ႔ အမူးသမားအုပ္စု…´<br />`နင့္ကိုလား…အီးေတာင္ လွည့္မေပါက္ဘူးလို႔ေၿပာတဲ႔ ေကာင္မစုတ္….´<br /><span style="color: #cc0000;">(ေဆာရီး…မူရင္းအတိုင္းၿဖစ္သည္)</span><br />`ေပးစားသူနဲ႔ ယူလိုက္တဲ႔ ရည္းစားဦး..´<br />`အကိုၿပန္လာရင္ အတူေနမယ္ဆိုတဲ႔ အသဲေလး….´<br />`ေလယာဥ္ပ်ံ ၀ယ္ပို႔ခိုင္းတဲ႔ တူေလးေတြ…´<br />`ၿဖဲေၿခာက္တတ္တဲ႔ အာဏာပိုင္ေတြ…´<br />`ဖိထိုင္တတ္တဲ႔ မကင္းႏိုင္သူေတြ…´<br />`ရစရာအေႂကြး အနည္းငယ္….´<br />`ဆပ္စရာအေႂကြးေပါင္းခ်ဳပ္…´<br />`အေမရိကန္အိပ္မက္…´<br />ဦးေႏွာက္ထဲရွိတာ အကုန္ပါပဲေလ….၊<br />အကုန္ကိုက္သြားတဲ့ ပိုးဧည့္သည္<br />ေက်းဇူးအထူးတင္တယ္….<br />ကဗ်ာေတြ ပိုလန္းလာဖို႔ရွိတယ္…။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၅.၆.၂၀၁၀ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-5722981929673928720?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-6045212814099305712010-06-04T21:22:00.000-07:002010-06-04T21:26:42.846-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/TAnQuTRJ2wI/AAAAAAAAA3A/PumZzR291Hc/s1600/sm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/TAnQuTRJ2wI/AAAAAAAAA3A/PumZzR291Hc/s320/sm.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;ကိုယ္ကလည္း ေအးေအးလူလူ ေနခ်င္တာပါ့…<br />တတ္ႏိုင္ဘူးေလ….<br />အပူသည္ ၿဖစ္ေနမွေတာ့<br />ပူရေတာ့မွာေပါ့…။<br />ကိုယ့္အေရာင္ေတြ ပိုေတာက္လာတာ<br />ကိုယ္လည္း သတိထားမိတယ္…။<br />ဘယ့္သူ႔ လက္ခ်က္ၿဖစ္ၿဖစ္ေပါ့…<br />တရားခံေတြ႕ေတာ့ေကာ<br />ဘာမ်ား တတ္ႏိုင္ဦးမွာလဲ…?<br /><br />တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္…<br />ေအးေဆးတဲ႔ ကိုယ့္ညီဆီ<br />လူေတြ လာေႏွာင့္ယွက္တတ္တယ္..<br />ေၿမခြာလို ခြာ…<br />ေရရွာလို ရွာနဲ႔….စပ္စပ္စုစုေတြ…<br />ကိုယ့္ဆီမေတာ့<br />အေနပူေပမယ့္<br />နားေအးပါးေအးရွိတယ္…။<br /><br /><b style="color: #cc0000;">`အို….လူအေပါင္းတို႔…<br />ၿငီးမေနၾကနဲ႔…<br />တားဆီးလို႔မရတာ ေသခ်ာရင္<br />ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသာ ကာကြယ္ၾကေတာ့…´</b><br /><br />အခ်ဳိ႕လူမ်ား ၾကံၾကံဖန္ဖန္ဗ်ာ…<br /><i><b><span style="color: #990000;">`ၿမိဳ႕ဆိုၿပီး</span><br style="color: #990000;" /><span style="color: #990000;">ကြန္ကရစ္ေတာထဲ</span><br style="color: #990000;" /><span style="color: #990000;">လာေနရတယ္´လို႔…´</span><br style="color: #990000;" /><span style="color: #990000;">အံ့ေရာ…အံ့ေရာ….။</span></b></i></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၅.၆.၂၀၁၀</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-604521281409930571?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-67360575234395635652010-06-04T08:24:00.000-07:002010-06-04T08:24:29.042-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/TAkaTaSBZNI/AAAAAAAAA24/O-jFfacYLvo/s1600/qqqqq.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/TAkaTaSBZNI/AAAAAAAAA24/O-jFfacYLvo/s320/qqqqq.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;အစိမ္း႐ြက္ကို<br />အၿဖဴၿခယ္…<br />အမာ,အေပ်ာ့ပစၥည္းတခ်ဳိ႕ေပါင္းစပ္….<br />တေတာက္ေတာက္နဲ႔<br />၀ါးလို႔ ေကာင္းသား….၊<br />ရဲေသြးေတာ့ နီပါရဲ႕…<br />ရြံ႕စရာေကာင္းလိုက္တာ…<br /><span style="font-size: small;"><i><b>`ထြီ….´။</b></i></span><br /><br />တခ်ဳိ႕က်ေတာ့…<br />အၿဖဴထည္ကို</div><div style="text-align: center;">အညိဳႏုေရာင္ ဆင္ၿမန္းေပး<br />အမာထည္ေတြ တပ္ဆင္…<br />အေပ်ာ့ထည္ေတြ ႐ုိက္သြင္းထား…<br />၀ါးၾကည့္လိုက္တယ္…<br />ႏွစ္ေလးဆယ္….၊<br />ရဲေသြးေတာ့ နီပါရဲ႕…<br />႐ြံ႕စရာေကာင္းလိုက္တာ…<br /><span style="font-size: large;"><i><b>`ထြီ….´။</b></i></span></div><div style="text-align: center;">ကင္ဆာေတာင္ၿဖစ္ေနေလာက္ၿပီ...။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၄.၆.၂၀၁၀ </div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-6736057523439563565?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-19686979365441235812010-06-03T19:54:00.000-07:002010-06-03T19:54:02.127-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/TAhqlKvSEuI/AAAAAAAAA2w/lk52ZvLDl90/s1600/rrrrr.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/TAhqlKvSEuI/AAAAAAAAA2w/lk52ZvLDl90/s320/rrrrr.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;ရဲမွ ႏွင္းဆီေခၚၾကေလမလား…?<br />မတူႏိုင္တာကို နားလည္ေပးပါ…၊<br />သင္းတို႔လိုပါပဲ…..<br />ရွင္သန္ဖို႔<br />အၾကင္နာေတြ ေမွ်ာ္လင့္ဆဲပါ….။<br /><br />ကိုယ့္မွာလည္း<br />အပြင့္ခ်ပ္ အစံုအလင္<br />လက္နက္ေတြ တပံုတပင္ပါေလ….၊<br />အလွအပေတာ့<br />ဇာခ်ဲ႕ မေၿပာခ်င္ဘူး<br />သင္းတို႔ေပးတဲ႔ အမွတ္အတိုင္းရွိေစ…..။<br /><br />ပြင့္မိေခ်ၿပီ…..<br />မပန္ခ်င္ရင္ ေခါင္းေတြေ႐ႊ႕ထား….<br />ဆူးေၾကာက္ရင္ ဒူးေထာက္ေနၾက….။<br />ေခတ္ကေတာင္းဆိုလာရင္<br />ကိုယ့္လက္နက္ေတြ ၿဖဳတ္သိမ္းဖို႔<br />ေဆြးေႏြးမယ္……။</div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၄.၆.၂၀၁၀</div><div style="text-align: center;">မွတ္ခ်က္.....ႏွင္းဆီေဗဒ မကၽြမ္းက်င္ပါ....အလွနဲ႔ဆူးကို တြဲၿမင္မိသၿဖင့္ ရင္ဖြင့္လိုက္တာပါ...သဘာ၀နဲ႔အံေခ်ာ္ေနပါက တည့္မတ္ေပးၾကပါရန္....။ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-1968697936544123581?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-56166687094784615642010-06-03T10:36:00.000-07:002010-06-03T10:36:12.321-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/TAfnAPtKByI/AAAAAAAAA2o/0ghoYLMHgVU/s1600/wwww.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/TAfnAPtKByI/AAAAAAAAA2o/0ghoYLMHgVU/s320/wwww.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;အလွမ္းမမီတာ<br />၀မ္းမနည္းဘူး…</div><div style="text-align: center;">ကိုယ္ကမွ ေၿခစစ္ပြဲမေအာင္ခဲ႔တာ….။<br /><span style="color: #cc0000;">`အားနည္းသူ လမ္းဖယ္စတမ္း´ေခတ္မွာ</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">မင္းဘက္က မွ်တပါတယ္ေလ…။</span><br /><br />မင္းအခ်စ္ကို ဆြတ္ခူးမယ့္<br />အေကာင္းဆံုးအသင္းကို အားေပးဖို႔<br />ငါ့လက္တစ္စံု<br />တခုပ္တရ ေဆးေၾကာထားတယ္….။<br />လုပ္ပြဲေတြ ကင္းရွင္းေအာင္ေတာ့<br />မင္းေလး တာ၀န္ယူေပါ့….။<br /><br />စိုးရိမ္မိတယ္….<br />ဂုဏ္ယူ႐ုံသက္သက္<br />မင္းအခ်စ္ေတြ<br />ဧည့္ခန္းထဲ ၿပသခံထားရမွာကို…..။<br /><br /><span style="color: #cc0000;">စိတ္ခ်….</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ေနာက္ဘ၀ ကမၻာ့ဖလားမွာ</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ကိုယ္ ဗိုလ္စြဲရေစ့မယ္…</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ေနာက္ၿပီး…</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ကိုယ့္ရင္ခြင္ဟာ</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ဧည့္ခန္းတစ္ခု မၿဖစ္ေစရဘူး….။</span></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၃.၆.၂၀၁၀<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-5616668709478461564?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-45165788762070443892010-06-02T21:01:00.000-07:002010-06-02T21:01:29.405-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/TAcoyoUi1YI/AAAAAAAAA2g/uY4GBFgK-DA/s1600/th.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/TAcoyoUi1YI/AAAAAAAAA2g/uY4GBFgK-DA/s320/th.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;ငါ ရွင္သန္ဆဲ ကမၻာ<br />ငါ့လက္ရာ မဟုတ္ခဲ႔….။<br /><br />ငါ ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ႔ လမ္း,<br />စီးတဲ႔ ဖိနပ္,<br />စားသမွ် အစာ<br />ငါ့လက္ရာ မဟုတ္….။<br /><br />ငါလႊင့္တဲ႔ အလံ,<br />ငါတိုင္တဲ႔ ေႂကြးေၾကာ္သံ,<br />ငါဆိုတဲ႔ သီခ်င္း,<br />သူမ်ား လက္ရာေတြေပါ့…..။<br /><br />ငါဖတ္သမွ်စာအုပ္&nbsp;</div><div style="text-align: center;">ငါ စီရင္တာ မဟုတ္….။<br /><br />အာဂ သူခိုးတစ္ေယာက္ပါလား…<br />သူမ်ား အားထုတ္ထားသမွ်<br />မသိမသာယူတုန္း….။<br /><br /><span style="color: #cc0000;">ငါ ဘာေတြ လုပ္ခဲ႔ၿပီလဲ…?</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ရွင္သန္ခြင့္ေကာ ရွိရဲ႕လား….?</span><br style="color: #cc0000;" /><br />ကိုေနာ<br />၃.၆.၂၀၁၀<br />(ေဗာဓိဆတ္တြ၏ ခတမ္ နဟီး ဟိုတီ ဗာတ္ ကဗ်ာေပါင္းခ်ဳပ္မွ က်ဳိးရ္ ကို ၿပန္ဆိုပါသည္။)<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-4516578876207044389?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-71883360386073820282010-05-29T03:53:00.000-07:002010-05-29T04:44:39.973-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/TADwau-2USI/AAAAAAAAA2Y/7nZfiIIBs-8/s1600/ggg.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/TADwau-2USI/AAAAAAAAA2Y/7nZfiIIBs-8/s320/ggg.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;လူကို ယံုလို႔ ဟုတ္ဘူး</div><div style="text-align: center;">ေဆးကို ယံုလို႔ လာခဲ႔တာ....</div><div style="text-align: center;">ငွက္ဖ်ားၿဖစ္ၿဖစ္....ဆင္ဖ်ားၿဖစ္ၿဖစ္</div><div style="text-align: center;">အၿပတ္ရွင္းေပးရမွာေပါ့....။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေၿခေခ်ာ္ လက္ေခ်ာ္ၿဖစ္ခဲ႔ ရင္</div><div style="text-align: center;">ဘယ္သူ႔ တာ၀န္လဲ....?</div><div style="text-align: center;">ငါ့ ကံၾကမၼာလား</div><div style="text-align: center;">ေဆးလား</div><div style="text-align: center;">ဆရာ၀န္လား</div><div style="text-align: center;">ေငြလား</div><div style="text-align: center;">တစ္ခုခုေၾကာင့္ၿဖစ္မွာေပါ့...။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေအး...အခုေတာ့...</div><div style="text-align: center;">ေအးေဆးပဲေလ....</div><div style="text-align: center;">ဗာရာဏသီ ပံုနားမ်ားအတြက္&nbsp;</div><div style="text-align: center;">သတင္း မထူးေသးဘူး...</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="color: #cc0000; text-align: center;">ဟဲလို.....</div><div style="color: #cc0000; text-align: center;">ကိုေနာ....ပါ<br />အပိုမေၿပာဘူး <br /></div><div style="color: #cc0000; text-align: center;">အားလံုး ပုံမွန္အတိုင္းပါ...</div><div style="color: #cc0000; text-align: center;">ဦးေႏွာက္ထဲ ပိုး၀င္သြားတာက လြဲလို႔ေပါ့....။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၂၉.၅.၂၀၁၀ </div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"></div>္<br /><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-7188336038607382028?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-30604520459652224832010-05-12T06:45:00.000-07:002010-05-12T06:45:57.246-07:00<span style="font-size: small;"></span><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-qw1zGN12I/AAAAAAAAA2Q/672bvJkG9zM/s1600/bbbb-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-qw1zGN12I/AAAAAAAAA2Q/672bvJkG9zM/s320/bbbb-1.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">&nbsp;မင္းေလးက<br />ကိုယ့္အိပ္မက္ပါကြယ္…<br />ကိုယ့္ဆီမလာခ်င္ပါနဲ႔<br />မေခၚရက္ဘူး…။<br /><br /><span style="color: #cc0000;">ဆက္ပ်ံလိုက္ပါ…</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">သင့္ေတာ္ရာ သြား</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">အၿမင့္ေပၚမွာ နားပါ….၊</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ကိုယ့္အရိပ္ ၀င္မခိုပါနဲ႔</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ခရီးဖင့္သြားလိမ့္မယ္….။</span><br style="color: #cc0000;" /><br />ဆက္ပ်ံလိုက္ပါ….<br />ေဟာ…ဟိုမွာ ေတာအုပ္….<br />အပင္တိုင္း ၾကိဳေနလိမ့္မယ္….ေနာ့<br />ေနပူလည္း ခဏပါကြယ့္….။<br /><br /><span style="color: #cc0000;">ဒီအပင္က</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">အရိပ္လွေပမယ့္</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">စိတ္မခ်ရဘူး ကေလးရယ္…။</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">&nbsp;</span></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ကိုေနာ<br />၁၂.၅.၂၀၁၀&nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">၁။ ၀ုန္း….ဖုန္း…..ဒိုင္း….ၿဗန္း….</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">၂။ ေ၀ါ….ေ၀ါ….ရွေလာ…ေဟာ…ေၿဗာ….</span></div><span style="font-size: small;">၃။ ဂြီး…ဂီြး…ဂီး…ဟီး…ဟီး…..</span><br /><span style="font-size: small;">၄။ ၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀..။</span><br /><span style="font-size: small;">အဖြင့္….၁-သည္ ကိုေနာအသည္းေပါက္ကြဲသံၿဖစ္၍….၂-ကား မ်က္ရည္က်သံၿဖစ္သည္။</span><br /><span style="font-size: small;">၃-မွာ ငိုသံၿဖစ္ၿပီး….၄-ကား ဇီး႐ိုးမဟုတ္ ၀လံုးမ်ားၿဖစ္သည္။</span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-3060452045965222483?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-58205572616793763872010-05-11T21:28:00.000-07:002010-05-11T21:28:57.361-07:00<span style="font-size: small;"></span><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-ouTUPzzaI/AAAAAAAAA2I/vZyssHBsULI/s1600/fffff.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-ouTUPzzaI/AAAAAAAAA2I/vZyssHBsULI/s320/fffff.jpg" /></a><span style="font-size: small;"><span style="font-size: large;"><span style="color: red;">&nbsp;</span></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="font-size: small;"><span style="font-size: large;"><span style="color: red;">MA,PHC Konaw</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;"><span style="color: #cc0000;">M…</span>အမ္…ၿမန္မာၿပည္အေၿခအေနကလည္း ဘာၾကီးတုန္း ဟ…</span><br /><span style="font-size: small;"><span style="color: #cc0000;">A…</span>ေအ….ၾကည့္လုပ္ၾကရေသးတာပါ့….။</span><br /><span style="font-size: small;"><span style="color: #cc0000;">P…</span>.ပီ ပီၿပင္ၿပင္ မလုပ္ႏိုင္ၾကသေ႐ြ႕</span><br /><span style="font-size: small;"><span style="color: #cc0000;">H…</span>HIV ပိုးလို ဒုကၡေပးေနဦးမွာ..</span>..<br /><span style="font-size: small;"><span style="color: #cc0000;">C…</span>.စီ ကာပတ္ကံုး မေၿပာတတ္ဘူးေလ…၊</span><br /><span style="font-size: small;"><span style="color: #cc0000;">Konaw…</span>.ကိုေနာတို႔ ထမင္းမ၀ႏိုင္ေသးဘူး….။&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">ကဗ်ာ၏ အစစာလံုးမ်ားကို ေအာက္သို႔တန္းစီဖတ္လိုက္လွ်င္ M A P H C Konaw ဟု ၿဖစ္သည္။</span><span style="font-size: small;"><span style="color: #cc0000;">&nbsp;</span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;"><span style="color: #cc0000;">M A P H C Konaw</span>၏အနက္မွာ….<span style="color: #990000;">မင္း အလွည့္ ပဲ ဟင္း ခ်က္ ကိုေနာ</span> ၿဖစ္သည္။</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ကိုေနာ</span><br /><span style="font-size: small;">၁၂.၅.၂၀၁၀</span></div></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-5820557261679376387?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-53273877950545010732010-05-11T08:40:00.000-07:002010-05-11T10:04:57.314-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-l6LX937nI/AAAAAAAAA2A/YTzzw_aZG2E/s1600/jjjj-2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-l6LX937nI/AAAAAAAAA2A/YTzzw_aZG2E/s320/jjjj-2.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">&nbsp;အေမ ညွစ္အားေကာင္းလို႔<br />လူၿဖစ္ခဲ႔ရသူပါ….။<br /><br />ကေလးဘ၀<br />မုန္႔မ၀ခဲ႔…<br />မ်က္လံုးေတြ ေရမကူးတဲ႔ေန႔ မရွိခဲ႔ဘူး….။<br /><br />လူငယ္ဘ၀….<br />စာမေတာ္ခဲ႔….<br />ေက်ာင္းတက္လည္းမမွန္<br />ေနာက္စာလည္းၿပန္မအံမိ….။<br /><br />လူ႐ြယ္ဘ၀…<br />ရည္းစား မလွ….<br />ႏႈတ္က ပြေသး<br />စိတ္ကညစ္ေထး…<br />ေတးတစ္ပုဒ္မွ မသီခဲ႔ရ…။<br /><br />လူလတ္ဘ၀….<br />စီးပြားမေၿဖာင့္<br />မီးပြားေလာက္မွ မေတာက္ခဲ႔….<br />ခရီးသြားေတာ့လည္း ေနာက္ကပဲဗ်ာ….။<br /><br />လူၾကီးဘ၀…..<br />သားသမီးမေကာင္း<br />ဗိုက္ေဟာင္းေလာင္း<br />ေတာ္ရာပဲ ေအာင္းေနခဲ႔ရ…..၊<br /><br />လူအိုဘ၀….<br />ေဆးနဲ႔ေ၀း….<br />ေက်ာင္းနဲ႔ေ၀း…<br />ဘုရားနဲ႔ေ၀း….<br />တရားနဲ႔ေ၀း…<br />ေ၀း….ေ၀း…..ေ၀း…...၊<br />အခုထိ…..ဂ်ဳိကာတစ္ေကာင္မွ မတက္ေသးပါလားကြယ္…။</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"></span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ကိုေနာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">၁၁.၅.၂၀၁၀<br /><br /><span style="color: #cc0000;">ေမတၱာလက္ေဆာင္......</span></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ကီဠတိ….(ေခဠတိ)….ကစား၏။<br />ကီဠာပတၱာ၀လီ(ဣတၳိလိင္)…..ဖဲခ်ပ္</span><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ဟာသကာရက(ပံုလိင္)....ဂ်ဳိကာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ကီဠာပတၱာ၀လိယာ ကီဠတိ…(ကီဠာပတၱာ၀လႎ ကေရာတိ)….ဖဲကစား၏။ ဖဲ႐ိုက္၏။ </span><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;ဟာသကာရေကာ အာဂစၧတိ…ဂ်ဳိကာတက္၏။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-5327387795054501073?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-10027098610841859782010-05-11T01:49:00.000-07:002010-05-11T01:49:59.601-07:00<span style="font-size: small;"></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-kZ1JXLoyI/AAAAAAAAA14/GyDeU12tG_A/s1600/rrr.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-kZ1JXLoyI/AAAAAAAAA14/GyDeU12tG_A/s320/rrr.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">&nbsp;ကိုယ္တိုင္ေရး ၀တၳဳပါ…<br />ၿပန္ဖတ္ေနတာ တစ္၀က္က်ဳိးၿပီ….။<br />အရသာမရွိလိုက္ေလၿခင္းကြယ္….၊<br />ဆိုးလိုက္တဲ႔၀တၳဳ….<br />အဲ….မေကာင္းလိုက္တဲ႔၀တၳဳဆိုရင္ ပိုမွန္မယ္….။<br /><br /><span style="color: #cc0000;">ဇာတ္အိမ္….</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ဇာတ္ကြက္….</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">အေသးစိတ္ဇာတ္၀င္ခန္း….</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">စကားအသံုးအႏႈံး…သီခ်င္း….</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">သ႐ုပ္ေဆာင္မ်ား….</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">အဆိုးဆံုးက….မင္းသမီး….</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ကိုယ့္စိတ္ၾကိဳက္ တစ္ခုမွမပါ….။</span><br style="color: #cc0000;" /><br />ဘိုထိုင္အဆင္ေၿပရင္<br />အေသးစိတ္ဖတ္ဖို႔ စိတ္ကူးရွိပါရဲ႕…..။<br />လက္က်န္ဇာတ္လမ္းအက်ဥ္း…<br />အို….<br />နာ….<br />ေသ……။<br />(မွတ္ခ်က္….ေအးေဆး)</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ကိုေနာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">၁၁.၅.၂၀၁၀<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-1002709861084185978?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-42233431992039467692010-05-10T20:43:00.000-07:002010-05-10T20:43:55.580-07:00<span style="font-size: small;"></span><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-jSFNap_WI/AAAAAAAAA1w/fwxrbIZ3g4U/s1600/sc.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-jSFNap_WI/AAAAAAAAA1w/fwxrbIZ3g4U/s320/sc.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">&nbsp;ဘာေၾကာင့္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္<br />ဒီေလာက္ေလွ်ာက္ခဲ႔ၿပီးမွေတာ့ <br />ေနာက္ၿပန္မလွည့္သင့္ေတာ့ဘူး…..၊<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ေ၀းေသးလား…?<br />ဆက္ေလွ်ာက္တယ္ပဲ ထားပါေတာ့…..<br /><span style="color: red;">ပန္းတိုင္ကို သြားရမွာလား….?</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">သြားေနတာက ပန္းတိုင္လား….?</span><br />လက္ေထာက္ေဗဒင္ေလးေတာ့ၾကည့္သင့္ေနၿပီ…။<br /><br />ဒါနဲ႔……<br /><span style="color: #cc0000;">ငါ့ခရီးက….</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ၿပန္လွည့္ေနတာလား…..?</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ၿပန္လည္ေနတာလား….?</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေစာင့္ၾကည့္ဖို႔</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">လူတစ္ေယာက္ငွားရဦးမယ္ေလ…။</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">&nbsp;</span></span></div><div style="color: #990000; text-align: center;"><span style="font-size: small;">(အဓိပၸါယ္တူ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ဂုဏ္ၿပဳပြဲ၌ ႐ြတ္ဖတ္ရန္ရည္႐ြယ္၍ ေရးသားပါသည္။)</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ကိုေနာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">၁၁.၅.၂၀၁၀<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-4223343199203946769?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-67593413364989173192010-05-10T07:49:00.000-07:002010-05-10T07:49:50.019-07:00<span style="font-size: small;"></span><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-gcq1Sw-0I/AAAAAAAAA1o/vxaNo3r3hsE/s1600/skk.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-gcq1Sw-0I/AAAAAAAAA1o/vxaNo3r3hsE/s320/skk.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">&nbsp;ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္မိတယ္…<br />`ငါ တစ္ေယာက္တည္းမဟုတ္ဘူး´ဆိုတဲ႔ အသိကလြဲၿပီး<br />ဘာမွ ထြက္က်မလာ…။<br />ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္မိတယ္…။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ေရႊၿမန္မာမ်ား…အေသအခ်ာမွားဆဲ<br />အဆင္မေၿပေသး…..<br />ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္မိတယ္…။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">အဆင္ေၿပေအာင္လုပ္မယ့္လူမ်ား<br />အဆင္မေၿပေသး…..<br />ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္မိတယ္…။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">အဆင္ေၿပေအာင္လုပ္မယ့္လူမ်ားကို<br />အဆင္မေၿပေအာင္လုပ္ေနသူမ်ား<br />အဆင္မေၿပေသး….<br />ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္မိတယ္…။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">အဆင္မေၿပသူမ်ားအေၾကာင္းေၿပာေနတဲ႔ ကိုေနာ<br />အဆင္မေၿပေသး…..<br />ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္မိတယ္…။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ေကာင္း ကင္ ကို ေမာ့….<br /><span style="color: #cc0000;">`ပြဲၿပီးမွ သိရမယ့္ အေၿဖမ်ဳိး က်မလာပါေစနဲ႔….´</span><br />ေကာင္း ကင္ ကို ေမာ့ ၾကည့္ မိ တယ္…။</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ကိုေနာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">၁၀.၅.၂၀၁၀<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">(မွတ္ခ်က္…ကဗ်ာဆရာေကာင္းကင္ကိုကေတာ့ ေမာ့မယ္မထင္ဘူး)<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-6759341336498917319?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-4813970568406147002010-05-10T03:03:00.000-07:002010-05-10T03:03:12.280-07:00<span style="font-size: small;"></span><br /><span style="font-size: small;"></span><br /><span style="font-size: small;"></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-fZrg_xOJI/AAAAAAAAA1g/3iMDg0Kg75Q/s1600/g-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-fZrg_xOJI/AAAAAAAAA1g/3iMDg0Kg75Q/s200/g-1.jpg" width="200" /></a></div><span style="font-size: small;"></span>ဆုဓာမိုက္ တစ္ခါတစ္ခါေတြးမိသည္။<br />`ဘာေၾကာင့္ မယမန္ဆင္းကို စြန္႔ခဲ႔ရသလဲ…အိမ္သံေယာဇဥ္က ဘာေၾကာင့္ႏွိပ္စက္ေနသလဲ.....?<br />မာယာၿပႆနာလား…ဒါ လည္းၿဖစ္ႏုိင္တယ္…ဒီၿပန္ေပးဆြဲတဲ႔ကိစၥက ဟိႏၵဴေရာ,မူစလင္ေရာခံေနၾကရတာပဲ၊<br />ဘာလဲ…ကိုယ့္အိမ္ကလံုၿခဳံမႈမရွိဘူးလို႔ခံစားေနရတာလား…?´ကိုယ့္ဘာသာေမးခြန္းေတြထုတ္ၾကည့္ေနသည္။<br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">သံသီးဗဂ်ားရွိ အိမ္ေသးေသးတြင္း လွဲရင္းေလွ်ာက္ေတြးေနသည္။<br />`ဘာေၾကာင့္ ကိုယ္ပိုင္အိမ္ကို စြန္႔ၿပီးတစ္စိမ္းရပ္ကြက္မွာ လာေနရတာလဲ…သူတို႔ကို ေရွာင္တာလား..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေၿမကိစၥမွာ ဘာေၾကာင့္ ရွဳံးမယ္လို႔ထင္ေနတာလဲ..ဟိုသူေ႒းက မတရားနဲ႔တရားဆင္တာနဲ႔ပဲ ရွဳံးသြားမွာလား</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">…ကိုယ္ပိုင္အိမ္…ကိုယ့္အိမ္ကိုယ္ တရားစြဲခံရၿပီးရွဳံးမွာထက္ အခ်ိန္ရွိတုန္းသိကၡာရွိရွိထြက္သြားတာက ပို</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေကာင္းတယ္…´<br />တစ္၀မ္းကြဲအစ္ကိုတစ္ေယာက္လည္း ဒီလိုပဲ ကိုယ့္အိမ္ကိုယ္လက္လႊတ္လိုက္ရတာကို ဆုဓာမိုက္ေတြ႕ဖူး</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">သည္။တန္ဂါအီးလ္ရွိ အာကူးရ္ဌာကူးရ္က အိမ္ၿဖစ္သည္။ေဘးအိမ္က ဇမီးမံုရွီက ေၿမလုဖို႔ၾကိဳးစားသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">တရားဆိုင္ၾကရသည္။ငါးႏွစ္ၾကာၿပီးေနာက္ ဇမီးမံုရွီ အႏိုင္ရသြားသည္။အဲဒီေနာက္..အစ္ကိုလည္း အိႏၵိယ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ထြက္သြားသည္။အစ္ကိုလိုမၿဖစ္ရေလေအာင္ ဘိုးဘြားပိုင္ေၿမကို ခပ္သြက္သြက္ေရာင္းခဲ႔ရသည္။သူလည္း</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အိႏၵိယထြက္သြားမယ္ဆိုရင္ အခက္အခဲမရွိလွ…အရင္လိုလည္းဂုဏ္သိကၡာမရွိေတာ့…မိတ္ေဆြေတြလည္း</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေလ်ာ့လာသည္…ဟိႏၵဴမိသားစုမ်ားသည္ အခြင့္အေရးရရင္ရသလို အိႏၵိယကိုထြက္ခြာေနၾကသည္…</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">တခ်ဳိ႕လည္းဆံုးပါးကုန္ၿပီ…က်န္ေနတဲ႔သူေတြမွာလည္း အနာဂတ္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ဘာမွ ေရေရရာရာမရွိၾက…</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">မေကာင္းဆိုး၀ါးေတြက ဘယ္ခ်ိန္ လာေႏွာင့္ယွက္ၾကမလဲဆိုတာပဲ အၿမဲပူေနၾကရသည္..။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အားလံုး၏အိပ္မက္သည္ အိႏၵိယၿဖစ္သည္။အားလံုးသည္ လွ်ဳိ႕၀ွက္နည္းလမ္းမ်ားၿဖင့္ နယ္စပ္ကိုေက်ာ္ၿဖတ္ဖို႔</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အသင့္ၿပင္ေနၾကသည္။ဆုဓာမိုက္ကတစ္ခါတစ္ခါေၿပာမိသည္။<br />`ဒီႏိုင္ငံမွာ စစ္ၿဖစ္တုန္းက ေၾကာက္လို႔ အိႏၵိယထြက္သြားၾကတယ္…လြတ္လပ္ေရးရေတာ့ သတၱိရွိသလိုလို</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ၿပန္လာၾကတယ္….ေၿပာလိုက္ရင္ အိႏၵိယအေၾကာင္းပဲ…၊´<br />အဲဒီစကားေတြက သူ႔ကို ဒုကၡေပးေတာ့သည္။အားလံုးနဲ႔ ကန္႔လန္႔ၿဖစ္လာသည္။ဟိႏၵဴမိတ္ေဆြမ်ားေရာ,</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">မူစလင္မိတ္ေဆြမ်ားပါ တေၿဖးေၿဖးႏွင့္ ဆုဓာမိုက္ကိုခြာလာၾကသည္။ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းမေၿပာမဆိုၾကေတာ့…။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">သူတို႔အိမ္ေတြ ေရာက္သြားရင္ေတာ့ ေၿပာဆိုၾကသည္။<br />`ဆုဓာမိုက္ ဧည့္ခန္းထဲ ထိုင္ဦးေနာ္….က်ဳပ္ ဘုရား၀တ္ၿပဳလိုက္ဦးမယ္…´<br />`ဒီေန႔ မင္းေရာက္လာတယ္ဆိုေတာ့ အိမ္ေတာ့က်က္သေရရွိသြားၿပီေဟ့´စသၿဖင့္…။<br />ဆုဓာမိုက္ အေဖာ္မဲ႔လာသည္။ကိုယ့္ၿမိဳ႕အေပၚ အမွတ္ရမႈ,စိုးရိမ္းမႈ,အာ႐ုံစိုက္မႈမ်ားကသူ႔ကိုႏွိပ္စက္ေနသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ထိုေၾကာင့္ ထြက္သြားခ်င္သည္။ႏိုင္ငံကိုေတာ့မစြန္႔ခ်င္….အိပ္မက္ၿမဳိ႕ေလးကို စြန္႔ခ်င္လာသည္။ဒီအတြက္မရွဴ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ႏိုင္မကယ္ႏိုင္ၿဖစ္ခဲ႔ရသည္။<br />ဆုဓာမိုက္ ဒါကာေရာက္စ…...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ခိုသိုက္လို အခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲမွာေနရတာကို စိတ္ပ်က္မိသည္။ေနာက္ေတာ့လည္း အေလ့အက်င့္ၿဖစ္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">သြားသည္။တကၠသိုလ္၌ အလုပ္ရသည္။မိတ္ေဆြအသစ္ေတြတိုးၿပီး အသားက်လာသည္။ႏိုင္ငံေရးထဲလည္း</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ပါလာသည္။အစည္းအေ၀းမ်ား,ဆႏၵၿပပြဲမ်ားတြင္ဖိတ္ၾကားခံရသည္။အဲဒါေတြကို ကိရန္းမယီက သေဘာမက်</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေခ်။အစကတည္းက တားၿမစ္လာသည္၊အခုလည္းအားမေပး…။<br />ကိရန္းမယီကေတာ့ ကိုယ္တိုင္စိုက္ပ်ဳိးထားေသာၿခံကေလးႏွင့္သစ္ပင္၀ါးပင္မ်ားအေၾကာင္းေတြးၿပီးမ်က္ရည္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">က်ေနသည္။<br />`စိုက္ထားတဲ႔ပဲပင္ေတြအခုဘယ္လိုၿဖစ္ေနၿပီ….မာလကာပင္….ဒီေလာက္ၾကီးတဲ႔အသီးမ်ဳိး ရပ္ကြက္ထဲ ဘယ့္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">သူ႔အပင္မွ သီးတာ မဟုတ္ဘူး….အုန္းပင္ေၿခမွာ လူေတြဆားေရေလာင္းေပးပါ့မလား…´</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အဲဒါေတြကိုပဲေတြးၿပီး စိတ္ဆင္းရဲေနသည္..။<br />ဆုဓာမိုက္ကေကာ…….?</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ကိုေနာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">၁၀.၅.၂၀၁၀</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-481397056840614700?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-82430819751173862492010-05-08T21:34:00.000-07:002010-05-08T21:34:38.145-07:00<span style="font-size: small;"></span><br /><span style="font-size: small;"></span><br /><span style="font-size: small;"></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-Y7PL0BEFI/AAAAAAAAA1Y/uLICoqmEdoc/s1600/mmmm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-Y7PL0BEFI/AAAAAAAAA1Y/uLICoqmEdoc/s320/mmmm.jpg" /></a></div><span style="font-size: small;"></span>ယခုလသည္ ေမလၿဖစ္သည္။ ရွင္းလွေပစြ…..။<br />ေမဟုေၿပာလွ်င္ ကုလားအမ်ားစုက နားမလည္ေခ်…။မာအီးဟုေၿပာမွ နားလည္ၾကသည္။ကုလားလူမ်ဳိးသည္<br />အစပ္ၾကိဳက္သည္အားေလ်ာ္စြာ လွ်ာသြက္လွေပသည္။ သရ,ဗ်ည္းရွိသမွ် အသံလိုက္ထြက္သည္။<br /><span style="color: #cc0000;">မာအီးၿဖစ္ပံုကား ဤသို႔တည္း..။</span><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေမလသည္ အဂၤလိပ္နာမည္ MAYၿဖစ္သည္။MAသည္ မာ ၿဖစ္ၿပီး Yသည္ ယ ၿဖစ္သည္။ ယသည္ ဣ...အိ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">(သို႔မဟုတ္)ဤ...အီမွ လာသည္။ဣ= ဤ= ယသည္ အတူတူၿဖစ္သည္။သို႔ၿဖစ္၍ သဒၵါဆရာအရွင္မဟာ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ကစၥည္းမေထရ္ၿမတ္က ဣ၀ေဏၰာ ယံ န၀ါ…စ်လာန မိယု၀ါ သေရ၀ါ စေသာကီးမ်ားကို ကေလးမ်ားအတြက္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">သတ္မွတ္ေပးထားခဲ႔သည္။ထိုကီးမ်ားကိုပင္ စာအထင္ၿဖင့္ အမိေ႐ႊၿပည္ၾကီးမွ ပါဠိပညာရွင္ၾကီးမ်ားက တသ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">သႏွင့္ ေ႐ႊခ်ေကာင္းတုန္းရွိေနေသးသည္။ ဘယ့္ႏွာၿပဳၾကေလကုန္ရာအံ့….။<br />အၿခားၿခားေသာ အသံေၿပာင္းပံုေၿပာင္းနည္းအေထြေထြကိုေတာ့ အသံေၿပာင္းတမ္းကစားနည္း၌ ၀ါသနာထံု</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">လွေသာ ဆရာေတာ္ၾကီးဓမၼဂဂၤါအား ေမးၿမန္းေလွ်ာက္ထားၾကေလကုန္ရာေသာ္…..။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ကဲ…မေၿပာဘူးလား….သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္သာလို႔……၊လူပုဂၢဳိလ္မ်ား ဘယ္..နားလည္လိမ့္မတုန္းဗ်…။</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></div><div style="color: #cc0000; text-align: center;"><span style="font-size: small;">`ေက်းဇူးသခင္, ေထရ္အရွင္, ဓာတ္ပံုၿမင္ရင္ ကန္ေတာ့ပါ၏´</span></div><div style="color: #cc0000; text-align: center;"><span style="font-size: small;">`ပရီးမီးယား, ေနာက္ဆံုးဖလား, အားရ ပါးရ ၾကည့္သင့္၏။´</span></div><div style="text-align: center;">&nbsp;</div><div style="text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၉.၅.၂၀၁၀ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /><br /><br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-8243081975117386249?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-6376331042911862702010-05-08T10:16:00.000-07:002010-05-08T10:16:07.218-07:00<span style="font-size: small;"></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-Wb1VhDzXI/AAAAAAAAA1Q/-0DFbOttmIU/s1600/mm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-Wb1VhDzXI/AAAAAAAAA1Q/-0DFbOttmIU/s320/mm.jpg" /></a></div><span style="font-size: small;"></span>ယခုႏွစ္သည္ ၿမန္မာ့ၿပကၡဒိန္အရ ၀ါထပ္ႏွစ္ၿဖစ္၍ ၀ါဆိုလႏွစ္လရွိေပမည္။ဒုတိယ၀ါဆိုလ၌ ရဟန္းေတာ္မ်ား<br />၀ါကပ္ၾကရေပမည္။ဒုတိယ၀ါဆိိုလႏွင့္ဒုတိယ၀ါကပ္ၿခင္းကို ၿမန္မာမ်ားမကြဲၿပားၾကေခ်။နီးစပ္ရာသံဃာေတာ္<br />မ်ားကို ေလွ်ာက္ထားစံုစမ္းထားသင့္ေပသည္။<br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ကုလားၿပကၡဒိန္အရ ယခုႏွစ္သည္ ဆုန္ထပ္ႏွစ္ၿဖစ္၍ ကဆုန္ႏွစ္လရွိေနသည္။သို႔ၿဖစ္၍ ကုလားမ်ားသည္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">လာမည့္ ေမလ(၂၇/၂၈)ရက္မ်ား၌ ကဆုန္လၿပည့္ဗုဒၶေန႔ပြဲေတာ္က်င္းပၾကေပလိမ့္မည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ရွင္းပါအံ့….(အဟမ္း….အဟမ္း)</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ရာသီခြင္ၿဖင့္လည္ပတ္ေသာကုလား႐ိုးရာၿပကၡဒိန္ႏွင့္ ကုလားေစာ္နံေသာၿမန္မာ့႐ိုးရာၿပကၡဒိန္မ်ားအရ(၃)ႏွစ္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">လွ်င္တစ္ၾကိမ္,တစ္လတိုးေပးရေလ့ရွိသည္။အတိုးေပးရေသာလကို ၿမန္မာ့ၿပကၡဒိန္က ၀ါဆိုလဟု ပံုေသသတ္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">မွတ္ထားသၿဖင့္ (၃)ႏွစ္လွ်င္ တစ္ၾကိမ္၀ါထပ္ရေတာ့သည္။<br />ကုလားၿပကၡဒိန္အရကေတာ့ အတိုးေပးရေသာလကို သတ္မွတ္မထားေခ်။ ဘယ္လမဆိုၿဖစ္ႏိုင္သည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">တိုးလာေသာလသည္ထူးၿခားမႈရွိသည္။ၿမင့္ၿမတ္သည္။ထိုလကိုအဓိမာသ,အဓိကမာသ,မလမာသ,ပု႐ုေရွာက္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">တမ္ဟုေခၚသည္။ယခုႏွစ္တြင္ ကဆုန္လတိုးလာသည္။ေနာင္လာမည့္သံုးႏွစ္ေၿမာက္၌တိုးလာမည့္လကိုမသိ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ရေသးေခ်။<br />ေ႐ႊၿမန္မာမ်ားကေတာ့ ၀ါထပ္ၿခင္းကို ဘုရားေဟာက်မ္းဂန္ႏွင့္ညီသေယာင္ ဘ၀င္ၿမင့္ေနတတ္သည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">မဟာ၀ါပါဠိေတာ္၌လာေသာ၀ါငင္ၿခင္းႏွင့္ လတိုးၿခင္းတို႔မွာ သီးၿခားစီသာၿဖစ္ေပလိမ့္မည္။<br />ရွင္ေတာ္ဗုဒၶသည္ ကုလားၿပည္၌ ေမြး, ၾကီးပ်င္း, ဘုရားၿဖစ္,တရားေဟာ,အဖြဲ႕အစည္းထူေထာင္,ပရိနိဗၺာန္ၿပဳ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">သြားေသာ ကုလားၿဖစ္ေၾကာင္းကိုလည္း မေမ႔အပ္ေပ….။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">(သံဃာေတာ္မ်ားသာ(လံုး၀…လံုး….၀..သံဃာေတာ္မ်ား)သီးသန္႔ဖတ္ရန္ ပို႔စ္တစ္ခုစီစဥ္ေနပါေၾကာင္းအသိ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေပးအပ္ပါသည္…ဒါယကာ..ဒါယိကာမအေပါင္း..သူေတာ္ေကာင္းတို႔…႐ူး..တိုး..တိုး…။)</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ကိုေနာ</span></div><span style="font-size: small;"></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">၈.၅.၂၀၁၀</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />&nbsp;</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-637633104291186270?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-40924511480272491382010-05-07T09:34:00.000-07:002010-05-07T09:34:55.826-07:00<span style="font-size: small;"></span><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-RBApWgVjI/AAAAAAAAA1I/7GlWikD9iu4/s1600/fd.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-RBApWgVjI/AAAAAAAAA1I/7GlWikD9iu4/s320/fd.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">&nbsp;စိတ္ညစ္ေနသူဟာ ကဗ်ာမေရးႏိုင္ဘူး….၊<br />စိတ္ညစ္ေနသူဟာ အေတာ္မ်ားမ်ား လုပ္တတ္တယ္<br />ပ်က္လံုးထုတ္ၿခင္းအစ…..အဆိပ္ေသာက္ၿခင္းအဆံုး….၊<br />ဒါေပသိ….ကဗ်ာမေရးႏိုင္ဘူး…..။<br /><br />စိတ္ညစ္ေနသူဟာ ေန႔ခင္းမွာငိုဖို႔ အေမွာင္ရွာတတ္တယ္…<br />အသက္ေလးဆယ္ၿပည့္ေနတာေတာင္မွ<br />လံုၿခဳံတဲ႔ေနရာတစ္ခုခု ရွာေနတတ္တယ္<br />အေမ႔ရင္ခြင္လိုဟာမ်ဳိး…..။<br /><br />စိတ္ညစ္ေနသူဟာ ေတာင္ေတာင္ဤဤ ၾကံတတ္တယ္<br />သိပ္နက္တဲ႔ေရအိုင္လို…..ၿမိဳ႕ထဲက အၿမင့္ဆံုးတိုက္ရဲ႕အခန္းေတြလိုမ်ဳိးကို…၊<br />ၿပီးေတာ့…..ၿပီးေတာ့….<br />တိတ္တဆိတ္ ေအာ္ဟစ္ေနတတ္တယ္<br /><span style="color: #cc0000;">`အခ်စ္ဆံုးေရ….</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ၿမစ္ေပၚမွာ ဆည္တစ္ခု အခိုင္အမာ တည္ေဆာက္သြားမယ္…</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">အထပ္ၿမင့္တိုက္ေပၚတက္တဲ႔ ဓာတ္ေလွကားကို ရပ္ပစ္မယ္…</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ဒါေပသိ…..အခ်စ္ဆံုးကေတာ့</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">သစ္ပင္ေပါ့ကြယ္…..အရိပ္ေပးတယ္ေလ…၊</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ေလနဲ႔ယုယႏိုင္တယ္….</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ဆည္မေဆာက္ႏိုင္ဘူး…..။´</span><br /><br />စိတ္ညစ္ေနသူဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဆည္အၿဖစ္တည္ေဆာက္ႏိုင္တယ္…<br />ခိိုင္ခံ့မႈရွိခ်င္ရွိမယ္….အားေပ်ာ့ခ်င္ေပ်ာ့မယ္…..၊<br />ဒါေပသိ……ကဗ်ာမေရးႏိုင္ဘူး…..။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ကိုေနာ<br />၇.၅.၂၀၁၀<br />(က၀ိတာအဂ်္ကလ္မွ ကူးမားရ္၀ိကလ္၏ ဒုခီ ဒီးႏိုး ေမ ကို ၿပန္ဆိုပါသည္)</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-4092451148027249138?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-49622798554429053452010-05-06T07:34:00.000-07:002010-05-06T07:34:38.585-07:00<span style="font-size: small;"></span><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-LTRM6zPtI/AAAAAAAAA1A/_45d_PV1W30/s1600/tr.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-LTRM6zPtI/AAAAAAAAA1A/_45d_PV1W30/s320/tr.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">&nbsp;ေၿပးရင္းလႊားရင္း<br />ငါတို႔ ပစ္ခ်လိုက္ၾကတယ္…<br />အဆင့္ၿမင့္အေတြးအေခၚေတြ<br />ခံစားခ်က္ေတြ…..။<br />ေသခ်ာပါတယ္….<br />အထီးတည္းၿဖစ္သြားၾကၿပီ……။<br /><br />ငါတို႔ကို အခ်စ္ေတြထဲမွာ ေသာ့ခတ္…<br />ဆရာအၿဖစ္နဲ႔ပဲ အသက္ေမြးေနၾက….။<br /><br />လိုဏ္ေခါင္းအေကြ႕အေပၚက<br />ဘူတာ႐ုံေအာက္ ေၿပးလႊားရင္း<br />ဂ်ဳိးဂ်ဳိးဂ်က္ဂ်က္ အင္ဂ်င္ကေတာ့ အဆင္သင့္…။<br /><br />ၿပီးေတာ့….<br /><span style="color: #cc0000;">ခရီးအကြာအေ၀း မွတ္သားဖို႔</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ငါတို႔ ရပ္တန္႔လိုက္တယ္……</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ေၿပးလႊားေနတဲ႔ အခ်ိန္ေတြကို</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ေနာက္ၿပန္လွည့္ရင္း……။</span><br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ကိုေနာ<br />၆.၅.၂၀၁၀<br />(က၀ိတာအဂ်္ကလ္မွ မိုဟန္ရာနား၏ ေဒါင္ရေတး ဟုေယးကို ၿပန္ဆိုပါသည္။)<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-4962279855442905345?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-86830907394543592482010-05-05T21:30:00.000-07:002010-05-05T21:30:59.845-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-JFyVbqznI/AAAAAAAAA04/DMG5V26I2I4/s1600/g-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-JFyVbqznI/AAAAAAAAA04/DMG5V26I2I4/s200/g-1.jpg" width="200" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဆုရန္ဂ်န္ ၀ရန္တာမွ ေနပူထဲစိုက္ၾကည့္ေနသည္။႐ုတ္တရက္ခ်ီတက္လာေသာ လူအုပ္ၾကီး၏အသံေၾကာင့္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ပ်ာထြက္သြားသည္။လူအုပ္ၾကီး၏ေႂကြးေၾကာ္သံမွာ မသဲမကြဲၿဖစ္ေနသည္။ဆုဓာမိုက္ႏွင့္ ကိရန္းမယီတို႔လည္း</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">နားစြင့္ေနၾကသည္။ကိရန္းမယီ ၿပတင္းေပါက္မ်ားထပိတ္လိုက္သည္။ၿပတင္းေပါက္မ်ားပိတ္လိုက္သည့္အခ်ိန္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">တြင္အိမ္ေရွ႕မွလူအုပ္ၾကီးၿဖတ္သြားသည္။လူအုပ္ၾကီး၏ေႂကြးေၾကာ္သံကိုရွင္းရွင္းလင္းလင္းၾကားလိုက္ရသည္။<br /><span style="color: #cc0000;">`ဟိႏၵဴေတြကို ၾကိဳးနဲ႔တုပ္….မနက္ ညစာ စြပ္ၿပဳတ္လုပ္´…..။</span><br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဆုဓာမိုက္ေၾကာက္ေနသည္ကို သတိထားမိသည္။ကိရန္းမယီၿပတင္းေပါက္မွီ၍ ေက်ာက္႐ုပ္လိုရပ္ေနသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဆုရန္ဂ်န္အမွတ္ရေနေသးသည္။(၉၀)ၿပည့္ႏွစ္တုန္းကလည္း ဤေႂကြးေၾကာ္သံကိုပင္ ေအာ္ဟစ္ခဲ႔ၾကသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဟိႏၵဴမ်ားကိုကိုက္စားခ်င္ေနၾကသည္။ဤအခ်ိန္တြင္ဆုရန္ဂ်န္ကိုေတြ႕က၀ါးစားပစ္ၾကပါလိမ့္မည္။<br />ဘယ္သူေတြက၀ါးစားမွာပါလိမ့္….?<br />ရပ္ကြက္ထဲကေကာင္ေလးေတြပဲ….။<br />ဂ်ဗ္ဗား,ရမ္ဂ်န္း,အာလမ္ဂီးရ္,ကဗီးရ္,အေဗဒီးတို႔လူစုပါပဲ…။<br />ဒီလူေတြဟာ သူငယ္ခ်င္းလို,ညီအစ္ကိုလိုေနၾကၿပီး မနက္,ညေန စကားစၿမည္ေၿပာေနၾက,ရပ္ကြက္၏</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ၿပႆနာမ်ားကိုတိုင္ပင္ေၿဖရွင္းေနၾကလူေတြပဲ…။<br />ဒီလူေတြဟာ ဒီဇင္ဘာ(၇)ရက္,ေဆာင္းရဲ႕မနက္ခင္းမွာ ဆုရန္ဂ်န္ ကိုကိုက္စားၾကလိမ့္မည္။<br /><br />ဆုဓာမိုက္ ဒါကာလာၿပီး သံသီးဗဂ်ားရွိ ၀မ္းကြဲအစ္ကိုအဆိရန္ဂ်န္အိမ္တြင္ေနသည္။သူတို႔ကပဲ အိမ္ေသး</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေသးေလးတစ္လံုး ငွားေပးသည္။အဆိရန္ဂ်န္ကေမးသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">`ဆုဓာမိုက္….မင္းဂုဏ္ၿဒပ္နဲ႔အိမ္ငွားနဲ႔ေနလို႔ၿဖစ္ပါ့မလား´တဲ႔…။<br />`ဘာလို႔မၿဖစ္ရမွာလဲ…?သူမ်ားလည္း ဒီလိုပဲေနေနၾကတာပဲ မဟုတ္လား….?´…။<br />`ေနၾကပါတယ္….ဒါေပမယ့္...မင္းကေမြးကတည္းက ဆင္းရဲဖူးတာ မဟုတ္ဘူး…ကိုယ္ပိုင္အိမ္ကိုဘာေၾကာင့္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေရာင္းလိုက္တာလဲ…?မာယာကလည္း ငယ္ေတာ့တာမဟုတ္ဘူး…ငါကေတာ့ ဥတ္ပယ္ကို ကာလကတၱား</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ပို႔ထားလိုက္တယ္….ေကာလိပ္လည္း မတက္ေတာ့ဘူးေလ…ရပ္ကြက္ထဲက ေကာင္ေတြက ၿပန္ေပးဆြဲမယ္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">လို႔ၿခိမ္းေၿခာက္ထားတယ္…ငါလည္းေၾကာက္တာနဲ႔ပို႔ထားလိုက္ရတယ္….အခုတီးလ္ဂ်လာ(ကာလကတၱားရွိ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ရပ္ကြက္တစ္ခု၏နာမည္)က ဦးေလးအိမ္မွာ…မိန္းကေလးေတြ အ႐ြယ္ေရာက္လာရင္ သိပ္စိတ္ပူရတယ္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ကိုယ့္လူေရ…´<br />`ဟုတ္တာေပါ့…စိတ္ပူရၿပီလားဗ်ာ´<br />အဆိရန္ဂ်န္၏စကားကိုေထာက္ခံလိုက္ၿပီးအေတြးကတစ္ေနရာေရာက္သြားသည္။<br />`မူစလင္မိန္းကေလးမ်ားလည္း အ႐ြယ္ေရာက္လာရင္စိတ္ပူရတာပါပဲ…သူ႔ေက်ာင္းသူေလးတစ္ေယာက္ကို</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေကာင္ေလးတစ္စုက ဆာရီဆြဲခၽြတ္ၾကသည္…၊ဒါ..ဟိႏၵဴေကာင္မေလးမဟုတ္ဘူး…မူစလင္ပဲ…၊ေကာင္ေလး</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေတြကလည္း မူစလင္ေတြပဲ…၊တကယ္ကေတာ့ ဟိႏၵဴရယ္,မူစလင္ရယ္မဟုတ္ပါဘူး…အားနည္းသူကို အားရွိ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">သူက အခြင့္အေရးရလို႔ အႏိုင္က်င့္တာပါ…မိန္းကေလးကအားႏြဲ႕ေတာ့ အားရွိတဲ႔ေယာက်ၤားသားေတြက</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အႏိုင္က်င့္တာပါ…´။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အဆိရန္ဂ်န္က သူ႔သမီးႏွစ္ေယာက္ကို ကာလကတၱားပို႔ထားသည္။ၾကိဳးစားပန္းစားပိုက္ဆံရွာသည္၊</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အစၥလာမ္ပူရ္၌ေရႊဆိုင္ရွိသည္။ကိုယ္ပိုင္ႏွစ္ထပ္အိ္မ္တစ္လံုးရွိသည္။အဲဒီအိမ္ကို ေကာင္းေကာင္းမၿပဳၿပင္….</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အိမ္အသစ္လည္းေဆာက္ဖို႔စိတ္ကူးမရွိ….။<br />တစ္ေန႔ဆုဓာမိုက္ကိုေၿပာသည္။<br />`ကိုယ့္လူ…ေငြေၾကးအကုန္အက်မခံနဲ႔…စုထား…ၿဖစ္ႏိုင္ရင္ အိမ္ေရာင္းထားတဲ႔ေငြကို ဟိုက အမ်ဳိးေတြဆီပို႔</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ထား…သူတို႔ကို ေၿမဘာညာ ၀ယ္ခိုင္းထားဗ်…´။<br />`ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ…၊´<br />`ကာလကတၱားမွာေလ….ကိုယ္ကေတာ့၀ယ္ထားလိုက္ၿပီ´<br />အဆိရန္ဂ်န္ကတိုးတိုးေလးေၿပာသည္။<br />ဆုဓာမိုက္ကေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္ၿပန္ေၿပာသည္။<br />`ဒီကရတဲ႔ ေငြကို ဟိုမွာ သံုးတယ္…ဟုတ္လား….ခင္ဗ်ားကို ႏိုင္င့ံသစၥာေဖာက္လို႔ေၿပာလို႔ရတယ္..´</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဆုဓာမိုက္စကားကို ၾကားရေတာ့ အဆိရန္ဂ်န္အ့ံၾသသြားသည္။ဘယ္ဟိႏၵဴမွ ဒီစကားမ်ဳိးေၿပာတာ မၾကားဖူး</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဘူး…ဒီလိုပဲ ေငြကို ဒီမွာမသံုးဘဲ ဟိုမွာပဲ စုေနၾကတာ…ဘာၿဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဒီမွာက ဘယ္ေတာ့ဘာၿဖစ္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">မယ္…ကိုယ္စုထားတာေတြကို ဘယ္ခ်ိန္မွာ အၿမစ္ပါမက်န္ လာဆြဲႏႈတ္ပစ္ၾကမယ္ဆိုတာ ဘယ္သူမွ မေၿပာ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ႏိုင္ဘူး…´။<br /><br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-8683090739454359248?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-9509236511594927362010-05-05T07:47:00.000-07:002010-05-05T07:53:45.924-07:00<span style="font-size: small;"></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-GEM5bmdBI/AAAAAAAAA0w/6ZNqmqLgA8o/s1600/bd-2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-GEM5bmdBI/AAAAAAAAA0w/6ZNqmqLgA8o/s320/bd-2.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"> ငါဟာ လူသားၿဖစ္ေလေတာ့</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">တစ္ခါတစ္ခါ<br />ငွက္တစ္ေကာင္ၿဖစ္ခ်င္မိတယ္…။<br /><br />ငါဟာ လူသားၿဖစ္ေလေတာ့</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">တစ္ခါတစ္ခါ<br />အလိုဆႏၵေတြ ၿဖည့္ခ်င္မိတယ္….၊<br /><br />ေတြးေနမိတယ္…<br />ငွက္ေတြမွာလည္း<br />အလိုဆႏၵေတြရွိမယ္…<br />ၿပည့္ခ်င္မွလည္း ၿပည့္ၾကမယ္….။<br />ဆႏၵ မၿပည့္ဘဲ ေသလို႔ <br />နတ္ၿပည္ေရာက္ပါၿပီတဲ႔<br />အဲဒီမွာ ငွက္ထပ္ၿဖစ္ဦးမလား…?</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ငါဟာ လူသားၿဖစ္ေလေတာ့</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">အလိုဆႏၵေတြရွိေနတယ္…..၊</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ဆႏၵေတြအားလံုး မၿဖည့္ခ်င္ဘူး…<br />ငွက္ၿဖစ္ခ်င္တဲ႔ ဆႏၵမ်ဳိးေတြကိုေပါ့….။<br /><span style="color: #990000;">ငွက္ေသၿခင္းကို ငါ ေတြ႕တယ္</span><br style="color: #990000;" /><span style="color: #990000;">ငါ့ေသၿခင္းကို ငါ ေတြ႕တယ္….။</span><br style="color: #990000;" /><br />ကိုေနာ<br />၅.၅.၂၀၁၀<br />(က၀ိတာအဂ်္ကလ္မွ ဗိရွႏူးနာဂါးရ္၏ က်ိရိယာ ဟိုေနး ကီ ဣတ္ခ်ာကို ၿပန္ဆိုပါသည္။)<br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-950923651159492736?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-37683674871446548732010-05-05T02:21:00.000-07:002010-05-05T02:26:37.500-07:00<div style="text-align: left;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-E0XpB9ZKI/AAAAAAAAA0o/UfS0haKPNlk/s1600/bbbbb.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S-E0XpB9ZKI/AAAAAAAAA0o/UfS0haKPNlk/s320/bbbbb.jpg" /></a></div><br /><span style="font-size: small;">(၁) ဖ်င္းညံ့သေဘာ,စိတ္ဓာတ္ေဟာ၏,စိတ္ဓာတ္ၿမႇင့္တင္,ဖ်င္းညံ့စင္၏..၊စိတ္ဓာတ္လြင့္စင္,ဖ်င္းညံ့၀င္၏…။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂) <span style="color: #cc0000;">အားေနေသာဦးေႏွာက္သည္ မာရ္နတ္၏အလုပ္႐ံုၿဖစ္သည္။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃) တစ္ေယာက္ထံ၌တပည့္ခံၿခင္းသည္ တစ္ရာကုိ ဆရာလုပ္ရန္ၿဖစ္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၄) ထိုးစစ္ကို ထိုးစစ္ၿဖင့္ေခ်မႈန္းရမည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၅) ေၾကကြဲမႈကို အားအၿဖစ္ ေၿပာင္းလဲတတ္ပါေစ…။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၆) ဘာမွ်မရွိေသာအိုးခြက္မ်ားသည္ ပို၍အသံၿမည္တတ္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၇) မလုပ္သင့္သည္ကို လုပ္မိပါက မခံစားသင့္သည္ကို ခံစားရေပမည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၈) ပရမ္းပတာလူငယ္ဘ၀သည္ ေၾကကြဲဖြယ္ သက္ၾကီး႐ြယ္အိုဘ၀ကိုၿဖစ္ေစ၏။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၉) ပူေဆြးၿခင္းကို ကုသႏိုင္ေသာအရာကား လႈပ္ရွားမႈၿဖစ္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၀) <span style="color: red;">ပါးစပ္ႏွင့္ပိုက္ဆံအိတ္ကုိ သတိၿဖင့္ဖြင့္ပါ။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၁) အခ်စ္တိုးေလေလ ဆင္ၿခင္တံု ေလ်ာ့ေေလေလ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၂) က်ႏုပ္တို႔၏ ပထမႏွင့္ေနာက္ဆံုးအခ်စ္ကား မိမိကိုယ္ကိုခ်စ္ၿခင္းတည္း။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၃) ေလမလာလွ်င္ ေလွကိုေလွာ္ပါ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၄)တစ္စင္းတည္းေသာၿမားၿဖင့္ ေသေလၿပီးေသာရန္သူကို ပစာမူ၍ အၾကိမ္ၾကိမ္ပစ္ခတ္ၿပန္ေတာ့အံ့နည္း။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၅) စဥ္းခ်ိန္ရွိပါလ်က္ လက္ရမ္းဆမၿပဳသင့္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၆) အဓိကေအာင္ၿမင္မႈရဖို႔ပဲ…၊ေအာင္ၿမင္မႈရရင္အ ၿခားၿပႆနာအားလံုး ေၿပလည္သြားမွာပါ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၇) ေအာင္ၿမင္မႈမွာ ၿဖတ္လမ္းမရွိ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၈) </span><span style="font-size: small;">အလုပ္သမားတစ္ေယာက္၏ လုပ္အားခကုိ ေခြ်းမေျခာက္မီ ေပးပါ။</span><br /><span style="font-size: small;"> &nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၉) ရည္မွန္းခ်က္ထား,ၾကိဳးစားဇြဲသန္,နည္းလမ္းမွန္,သံုးတန္ ၾကီးပြားေၾကာင္း။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၀) ကိုယ္ခ်င္းစာတရားမရွိသူ၏ လုပ္ရပ္မွန္သမွ် သူတပါးကို ထိခိုက္သည္ခ်ည္း။</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၁) လူ႔ေလာကကို ၿမင္ရာမွာေဒါင္လိုက္ၿမင္႐ုံသာမက အလ်ားလိုက္လည္း ၿမင္တတ္ရမည္။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">(၂၂) ေ<span style="color: #990000;">ခါင္းေဆာင္မႈဟူသည္မွာ ခ်က္ပိုင္ေသာေနရာယူၿခင္းၿဖစ္၏။</span><br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">(၂၃) ၿဖစ္ႏိုင္သလို လက္ေတြ႕လုပ္တတ္ရမည္။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">(၂၄) ယုံၾကည္ခ်က္ရွိရင္ လူထုကိုဆန္႔က်င္ရဲရမယ္။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">(၂၅) အရိပ္ခိုရတယ္…သစ္ပင္မခုတ္နဲ႔ေလ။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">(၂၆) လူတိုင္းအတြက္ ဆန္႔က်င္ဘက္ဟူသည္ရွိစၿမဲ…သို႔ၿဖစ္၍…ဆန္႔က်င္ဘက္စိန္ေခၚရဲေသာသတၱိရွိရမည္။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">(၂၇) ဒုကၡကို စာရင္းလုပ္ၿပီး ေၿဖရွင္းပါ။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">(၂၈) ရွိရင္မၿဖဳန္းနဲ႔…မရွိရင္မခိုးနဲ႔။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">(၂၉) ေၾကာက္တတ္လွ်င္ ႏွစ္ခါေသ။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">(၃၀) အလကားေနရင္ အလကားၿဖစ္တယ္…တစ္ခုခုလုပ္ရင္ တစ္ခုခုၿဖစ္တယ္။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">(၃၁) ဆရာဘုန္းကံၾကီးလွ်င္ တပည့္မ်ားခ်မ္းသာ၍,ဆရာဘုန္းကံၾကီးခ်င္လွ်င္ တပည့္မ်ား ဒုကၡေရာက္</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေတာ့သည္။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">(၃၂) ေရွ႕ကသြားမွာလား…?ဆြဲေခၚရမွာလား…?<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">(၃၃) လိုခ်င္ေသာေအာင္ၿမင္မႈႏွင့္ ညီမွ်ေသာအားထုတ္မႈရွိရမည္။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">(၃၄) သာယာခ်ဳိလြင္,ေတးသံစဥ္ကို,မခင္မမက္,လူစင္လ်က္သား,ဘုရားရွင္ေလာ..?ႏြားပင္ေလာ…၊<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">(၃၅) ေအာင္ၿမင္မႈအတြက္ အေထာက္အကူမၿပဳႏိုင္ေသာအရာမွန္သမွ် ေမ့ထားလိုက္။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">(၃၆) စူးစိုက္ေလ့လာၿခင္းၿဖင့္ နည္းလမ္းေကာင္းမ်ားရယူပါ။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">(၃၇) အၿမင္မွန္မွ အကုန္မွန္မယ္။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">(၃၈) <span style="color: #cc0000;">အၿမဲအားေနလွ်င္ ဆင္းရဲဖို႔ မေ၀းေတာ့ၿပီ။</span><br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">(၃၉) ေဟာ…ေၿပာရင္းဆိုရင္းနဲ႔ ၾကီးၿမတ္ၿခင္းေတြ သင့္ဆီလာေနၿပီ။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">(၄၀) ေအာင္ပြဲႏွင့္ အခက္အခဲဟူသည္ အမႊာညီေနာင္ၿဖစ္သည္။ထိုေၾကာင့္...ေအာင္ပြဲနီးေလ..</span></div><span style="font-size: small;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခက္အခဲၾကီးေလ..။</span><br /><br />(၄၁) အသံုးၿပဳတတ္သူအဖို႔ ေနရာတိုင္းမွာ အလွရွိတယ္။<br /><br />(၄၂) ကိုယ္ေတာ္ေစခ်င္သေလာက္ မေတာ္ရင္ သူေတာ္သေလာက္ပဲ ေတာ္ေစသင့္တယ္။<br /><br />(၄၃) ပစ္တာ မွန္ရမယ္..စီးတာ ၿမန္ရမယ္..ပိတ္တာ လံုရမယ္..သိမ္းတာ ကုန္ရမယ္။<br /><br />(၄၄) ဒုကၡဆိုတာ ကိုယ္တိုင္ခံစားရမွ ပိုထင္ရွားတယ္။<br /><br />(၄၅) မူရွိရင္ ၿခြင္းခ်က္ရွိရမယ္။<br /><br />(၄၆) အလုပ္တစ္္ခုလုပ္လွ်င္…..အေၾကာင္းအက်ဳိး ဆီေလ်ာ္ရမယ္…..အက်ဳိးအၿမတ္ရွိရမယ္..<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အကန္႔အသတ္ရွိရမယ္။<br /><br />(၄၇) ေစာင့္ထိန္းတာကို အ,တယ္လို႔ထင္တတ္ၾကတဲ႔လူေတြအတြက္ လူအ,ၿဖစ္လည္း အေရးမၾကီးဘူး။<br /><br />(၄၈) လူနာကိုသနားခ်စ္ခင္ပါလွ်င္ မေသခင္ငိုေႂကြးၿခင္းကို ၾကိဳးစား၍သည္းခံၾကပါကုန္။<br /><br />(၄၉) ေယာက်ၤားမွန္လွ်င္ တည့္မတ္ ေတာ္မွန္ ဇြဲသန္ ရတယ္။<br /><br />(၅၀) ပ်င္းရိၿခင္းသည္ အရွိန္ယူၿခင္းမဟုတ္…ေငးေမာၿခင္းသည္ စူးစိုက္ၿခင္းမဟုတ္…<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထံုထိုင္းၿခင္းသည္ သမာဓိမဟုတ္..။<br /><br />(၅၁) ကံဇာတာသည္ ခ်မ္းသာမႈႏွင့္မဆိုင္။<br /><br />(၅၂) အေ၀းဆံုးက အေကာင္းဆံုးေတြကိုလည္း ေမွ်ာ္မွန္းပါ၊<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အနီးဆံုးက အဆိုးဆံုးေတြကိုလည္း သတိထားပါ။<br /><br />(၅၃) <span style="color: #cc0000;">အသံုးမက်ၿခင္းသည္ အသံုးမခ်တတ္သူ၏ အၿပစ္သာ။</span><br /><br />(၅၄) လူတိုင္းကိုဦးညြတ္ဖို႔မလို…ကိုယ္ပိုင္မူႏွင့္ ခံယူခ်က္ၿပတ္သားဖို႔သာလိုသည္။<br /><br />(၅၅) အၾကင္သူသည္ အိပ္ေပ်ာ္ေန၏၊ ထိုသူ၏ ဘုန္းကံ ပါရမီတို႔သည္လည္း အိပ္ေပ်ာ္ေနၾကေလကုန္၏။<br /><br />(၅၆) ခရီးရွိၿငား,သြားသူရွား,သိေစတပဲ,သိမည္ခဲ…။<br /><br />(၅၇) ပညာရွင္အခက္,ထိုအခ်က္,ပညာရွင္သာ သိ။<br /><br />(၅၈) <span style="color: #990000;">ကတိေပးလြယ္သူ၌ ကတိဖ်က္လြယ္ၿခင္းကို တစ္ၿပိဳင္နက္ေတြ႕ၿမင္ႏိုင္၏။</span><br /><br />(၅၉) အၾကင္သူသည္ အိပ္ေပ်ာ္ေန၏၊ထိုသူ႔ထံသို႔ ဒုကၡေပါင္းေသာင္းေၿခာက္ေထာင္မက ခ်ီတက္လာေန၏။<br /><br />(၆၀) လမ္းမွန္ေ႐ြးလြန္းရင္လည္း ေအာက္ေၿခလြတ္ လဲတတ္ပါ၏။<br /><br /><span style="font-size: small;">(၆၁) ေတြ႕တဲ႔လူတိုင္းနဲ႔ သင့္ေအာင္ေပါင္းစရာမလို…၊ေပါင္းတဲ႔လူတိုင္းနဲ႔ သင့္ဖို႔သာအေရးၾကီးသည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၆၂) စစ္မွန္ေသာေ၀ဒနာအတြက္ ကုသမည့္သူအၿမဲရွိသည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၆၃)<span style="color: #cc0000;"> ေနရာတကာ ငါစူပါစိတ္မ်ဳိးေရွာင္ရွားပါ။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၆၄) အလုပ္ႏွစ္ခု အၿပိဳင္မလုပ္ပါနဲ႔..အေကာင္းဆံုးမွစ၍ တၿဖည္းၿဖည္းလုပ္သြားပါ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၆၅) ငါသာ ငါ့ၿပင္,ငါမၿမင္ဟု,ဒုယင္တစ္ဆူ,ၿပဳမိမူ,ထိုသူ သူ႔ေအာက္,ေန႔ခ်င္းေရာက္လိမ့္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၆၆) လုပ္လို႔မရဘူးဆိုတာ ရေအာင္မလုပ္လို႔ပါ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၆၇) မနက္ၿဖန္ကိစၥ ေနာက္ေန႔မွရွင္းမယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၆၈) သံုးေပ်ာက္လို႔ ငါးကြယ္,ေၿခာက္သြယ္နဲ႔ လြဲ,လူ႔ရပ္ထံ စံမၿမဲ,ေလး ေအာက္ကဆြဲ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၆၉) အက်ပ္အတည္းမွာ ေတြ႕ရင္ ဦးညြတ္ပါ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၇၀) မုန္တိုင္းလာမွာ ေမွ်ာ္လင့္ထားပါ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၇၁) <span style="color: #cc0000;">သူမ်ားက ၿမင္သလို ကိုယ့္ကိုယ္ကို ရွဳၿမင္ပါ။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၇၂) လမ္းေလွ်ာက္ရင္း အိပ္္မက္,မက္တတ္ေသာအက်င့္ကို ပယ္ေဖ်ာက္ပါ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၇၃) တန္ဖိုးဟူသမွ် အလုပ္ကသာ ဖန္တီးသည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၇၄) အခ်ဳိၾကိဳက္ လူမိုက္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၇၅) အမွားကို ဆင္ေၿခၿဖင့္ အမွန္မလုပ္ပါနဲ႔။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၇၆) အေၾကာက္လြန္ေသာစိတ္သည္ ေၾကာက္စရာအေကာင္းဆံုးေသာအရာၿဖစ္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၇၇) အခ်ဳိ႕ေသာဆံုး႐ွဳံးမႈမ်ားကား ေအာင္ပြဲမ်ားထက္ပင္ ေအာင္ၿမင္တတ္ေပသည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၇၈) အမွတ္တရားေရအလ်ဥ္သည္ အမွားၿမစ္ေခ်ာင္းမ်ားစြာကို ၿဖတ္ေက်ာ္စီးဆင္းခဲ႔၏။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၇၉) <span style="color: #cc0000;">သင္ခံတြင္းပ်က္ေနသည္ႏွင့္ သင့္အစာကို အၿပစ္မတင္ပါႏွင့္။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၈၀) ေနမင္းႏွင့္လြဲရသည္ကို မ်က္ရည္က်ေနလွ်င္ ၾကယ္ပြင့္မ်ားကိုပါ ၿမင္ရလိမ့္မည္မဟုတ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၈၁) လိုအပ္၍ လုပ္သမွ် တရားသည္မွန္သည္ခ်ည္း။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၈၂) အေၿပာႏွင့္အလုပ္ မညီသူတို႔ကို ေပါင္းသင္းဆက္ဆံရၿခင္းကား အိပ္မက္ထဲ၌ပင္ စိတ္ပ်က္ဖြယ္ေကာင္း</span><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လွ၏။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၈၃)<span style="color: #990000;"> ကမ္းေပၚကေနသူတစ္ေယာက္အတြက္ ပင္လယ္သည္ ၿငိမ္သက္လွပေနေပလိမ့္မည္။</span><br style="color: #990000;" /><span style="color: #990000;"> &nbsp;</span></span><br /><span style="font-size: small;">(၈၄) ခြင့္လႊတ္ၿခင္းေၾကာင့္ ေမ့ေလ်ာ့သြားလိမ့္မည္မထင္ပါနဲ႔။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၈၅) ၾကိဳးစားၿခင္းသည္ ကံေကာင္းၿခင္း၏မိခင္ၿဖစ္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၈၆) ေအာင္ၿမင္ၿခင္းတြင္ အသိမိတ္ေဆြေပါမ်ားလွ၏။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၈၇) မိမိကိုယ္ကို သိုးငယ္ဟုသေဘာမထားပါနဲ႔..၀ံပုေလြစာၿဖစ္သြားလိမ့္မည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၈၈) အမွားကိုေၾကာက္ၿခင္းသည္ တိုးတက္မႈ၏ေသဆံုးၿခင္းပင္တည္း။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၈၉) မူးႏုတ္ ပဲႏုတ္,စု၍လုပ္,တရုတ္ တိုက္ၾကီးတည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၉၀) <span style="color: #cc0000;">စိတ္မပ်က္ပါႏွင့္..စိတ္ပ်က္ေနလွ်င္လည္း စိတ္ပ်က္ပ်က္ႏွင့္ပင္ ဆက္လုပ္ပါ။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၉၁) ပ်က္စီးခ်ိန္တန္,နည္းေဖာက္ၿပန္,ဉာဏ္ၿမင္မရွင္းရာ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၉၂) ဇာတာမသန္႔,ကံပင္ညံ့လည္း,မေလွ်ာ့၀ီရိယ,ၾကိဳးစားၾကေလာ့..။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၉၃) ဇြဲကို ကိုင္ဆုပ္,ေနာက္မဆုတ္,အဟုတ္ေရွ႕သို႔ ခ်ီ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၉၄) သင့္ကိုယ္သင္ ယံုၾကည္မႈရွိပါ၊ အၿခားသူမ်ားေၿပာခ်င္ရာ ေၿပာၿခင္းသည္ဘာမွအေရးမၾကီး။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၉၅) ထူးၿခားေသာစြမ္းရည္ဆိုသည္မွာ ဆက္တိုက္ၾကိဳးစားၿခင္း၏ စြမ္းအားသာလွ်င္ၿဖစ္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၉၆) အလုပ္မရွိ,ငုံးတိတိႏွင့္,ႏုံးခ်ိမဲ႔ေယာင္,အူေၾကာင္ေၾကာင္ကို,ေနာင္လည္းမလို,အခုလည္းပို၏။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၉၇)<span style="color: #cc0000;"> ရိကၡာအတြက္,သိကၡာဖ်က္ဖို႔,လိပ္ၿပာရွက္လို႔,ၿငင္းလိုက္သည္။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၉၈) အေကာင္းဆံုးကုိ ေမွ်ာ္လင့္ထားပါ..အဆိုးဆံုးအတြက္ အသင့္ၿပင္ထားပါ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၉၉) အတိတ္ကို သင္ခန္းစာယူၿပီး အနာဂတ္ကို ၿပဳၿပင္ရမည္။ မွန္လွေပ၏..အတိတ္သည္အနာဂတ္၏</span><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; နိဒါန္းၿဖစ္သည္။&nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">(၁၀၀) ကံရွိရင္ ခံရစၿမဲ..လုပ္သင့္တာ လုပ္ဖို႔ကိုယ့္တာ၀န္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">(၁၀၁) တစ္က်မ္းတတ္႐ံု,စာမစံု,အာဂံု မၿငင္းႏွင့္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">(၁၀၂)<span style="color: #cc0000;"> ဘ၀တစ္ေကြ႕,ဒုကၡေတြ႕မွ,ေဆြ႕ေဆြ႕ လူမိုက္ ခုန္သတည္း။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၀၃) ေလာဘကို ေအာင္ႏိုင္လွ်င္ ေလာကကို ေအာင္ႏိုင္ေလေတာ့၏။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၀၄) ေယာက်ၤားေကာင္းမွန္လွ်င္ မိမိတစ္ဦးတည္းေကာင္းစားေရးအတြက္ ကိုယ္လြတ္မရုန္းေကာင္း။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၀၅) လူ႔ေလာက၏အနာဂတ္သည္ မိခင္တို႔၏လက္၀ယ္သာရွိသည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၀၆) အရွဳံးဆိုတာ ႏွလံုးသြင္းမွန္ရင္ ကိုယ့္အတြက္သက္လံုေကာင္းေစတဲ႔ အခက္အခဲတစ္ခုၿဖစ္တယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၀၇) <span style="color: #cc0000;">အ႐ုိအေသၾကိဳက္ရင္ ႐ုိေသထိုက္ေအာင္ေန။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၀၈) ရ…သိ…ရဖို႔အတြက္…က်က္ ၿပန္…သိဖို႔အတြက္ ၾကည့္ ၾကံ..။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၀၉) ခါသံုးေကာင္ တစ္ေကာင္ေကာင္မိေစရမယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၁၀) ဆံုးၿဖတ္ခ်က္တစ္ခု မသဲကြဲဘူးဆိုရင္ မီးပံုထဲထည့္ပစ္လိုက္ပါ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၁၁) ဗုဒၶကိုခရစ္ေတာ္ႏွင့္ႏႈိင္းယွဥ္ၿခင္းထက္ ပိုမို၍ဗုဒၶအား မေတာ္မတရားေစာ္ကားၿခင္းမရွိေတာ့ၿပီ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၁၂) အားအင္စြမ္းစ,ဟုန္းဟုန္းထေလာ့,ဘ၀ဟူသည္,႐ုန္းကန္ၿခင္း။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၁၃) တစ္ေယာက္က်လွ်င္ တစ္ေယာက္တက္၍ ေအာင္ပြဲယူပါ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;(၁၁၄) ေရာဂါအႂကြင္း,ေႂကြးအႂကြင္းႏွင့္,မီးႂကြင္းတဖန္,ရန္ၾကြင္းမွန္,က်န္လွ်င္ မေကာင္းတည္း။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၁၅) ငိုခ်င္လွ်င္ ငိုပစ္လိုက္ပါ…ဒါေပမယ့္…ငိုၿခင္းကေတာ့ သင့္အား ဘာမွ ဖန္တီးေပးလိမ့္မည္မဟုတ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၁၆) အခက္အခဲကို အခြင့္အလမ္းအၿဖစ္ေၿပာင္းလဲတတ္ပါေစ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၁၇) တကယ္ေတာ့..အခ်စ္ဆိုတာ ဒိုင္စားဂဏန္းပါပဲ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၁၈) ေကာက္႐ုိးႏွင့္လဲ အိုးကြဲပဲရမည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၁၉) လိုအပ္မႈရွိမွ တီထြင္မႈရွိႏိုင္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၂၀) <span style="color: #cc0000;">ေအာင္ၿမင္မႈ၏လွ်ဳိ႕၀ွက္ခ်က္သည္ ရည္မွန္းခ်က္အတိုင္း တသမတ္တည္းၾကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈၿဖစ္၏။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၂၁) အခြင့္အလမ္းေတြ အမိဖမ္းဖို႔ အစဥ္ႏိုးၾကားၾကပါစို႔..။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၂၂) အခြင့္အလမ္းေကာင္းတစ္ခုသည္ ႏွစ္ၾကိမ္လာေရာက္တံခါးမေခါက္ပါ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၂၃) အပ်က္ေတြး အပ်က္စိတ္မ်ား၏မူလသည္ သံသယၿဖစ္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၂၄) ခိုင္မာၿပတ္သားမႈသာ လံုလံုေလာက္ေလာက္ရွိပါေစ…အေလာသံုးဆယ္လုပ္စရာမလိုေတာ့ေပ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၂၅) သင့္အေတြးမ်ားကို လက္မထပ္ပါႏွင့္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၂၆) ရဲ၀ံ့ၿပတ္သားသူသာ ေခါင္းေဆာင္ၿဖစ္ႏိုင္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၂၇) ဆင္းရဲၿခင္းကို အသံုးခ်တတ္ပါက အရသာေတြ႕လွ၏။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၂၈) ႐ွဳံးလိမ့္မည္ဟုေၾကာက္႐ြံ႕ေနလွ်င္ ႐ွဳံးလိမ့္မည္သာၿဖစ္၏။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၂၉) လူပ်ဳိလွ်င္ အမႈမ်ားေစ…လူအိုလွ်င္ အမႈပါးေစ…။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၃၀) ကမၻာေၿမၾကီးသည္ လူသားတိုင္း၏လိုအပ္ခ်က္အတြက္ လံုေလာက္သည္။<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သို႔ေသာ္..လူသားတိုင္း၏ေလာဘအတြက္ေတာ့ မလံုေလာက္ေခ်။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၃၁) သူဘာေၿပာေနတယ္ဆိုတာထက္ သူဘာလုပ္ေနသလဲဆိုတာက ပိုၿပီးအဓိကက်သလို</span><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဆံုးအၿဖတ္လည္းၿဖစ္တယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၃၂) မမိုက္ေပမယ့္ မွားတတ္တယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၃၃) လူဆိုတာ အၿမဲမမွန္ႏိုင္ေပမယ့္ အၿမဲမမွားဖို႔ေတာ့ လိုတာေပါ့။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၃၄) ၿ<span style="color: #990000;">ပန္၍ငယ္လိုသူသည္ မိုက္မဲမႈကို ႏွစ္ၾကိမ္ၿပန္၍ၿပဳလိုသူသာၿဖစ္သည္။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၃၅) ၿမန္မာကို ကမၻာ့က သိေစခ်င္ရင္ ေဂါတမလမ္းစဥ္လိုက္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၃၆) ယေန႔ငါသည္ မေန႔ကငါ မၿဖစ္ေစရ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၃၇) ေၾကာင္ဆိ္ုတာၿဖဴၿခင္း,မည္းၿခင္းက ပဓာနမဟုတ္..၊ႂကြက္ကိုအမိဖမ္းႏိုင္ဖို႔သာ ပဓာနၿဖစ္တယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၃၈) အမွား၏ေနာက္၌ ေနာင္တသာလွ်င္ရရွိသည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၃၉) မိမိ၏သမိုင္းေၾကာင္းကိုၾကည့္၍ ပီတိၿဖစ္ရၿခင္းသည္ ထူးၿခားေသာအရသာထူးတစ္ခုၿဖစ္ပါ၏။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၄၀) ဘ၀ဟူသည္ သုခၿဖင့္လႊမ္းၿခံဳထားေသာ ေသာက႐ုပ္တုပင္ၿဖစ္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၄၁) မမက္ေမာေလ…ရေလ..။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၄၂) အတၱဟိတသည္ လမ္းစဥ္ၿဖစ္၍…ပရဟိတသည္သာ ပန္းတိုင္ၿဖစ္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၄၃) ဘ၀အတြက္ၾကီးစြာေသာအဟန္႔အတားမွာ သံသယႏွင့္အၿမင္မွားၿဖစ္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၄၄) ေဒါသသည္ ဆိုး႐ြားေသာကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းၿဖစ္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၄၅)<span style="color: #cc0000;"> လူမေကာင္းလွ်င္ မူဆိုတာ စကားလံုးပဲ…။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၄၆) အလိုရွိ လမ္းရွိသည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၄၇) က်ားေသလွ်င္ သားေရက်န္ရမည္…လူေသလွ်င္ နာမည္က်န္ရမည္။<br />&nbsp;</span><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">(၁၄၈) ယုတၱိယုတၱာစကားအရာတြင္ ၿဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိတိုင္းလည္း တကယ္လက္ေတြ႕နယ္ပယ္၌ ရွိေနသည္... &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရွိေနသည္..ရွိသည္မဟုတ္ေပ။</span></div><span style="font-size: small;"> &nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၄၉) <span style="color: #990000;">ေကာင္းသမွ်လုပ္ဖို႔ထက္ လုပ္သမွ်ေကာင္းဖို႔ လိုသည္။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၅၀) ကိုယ့္အလုပ္ကို ကိုယ္ဂုဏ္ယူတတ္ရမည္။</span><br /><br />(၁၅၁) သမင္ရလို ေဇာမပိုႏွင့္…က်ားကို သတိၿပဳပါဦး..။<br /><br /><span style="font-size: small;">(၁၅၂) သုခၾကီးကိုရလိုမူ သုခငယ္ကိုစြန္႔ကာ ရွာမွီးရာ၏..။<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒုကၡၾကီးကိုေၾကာက္မူ ဒုကၡငယ္ကိုခံစားကာ ေရွာင္ကြင္းရာ၏။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၅၃) <span style="color: #990000;">ဘယ္အခါမဆို ေသ၀ံ့ေအာင္ ေနထိုင္ၾက…။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၅၄) ဂုဏ္ၿမင့္ေနသူဟာ ႏွိမ္ခ်မွသာ ဂုဏ္ထပ္ၿပီးတိုးႏိုင္တယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၅၅) <span style="color: #cc0000;">ကိုယ့္မယားကို ကိုယ္အၿမဲေနာက္ပိုးပိုးေနရမည္။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၅၆) တရားမရွိေသာသူသည္ အသားမပါေသာစကားကိုေၿပာ၏။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၅၇) ယုတၱိရွိရုံနွင့္ အမွန္ဟုမယူဆရေသး။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၅၈) လူမွန္လ်ွင္ ရန္နွင့္မကင္း။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၅၉) အခ်စ္နဲ ့အရူးဟာ တစ္ဆက္တည္းဘဲ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၆၀) ေအာင္ျမင္မူကို အလိုရွိသူ ၾကိဳးစားမူျဖင့္ ရင္းနွီးယူ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၆၁) ေၾကာက္၍ပင္ တစ္ပါးတည္းေနသည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၆၂) ကိုယ့္စိတ္အတိုင္း အက်ဳိးေပးတယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၆၃) ရန္ႂကြင္း မီးႂကြင္္း, ေႂကြးးအႂကြင္း, ကင္းရွင္းေအာင္သာက်င့္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၆၄) ေဘးေပါင္းအစုံ, ၀ုိင္း၍အုံ, လူဘုံ ဓမၼတာ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၆၅) က၀ိမွန္ျငား, က်မ္းဂန္ထား, စကား မဆိုေကာင္း။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၆၆) အေျပာင္းအလဲ အျဖစ္အပ်က္သည္ပင္ ေလာက…ေလာ…လူ ျဖစ္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၆၇) ဘ၀နဲ ့ဘာ၀နာတြဲထားမွ…..ဘာ၀နာမပါရင္ ဘ၀နာတတ္တယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၆၈) အေကာင္းဆုံးေသာ ခံစစ္သည္ ထုိးစစ္သာျဖစ္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၆၉) ပ၀တၱိ ပဋိသန္ အသိဥာဏ္ အႂကြယ္သားနွင့္ အပါယ္လားမခံပါနွင့္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၇၀) လူသားအားလုံး၏ ေကာင္းးက်ဳိးခ်မ္းသာထက္ ၾကီးမားလြန္ကဲသည့္ အျခားအလုပ္မရွိ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၇၁) သိကၡာသုံးပါး, အက်င့္အားသာ, ရဟန္းမွာ, ပူဇာဒါန, လူ ့ကိစၥ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၇၂) ဆြမ္းခံတာလည္း သာသနာျပဳတာပါဘဲ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၇၃) ေသလွ်င္ပစ္ထားခဲ့ရမည့္ ပါးစပ္ကို မေသမီ မ်ားမ်ားအသုံးခ်ရမည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၇၄) ၀ီရိယနွင့္ဥာဏ္ နွစ္ပါးသန္မွ ပါရမီကံ အက်ဳိးေပးသန္နိုိင္ေပသည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၇၅) <span style="color: #990000;">သင့္ကို လူၾကီးဟု အမ်ားကထင္လွ်င္ ကေလးမျဖစ္ပါေစနွင့္။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၇၆) ပစၥဳပၸန္မွာ ေသခ်ာသူသည္ ေနာင္ေရးပူပန္စရာမလို ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၇၇) အခုမေကာင္း, ေနာင္မေကာင္း, နစ္ေၾကာင္းသံသရာ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၇၈) မိဘတို ့မွား, သမီးသား, အမ်ား ျဖစ္ခ်က္နာ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၇၉)<span style="color: #990000;"> သူ႔ကိုတရံ, ယင္ရွိၾကံေသာ္, ကိုယ္ထံမ်က္ေမွာက္, ဆင္ရွိေရာက္လိမ့္။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၈၀) မေမးမျမန္း, ဥာဏ္ျမင္ကန္း, စုံစမ္း ဥာဏ္ၾကီးသည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၈၁) က်မ္းသိထက္ က်မ္းညႇိခက္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၈၂) လက္က်န္အလုပ္ မနက္ျဖန္မရွဳပ္ေအာင္ ရက္မွန္လုပ္ဖုိ ့ လုိပါသည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၈၃) ရွင္ေတာ္ထြဋ္ကဲ, ေနာက္ဆုံးပြဲ,မလြဲရေအာင္ၾကံ။&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကုသုိလ္တရား, လြန္ၾကဳိးစား, မမွားေတြ႕ဧကန္။&nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">(၁၈၄) ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့, ေပါေတာ့ေတာ့, ေကာ့လိမ့္ငရဲမွွာ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၈၅) ကိုယ္နွင့္မစာ လူတကာ ေမတၱာ မတုံးနွင့္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၈၆) စရုိက္အရွိ အလိုက္သိ ၾကိက္ဘိ လူတကာ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၈၇) <span style="color: #cc0000;">ဂုဏ္ထူးသကတ္ မျပဳလတ္ ထိုရပ္ မေနရာ။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၈၈) ႏႈတ္ျမြက္စကား, ဆိုတတ္ျငား, လူမ်ား ပီယေဆး။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၈၉) အဆိပ္မဲ့စြာနဲ ့ သိီးခံျခင္းကို မေလ့ပါနဲ ့။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၉၀) ေရွးထံုးေရွးစံ, လမ္းေဟာင္းမွန္, ပယ္လွန္မပစ္ႏွင့္။&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရွးထံုးေရွးစံ, လမ္းမမွန္, အားသန္ မလိုက္ႏွင့္။&nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">(၁၉၁) ၿဖစ္တတ္ပ်က္တတ္, ေလာကဓာတ္, မၿပတ္ သံေ၀႐ွဳရမည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၉၂) တစ္ဆူမသင့္, တစ္ဆူသင့္, ဖူးခြင့္ ေတြ႕ထိုက္ၿပီ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၉၃) ယေန႔ အနစ္နာခံၿခင္းသည္ မနက္ဖန္ခါ ေအာင္ၿမင္ရန္အတြက္ လမ္းခင္းေပၿခင္းပင္ၿဖစ္သည္။ &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၉၄) မိတ္ေဆြကိုအားကိုးၿခင္းသည္ သဲေသာင္ၿပင္၌ အိမ္ေဆာက္သည္ႏွင့္တူ၏။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၉၅) ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ၿဖာခ်မ္းသာစြာေနလိုပါက ၀င္ေငြတစ္၀က္ကိုသာ သံုးစြဲရေပမည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၉၆) သင္သည္ အခ်ိန္၏တန္ဖိုးကို မသိလွ်င္ ဂုဏ္သတင္းေက်ာ္ေစာရန္ ေမြးဖြားလာသူတစ္ဦးမၿဖစ္ႏိုင္ပါ။ &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၉၇) အ<span style="color: #cc0000;">က်င့္ဆိုးတစ္ခုကိုၿဖတ္ရန္ ၾကိဳးစားရာ၌ ဘယ္အခါမွ် ၿခြင္းခ်က္မထားပါေလႏွင့္။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၉၈) မ်ဳိး၏က်ဳိးေထာက္, သူတစ္ေယာက္, ပယ္ေဖ်ာက္စြန္႔ရၿမဲ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၉၉) ဉာဏ္သာမူလ, အဓိက, ခ်ိန္ဆ ထံုးႏွယ္ေမႊ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၀၀) ပန္းကိုေနာက္မွလွဴပါ..၊တရားအားထုတ္သည့္အခါ တရားကိုသာ ၾကိဳးစားေတာ္မူပါ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၀၁) လူေတာ္ေသာ္ စနစ္မေ႐ြးပါ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၀၂) ကၽြန္ႏွင့္သူေကာင္း, အတူေပါင္း, သူေကာင္း ကၽြန္ေစာ္နံ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၀၃) ရသာအၾကိဳက္, အလိုလိုက္, အမိုက္ ေတြ႕မည္သာ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၀၄) သင့္စာအုပ္စင္က သင့္အနာဂတ္ကို ဖန္တီးလမ္းၿပေနသည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၀၅) ဆင္းရဲဒုကၡဟူသည္ ၾကီးပြားၿခင္း၏အလုပ္စခန္းကို စတင္ရန္အခါေပးေသာ နိမိတ္ပင္တည္း။ <br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၀၆) သံေယာဇဥ္ပါေသာလုပ္ေဆာင္မႈမ်ားသည္ အမွန္တရားကင္းမဲ႔တတ္၏။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၀၇) ၿ<span style="color: #cc0000;">ပာပံုမလူးနဲ႔…ၿပာပံုလူးက ယားတတ္သည္။</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အာ႐ုံမၾကဴးနဲ႔…အာ႐ုံၾကဴးက မွားတတ္သည္။</span></span><br /><br /><span style="font-size: small;">(၂၀၈) ငါေတာ္ ငါတတ္, ငါသိ ငါမွန္, ဤေလးတန္ ဘယ္ခါမရွိရာ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၀၉) သဒၶါနွင့္ဥာဏ္, နွစ္ခုသန္မွ, လမ္းမွန္သုိ ့က်သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၁၀) ယခုဘ၀ ငါနွင့္မတန္လွ်င္ ေနာင္ဘုရားလက္ထက္၌လည္း ငါနွင့္မတန္ၿဖစ္တတ္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၁၁) ကိုယ္အမွားကို သိတဲ့ေန႔ဟာ တိုးတက္ၾကီးပြါးဖို ့စတဲ့ေနပဲ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၁၂) ကာလေရြ႕ေလ်ာ, လူညာေပါ, ေျပာတိုင္း မယုံနွင့္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၁၃) ေတာင္ကုိတက္မွ ဟုိဘက္ ေရာက္သည္မဟုတ္ပါ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၁၄) ကိုယ့္ေရွ ့ျဖစ္လာ သခၤန္းစာ ယူတတ္ပါမွ ျမတ္ေလစြ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၁၅) အမွားတစ္ခုစီနဲ ့ ရပ္ၾကစို ့။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၁၆) အခ်စ္၏သခ်ဳႌင္းကုန္းသည္ လက္ထပ္ျခင္းျဖစ္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၁၇) <span style="color: #cc0000;">တာ၀န္ကုိေရွာင္လႊဲသြားျခင္းသည္ ရလာမည့္အက်ဳိးအျမတ္ကို ေရွာင္လြဲသြားျခင္းပင္ၿဖစ္သည္။ &nbsp;&nbsp;</span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၁၈) အကုသုိလ္ကို ေၾကာက္တဲ့သူဟာ ရွင္ဘုရင္ မျဖစ္နိုင္ဘူး။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၁၉) ကိစၥလတ္လတ္, ျပီးေစအပ္၏, အားလပ္မွသာ, မဟူရာတည္း။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၂၀) အမွန္တရားကို ရင္ဆိုင္ရျခင္းသည္ ေဆးခါးၾကီးေသာက္ရသကဲ့သို ့ပင္ျဖစ္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၂၁) ဆရာေကာင္းနဲ ့မဆုံဆည္းခဲ့တဲ့ ဘယ္ကေလးမွ လူေတာ္လူေကာင္း မျဖစ္နိုင္ဘူး။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၂၂) သင့္ရဲအိပ္မက္ေတြ အမွန္တကယ္ျဖစ္လာတာကို အလိုရွိရင္ သင္..အိပ္မေနပါနွင့္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၂၃) အက်ဳိးျပီးေျမာက္လွ်င္ လုပ္နည္းမွန္သည္ဟု ဆိုအပ္ဧ။္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၂၄) ရုိးသားေသာအလုပ္ဟူသမွ်တို႔သည္ ျမင့္ျမတ္သည္ခ်ည္းတည္း။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၂၅) ေလာကသည္ လူကို ေန ့စဥ္ ဆုံးမလ်က္ရွိ၏။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၂၆) ေလာကမွာေအာင္ျမင္မူေတြကို ရရွိေနသည္ထက္ မေအာင္ျမင္မူကို သည္းခံနိုင္တဲ့</span><span style="font-size: small;">သတိၱရွိ</span><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; ဖို႔က ပိုအေရးၾကီးသည္။ &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span><span style="font-size: small;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><br /><br /><span style="font-size: small;">(၂၂၇) ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အျပစ္တင္ျခင္းသည္ အမွန္ဆုံးနွင့္ အျပစ္ကင္းဆုံးျဖစ္၏။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၂၈) အယူအဆတစ္ခု လမ္းစဥ္တစ္ခုကို အေသကိုင္စြဲထားျခင္းသည္ အႏၲရာယ္ပင္တည္း။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၂၉) <span style="color: #990000;">မယုံၾကည္လြန္းျခင္းသည္ ယုံၾကည္လြန္းနွင့္ ထပ္တူညီမ်ွ ဆိုး၀ါးလွ၏။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၃၀) သံလ်က္ျဖစ္ျငား ေသြးမထားေသာ္ ခ်င္းဓား လိုခါ မတုံးလား။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">(၂၃၁) အလုပ္ရွဳပ္ျခင္းကို အလုုပ္လုပ္ျခင္းျဖင့္ ေျဖရွင္းပါ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၃၂) ေက်းဇူးေနွာင္ၾကိဳးခ်ည္ျခင္းခံရသူေလာက္ သနားစရာေကာင္းေသာ အက်ဥ္းသားမရွိေခ်။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၃၃) <span style="color: #cc0000;">သတိ….နတ္ေတြ&nbsp; ၾကည့္ေနသည္။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၃၄) ဒုကၡသည္ အေဖာ္အေပါင္းနွင့္ လာတတ္၏။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၃၅) ျဖတ္လမ္းသြားရင္ ဇာတ္လမ္းမွားတတ္သည္။ <br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၃၆) သင္….ဆံုး႐ွဳံးခံႏိုင္သေလာက္ကိုသာ ေခ်းလိုက္ပါ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၃၇) ၾကမၼာယြင္းယို, ပ်က္စီးလိုက, အဆိုတၿခား အေနမွား၏။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၃၈) <span style="color: #990000;">အခြင့္အလမ္းသည္ လူေကာင္းကိုပင္ လူဆိုးၿဖစ္ေစႏိုင္၏။</span><br style="color: #990000;" /><span style="color: #990000;">&nbsp;</span></span><br /><span style="font-size: small;">(၂၃၉) အမႈတစ္ခု အႏုႏွင့္သာ ေအာင္ေစရာ၏။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၄၀) <span style="color: #990000;">ပ်ားရည္စစ္စစ္, ပ်ားကၿဖစ္သတဲ႔, ပန္းပြင့္ ရင္နာရေခ်ၿပီ။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၄၁) အခ်စ္ဟာ ပူေလာင္စြာ့ဟုသိလိုက္တဲ႔အခ်ိန္မွာ ရင္ဟာ ေလာင္ကၽြမ္းေဆြးေၿမ႕ေနၿပီ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၄၂) အၿမင့္တက္တိုင္းလည္း အသီးစားရသည္မဟုတ္..ထိုေၾကာင့္ ဘာပဲလုပ္လုပ္ တစ္ရာအဓိပၸါယ္ရွိေနဖို႔</span><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လိုသည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၄၃) လုပ္ႏိုင္တာေအာက္ ေလွ်ာ့လုပ္ရင္ ကံႏွင့္ဉာဏ္ကို ေစာ္ကားရာေရာက္၏။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၄၄) အေၾကာင္းၿပခ်က္မ်ားႏွင့္ ေလာကကို ပိုင္စိုးခ်ဳပ္ေႏွာင္လို႔မရ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၄၅) ရယ္ရယ္ၿပံဳးၿပံဳး,တစ္ေန႔လံုး,အသံုးတည့္ပါေစ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၄၆) အက်င့္မမွား စည္းသို႔တား တရား မလြန္ေစနဲ႔။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၄၇) သူေတာ္ေကာင္းကိုၿမတ္ႏိုးတတ္ေသာသူသည္ သူေတာ္ေကာင္းပင္ၿဖစ္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၄၈) ေနာက္ကိုလည္း မေဖၚနဲ႔…ေရွ႕ကိုလည္း မေမွ်ာ္နဲ႔…ပစၥဳပၸန္မွာလည္း မေခ်ာ္နဲ႔..။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၄၉) အရာရာမွာ လြန္အားနာ ၿမန္စြာ ပ်က္စီးေၾကာင္း။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၅၀) ပိုင္ဆိုင္ၿခင္းဆိုတာ ပ်က္စီးၿခင္း၏နိဒါန္းပဲ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၅၁) သင္ လိုခ်င္တာရဖို႔ရန္မွာ သင္ဟာ ရႏိုင္ေလာက္ေအာင္ လိုခ်င္သူၿဖစ္ရမည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၅၂) <span style="color: #990000;">သင့္ဓားတိုလွ်င္ ေရွ႕တစ္လွမ္းတိုး၍ ခုတ္ပါ။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၅၃) အတိတ္ကပါလာတဲ႔ဘုန္းကံပါရမီေတြကို ပစၥဳပၸန္စိတ္မိုက္ေၾကာင့္ မပ်က္စီးပါေစနဲ႔…။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၅၄) လူပ်င္း နတ္မ, မရွိၾက, မွတ္ပါ့ ယံုၾကည္စြာ…။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၅၅) ေလာကကိုကတညဳတမ်က္လံုးၿဖင့္ၾကည့္မွ အသံုးမက်သူ ေလာက၌မရွိေၾကာင္း ေတြ႕မည္ၿဖစ္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၅၆) သဘာ၀တရားသည္ ဖြင့္ထားေသာ က်မ္းဂန္စာအုပ္ၿဖစ္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၅၇) အေလ့အက်င့္မွသည္ အေလ့အထၿဖစ္ေအာင္ အစဥ္ေလ့က်င့္ပါ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၅၈) အရွိအမွန္အေၿခအေနကို ၎အတိုင္းခံယူတတ္သည့္ အေလ့အက်င့္ရွိရမည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၅၉) ဧည့္သည္လာလွ်င္ ဆန္မကုန္ေစနဲ႔။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၆၀) အလုပ္မလုပ္ဘဲရတဲ႔အစာဟာ ခိုးလို႔ရတဲ႔အစာပဲ…။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၆၁) <span style="color: #660000;">အကန္းေတြမၿမင္ေပမယ့္ အလင္းဟာအလင္းပါပဲ။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၆၂) အမွန္တရားကို က်င့္သံုးၿခင္းသည္ ဥပေဒကိုလိုက္နာၿခင္းထက္ ပုိၿမင့္ၿမတ္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၆၃) စြန္႔လႊတ္ၿခင္းမရွိပဲ စစ္မွန္ေသာလြတ္လပ္မႈဘ၀ကို မရႏိုင္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၆၄) လူ႔သမိုင္းကို အလုပ္လုပ္ေသာၿပည္သူတို႔၏အင္အားၿဖင့္သာ တည္ေဆာက္ႏိုင္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၆၅) က်ား,မ မဟူ လူတို႔အလိုရွိသည္ကား အားေပးမႈသာတည္း။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၆၆) <span style="color: #cc0000;">သူတစ္ပါးက ေက်းဇူးၿပဳဖူးသည္ကို မွတ္သားထားပါ..၊ကိုယ္ကေက်းဇူးၿပဳသည္ကို ေမ႔ပစ္လုိက္ပါ။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၆၇) စိတ္ဓာတ္,အခ်ိန္,ေလ့က်င့္မႈတို႔က ေအာင္ၿမင္မႈကို ဖန္တီးေပး၏။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၆၈) အေဟာင္းႏွင့္ကင္းေသာ အသစ္ဟူ၍မရွိ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၆၉) ဘ၀ကိုၿပန္လည္ထူေထာင္ေနခ်ိန္မွာ ေရႊထီးရိပ္ကိုလြမ္းေမာတသေနရန္ မၿဖစ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၇၀) ရည္႐ြယ္ခ်က္ၾကီးမားေသာ ေယာက်ၤားမ်ားအဖို႔ အခ်စ္ကိစၥဆိုသည္မွာ လြန္စြာေသးေကြးေသာကိစၥ</span><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မွ်သာၿဖစ္၏။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၇၁) ခ်မ္းသာလွ်က္ၾကီးအတိုင္း ေသရတာဟာ က်က္သေရယုတ္လွ၏။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၇၂) အမွန္တရားတိုင္းဟာ ေလာကႏွင့္သဟဇာတမၿဖစ္ႏိုင္ဘူး။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၇၃) အနစ္နာခံၿခင္းၿဖင့္ အေဖာ္ေကာင္းတစ္ေယာက္တစ္ေလရ႐ွိႏိုင္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၇၄) မိမိကိုယ္မိမိ မနာခံေသာသူသည္ အမိန္႔ေပးၿခင္းခံရမည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၇၅)<span style="color: #cc0000;"> မိုးယိုရင္ ေနရာေ႐ြ႕မထိုင္နဲ႔။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၇၆) ၿပဳမူတိုင္းမွာ ညီမွ်တဲ႔ တုန္႔ၿပန္မႈရွိတယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၇၇) ထက္သန္တက္ႂကြေသာစိတ္မ႐ွိဘဲ ၾကီးက်ယ္ေသာဘယ္အရာကိုမွ် မရႏိုင္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၇၈) သန္႔ရွင္းေသာလက္တစ္စံုအေပၚ ဘာအမႈန္မွ မၿငိတြယ္ပါေစနဲ႔။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၇၉) မိခင္ႏို႔နဲ႔လြဲေခ်ာ္ခဲ႔ရင္လည္း ႏို႔မုန္႔ဗူးနဲ႔ႏႊဲေပ်ာ္ၾက႐ုံေပါ့။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၈၀) ဆန္႔က်င္ဘက္ဆိုတာ ၿပီးၿပည့္စံုၿခင္းကိုကူညီတဲ႔ တန္းခိုးရွင္တစ္မ်ဳိးၿဖစ္တယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၈၁) ကိုယ့္ကိုယ္ကို ညွာရင္းနဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ညာမိတတ္တယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၈၂) လစ္ဟာမႈကို ေမတၱာၿဖင့္႐ွဳပါ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၈၃) ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ႐ွင္သန္ေနသေ႐ြ႕ သင့္အိပ္မက္ေတြ မေပ်ာက္ၿပယ္ႏိုင္ေသးဘူး။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၈၄) <span style="color: #cc0000;">စဥ္းလဲတာထက္စာရင္ ဆင္းရဲတာက ပိုေကာင္းပါတယ္။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၈၅) အၾကီးအကဲဆိုတာ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ ့ျခင္းႏွင့္ ၾက့ံခုိင္ျခင္းတုိ ့ ေပါင္းစပ္ထားသူပါ။ <br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၈၆) င့ါအပင္က အသီးကုိ မင္းမႏွစ္လုိလွ်င္လည္း လာမလွဳပ္ပါနဲ ့။ <br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၈၇) ျငိမ္သက္ျခင္းထက္ ေလးနက္ေသာ ဘာသာစကားမရွိ။ <br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၈၈) ေျပာင္းလဲမႈသည္ အနားယူျခင္းတမွ် ေကာင္းမြန္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၈၉) ၾကီးမားေသာေအာင္ျမင္မႈတုိင္းသည္ ေသးငယ္ေသာၾကိဳးစားအားထုတ္မႈတု႔ိ၏ အသီးအပြင့္ျဖစ္သည္။ <br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၉၀) <span style="color: #990000;">ကုိယ္ငုိေနတုန္း မုိးရြာေစခ်င္တယ္။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၉၁) တံခါးပိတ္သြားေသာ္လည္း ျပတင္းေပါက္ ပြင့္ေနပါေသးသည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၉၂) တကယ္ၿမတ္ခ်င္ရင္ အလယ္အလတ္ စိတ္ထားပါ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၉၃) ေရြးခ်ယ္မႈ မျပတ္သားရင္ေတာ့ ေခြ်းတမ်ားမ်ားနဲ ့ ေျပလႊားရေပဦးမည္။ <br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၉၄) လုပ္သေလာက္သာ ေကာင္းက်ဳိးလာ၍ ရတာမတန္ လုပ္နည္းဟန္ ဧကန္လဲြေနသည္။ <br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၉၅) ပညာရွိမူ ရန္သူျဖစ္ေစ ျမတ္လွေပ၏။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၉၆) ပညာမဲ့လွ်င္ သားပင္ျဖစ္ေစ အယုတ္ေပတည္း။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၉၇) ေပါက္ပင္ ဘာေၾကာင့္ကုိင္းကုိင္း ကုိယ့္သမုိင္းေတာ့ အရုိင္းမခံၾကပါနဲ ့။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၉၈) ၀ိသုဒၶိျဖစ္မွ ၀ိမုတၱိျဖစ္မယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၉၉) <span style="color: #cc0000;">မိမိကုိ ေဒါသထြက္ေစသူသည္ မိမိကုိ ေအာင္နိုုင္သူျဖစ္သည္။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၀၀) ကမၼဌာန္း ထုိင္ရာမွ ဖ်က္ျပီး ဆြမ္းေတာ္ခ်က္ရေအာင္ မထခ်င္ၾကနဲ ့။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၀၁) ၾကင္နာမႈကင္းတဲ့ ရဲရင့္ျခင္းဟာ ရက္စက္ျခင္းပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၀၂) ေရြးခ်ယ္မႈတုိင္း၏ ေနာက္မွာ တာ၀န္ယူမႈမ်ားရွိရစျမဲ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၀၃) <span style="color: #990000;">အားနာလုိ ့လည္း မစားနဲ ့၊ ႏွေျမာစရာမုိ ့လည္း မစားနဲ ့။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၀၄) လူမုိက္မ်ားလိမ္ၾက၍ လူညံ့မ်ား အလိမ္ခံၾကသည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၀၅) ေလာကခရီးကုိ ေသာကမီးေတြနဲ ့ မေလွ်ာက္လွမ္းပါနဲ ့။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၀၆) ေကာင္းကင္သန္႔သန္႔ကုိ ျဖန္႔ၿမင္ခ်င္ရင္ ပင္လယ္ဆီ ရြက္လႊင့္ၾကရလိမ့္မည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၀၇) ေဘးထြက္ဆုိးက်ဳိးေတြ ျပည့္ေနတဲ့ ခ်ဳိၿမိန္ျခင္းဟာ အခ်စ္ပဲ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၀၈) ေလာ…ရင္ လဲြတတ္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၀၉) ေမႊးေအာင္သာ ၾကိဳးစားပါ…ပန္ၾကပါလိမ့္မည္။ <br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၁၀) လူေတြနဲ ့ ေ၀းေလေလ….သစၥာတရားနဲ ့နီးေလေလ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၁၁) <span style="color: #cc0000;">ဘာမွမလုိခ်င္ေတာ့ပါဘူးဆုိရင္ အရာအားလုံးျပည့္စုံသြားၿပီ။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၁၂) အရာအားလုံးကုိ ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္လို ့ရတယ္။ ကံၾကမၼာကုိ ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္လုိ႔ မရဘူး။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၁၃) ကုိယ့္ကုိယ္ကိုယ္ ေ၀ဖန္ေရးမွာ လူေတြည့့ံခဲ့တာ ဓမၼတာပါ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၁၄) လူတုိင္းရဲ႕့ ရင္ထဲမွာ ပင္လယ္တစ္ခုစီေတာ့ ရွိၾကတယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၁၅) အလ်င္စလုိ ဆုံးျဖတ္ျခင္းနဲ ့တစ္ဖက္သက္ ၾကဳိတင္ဆုံးျဖတ္ျခင္းကုိ မလုပ္မိေအာင္ သတိျပဳပါ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၁၆) တတ္သိတဲ့ လူမ်ားတယ္….သိတတ္တဲ့ လူရွားတယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;"><span style="color: #cc0000; font-size: large;">(၃၁၇) ၾကဳံလုိ ့၀င္လည္တဲ႔ အက်င့္ဆုိးကို ေဖ်ာက္ရမယ္။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၁၈) ကုိယ္ဘာမွ မတတ္နုိင္ရင္ ေန ့စဥ္ ေတြ ့ၾကဳံေနတဲ ့ျပႆနာေတြကိုေတာင္ ဥေပကၡာျပဳထားရမယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၁၉) ကုိယ့္ဘာသာ ဖန္တီးယူတဲ့ ဧကရာဇ္ တစ္ေယာက္ဟာ အဆက္မျပတ္ ေအာင္ပဲြ ရေနဖုိ႔လုိတယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၂၀) ေအာင္ပဲြရတဲ့ အခ်ိန္ဟာ အႏၲရာယ္အမ်ားဆုံး အခ်ိန္ပဲ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၂၁) စကားလုံးေတြဟာ အေတြးအေခၚကို အရည္ေပ်ာ္ျပီး အားနည္းသြားေစတယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၂၂)<span style="color: #cc0000;"> မင္းေက်ာ္ဖတ္လုိက္တဲ့ စာမ်က္ႏွာဟာ ငါကူးခတ္ေနတဲ့ ဘ၀ပင္လယ္ပါ။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၂၃) အေသာ့အႏွင္လုပ္ျခင္းသည္ နတ္ဆုိးတုိ ့၏ အလုပ္တည္း။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၂၄) စိတ္သည္ ဘာမွ် ေရးမထားေသာ ေက်ာက္သင္ပုန္းမဟုတ္။ <br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၂၅) ေခတ္ပ်က္ေပမယ့္ အက်င့္မပ်က္မပါေစနဲ ့။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၂၆) ေကာင္းေသာအၾကံဉာဏ္ကို ေျပာဆုိခြင့္ရွိလ်က္ ဆိတ္ဆိတ္ေနျခင္းသည္ ယုတ္မာေကာက္က်စ္</span><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သည္မည္၏<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၂၇) <span style="color: #990000;">လူတစ္ေယာက္ကို အျပစ္တင္ဖုိ ့ အခ်ိန္ေတြ အမ်ားၾကီး မသုံးပါနဲ ့။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၂၈) ေျပာင္းလဲျခင္းဆုိတာ အခံရခက္တတ္ျပီး အလြမ္းေ၀ဒနာကုိလည္း ေက်ာ္လြန္ ရပါတယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၂၉) အတိတ္မူးမေျပရင္ ဇာတ္ညႊန္းအသစ္ေရးဖုိ ့ခက္ပါတယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၃၀) အျမဲတမ္း ထိေရာက္ေနရန္ အျမဲတမ္း သင္ယူေနရပါမယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၃၁) ရန္သူကုိ ပင္လွဴနိုင္ေအာင္ စိတ္ထားပါ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၃၂) <span style="color: #cc0000;">သူေတာ္ေကာင္းဆုိတာ ေအာက္ဆုံးကပဲ။</span><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၃၃) ယဥ္ေက်းၿခင္းဟူသည္ မိမိကုိယ္ႏႈတ္ကို အနည္းငယ္ အပင္ပန္းခံ၍ ေအာင့္အီးျခင္းပင္ျဖစ္သည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၃၄) ငါတုိ ့ရဲ႕ ေခါင္းေတြဟာ အမႈိက္ပုံး မျဖစ္သင့္ဘူး။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၃၅) ကုိယ္ေစာင့္နတ္ဆုိတာ ကိုယ္က်င့္တရားပဲ ျဖစ္ရမယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၃၆) အခြင့္အလမ္းဆုိတာ အခက္အခဲၾကားမွာ လဲေလ်ာင္းေနတယ္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၃၇) ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ယုံၾကည္မႈေပ်ာက္ျပီဆုိတာနဲ ့အတိတ္ကုိစားျမဳံ႕့ၿပန္ေတာ့တာပဲ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၃၈) </span><span style="font-size: small;">တရားသူၾကီးအခ်ဳိ႕ မတရားတာၾကာပါၿပီ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">(၃၃၉) သြားၿမဲလမ္း သြားေလာ့... ေခြးကေတာ့ ေဟာင္ၿမဲေဟာင္လိမ့္မည္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">(၃၄၀) မေကာင္းမႈကို အားမေပးၿခင္းသည္ လူသား၏ၿမင့္ၿမတ္ေသာတာ၀န္ၿဖစ္သည္။</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><br /><span style="color: #cc0000; font-size: large;">ပါဠိနီတိမ်ား</span></div><span style="font-size: small;">(၁) သကၠစၥသ၀နံ ဗုဒၶသာသနသမၸတၱိ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂) သကေတၳာ နတၳိ နေတၳ၀၊ ပရႆတၳ မကုဗၺေတာ။ သစၥံ ပုနပိ သစၥႏၲိ၊ ဘုဇမုကၡိပ ၀ုစၥေတ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃) သမာဟိေတာ ယထာဘူတံ ပဇာနာတိ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၄) ေန၀ိတၳႎ ပ႑ိေတာ ေသေ၀၊ ၀ကၤံ ဟိ ဣတၳိယာ မနံ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၅) ပုည၀တာ ပ႑ိတပုရိေသန ကတံ မနာပေမ၀ ေဟာတိ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၆) ဟီနာ နရာ ေယ ပမာဒါ၀သံ ဂတာ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၇) ေယဘုေယ်န ဟိ သတၱာနံ၊ ၀ိနာေသ ပစၥဳပ႒ိေတ။ အနေယာ နယရူေပန၊ ဗုဒၶိမာဂမၼ တိ႒တိ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၈) ထီနံ ဘာေ၀ါ ဒုရာဇာေနာ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၉) ထီမိႆႆ ကုေတာ သီလံ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၀) ကမၼံ သေတၱ ၀ိဘဇတိ,ယဒိဒံ ဟီနပဏီတတာယ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၁) သမၼာ အာရဒၶံ သဗၺာသံ သမၸတၱီနံ မူလံ ေဟာတိ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၂) သဗၺသမၸတၱီနံ ဟိ ပစၥေယာ ၀ီရိယာရေမၻာ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၃) ေယာနိေသာပဒဟနံ သဗၺသမၸတၱီနံ မူလံ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၄) ေမတၱာမုေခန ရာေဂါ ၀ေၪၥတိ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၅) ၀ီမံသနာပဋိ႐ူပေကန အႆဒၶိယံ ၀ေၪၥတိ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၆) ဓိရတၳဳ ၀တ ေရ အညာဏံ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၇) အာဂေတာ ဘာေရာ န ဘာယိတေဗၺာ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၈) သုခကာမာ ဟိ ပါဏိေနာ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၁၉) ကမၼ၀ိပါေကာ နာမ န သကၠာ ေကနစိ ပဋိဗာဟိတုံ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၀) သီလ၀ေတာ နာမ အနစၧရိယာ မဂၢဖလုပၸတၱိ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၁) ဓေမၼာ ဟိ ဣသီနံ ဓေဇာ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၂) ဟတံ ဓေမၼာ ဟေတာ ဟနိ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၃) ပညာဗေလန ပတၳေဒၶါ အတၳံ ၀ိႏၵတိ ပ႑ိေတာ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၄) ဂႏၳႏၲေရန ဂႏၳႏၲရံ မိေနတဗၺံ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၅) ၀ိဇၨာ ဂု႐ူနံ ဂု႐ု။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၆) ဣတၳီ ဘ႑ာန မုတၱေမာ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၇) ဥ႒ာတာ ၀ိႏၵေတ ဓနံ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၈) သံ၀ါေသန သီလံ ေ၀ဒိတဗၺံ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၂၉) ၀ိေရာေဓာတၱိ သုခါ ေလာေက၊သမဂၢါ ဥတၱိ ဒုကၠရာ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၀) ဒါနံ သဗၺတၳသာဓကံ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၁) ဒါနံ သိေနဟေဘသဇၨံ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၂) န ဟိ ပရိယတၱိဓေရာ ဒုကၡေတာ န မုစၥတိ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၃) ဘိကၡဳ ပိ႑ာယ စရမာနာ ၾသ၀ဒႏၲိ နာမ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၄) ကုေတာ ဒုႆီေလ ပညာ၊အသမာဟိတတၱာ တႆ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၅) သခၤါရာ န ဟိ သႆတာ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၆) သာမိေကန ၀ိ႐ုဒၶကရဏံ နာမ ဗ်တၱီနံ န ကမၼံ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၇) ဣၿႏၵိယာနိ ရကၡႏၲိ ပ႑ိတာ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၈) ဓန၀ါ ဗလ၀ါ ေလာေက၊ဓနာ ဘ၀တိ ပ႑ိေတာ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၃၉) ဂုယွႆ ဟိ ဂုယွေမ၀ သာဓု။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၄၀) ဓနံ သဗၺေယာဇနံ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၄၁) ၀ုဒၶႆ တ႐ုဏီ ၀ိသံ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၄၂) မုသာ၀ါဒိေနာ နာမ အကတၱဗၺံ ပါပံ နာမ နတၳိ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၄၃) ဣမသၼႎ ေလာေက သစၥသဒိသာ ပတိ႒ာ နာမ နတၳိ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၄၄) သီလဥႇိ ဘိကၡဳေနာ အာယု။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၄၅) သေႏၲာသမူလံ ဟိ သုခံ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၄၆) ဒုရာရံဘေတာ အနာရေမၻာေယ၀ ၀ရံ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၄၇) သုခံ သုပႏၲိ မုနေယာ၊ ေယ ဣတၳီသု န မဇၩေရ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၄၈) ဘာယိတဗၺံ၀ ဧတႆ၊ရာဇဂု႐ူတိ လၪၧိတံ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၄၉) အေဘတဗၺမွိ ဘာယႏၲိ၊ ဘာယိတေဗၺ န ဘာယေရ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၅၀) အယံ ေလာေကာ နာမ အတၱာနံ၀ စိေႏၲတိ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၅၁) ဣႏၵေကာပိ ဘူေတာ အာသိ၊ ၀ိစိတၱာ ေလာကိယာ ဂတိ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၅၂) ယထာဘူတဉာဏာယ သတၳာ ပရိေယသိတေဗၺာ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၅၃) ဘတေကာ ကာလကၡယေမ၀ ဥဒိကၡတိ၊ေနာ ကမၼနိ႒ံ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၅၄) ၀ိဒြါ ဧ၀ ၀ိဇာနာတိ၊၀ိဒြဇၨနပရိႆမံ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၅၅) ကမၼာပရာဓပေတၲာပိ၊ ကေရာတု ၀ီရိယံ သဒါ။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">(၅၆) ဒဠႇံ ပဂၢယွ ၀ီရိယံ၊မာ နိ၀တၱ အဘိကၠမ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">(၅၇) ဟိတြာ ဟိ သမၼ၀ါယာမံ၊ ၀ိေသသံ နာမ မာဏေ၀ါ။ အဓိဂေစၧ ပရိတၱံပိ၊ ဌာနေမတံ န ၀ိဇၨတိ။</span><span style="font-size: small;"> </span><br /><span style="font-size: small;"></span><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span style="color: #cc0000;">မွတ္ခ်က္......</span>ဤပါဠိနီတိမ်ားကို ၿမန္မာၿပန္ႏွင့္တြဲ၍တင္ၿပသင့္သည္ဟု ယူဆေကာင္းယူဆၾကပါလိမ့္မည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">သို႔ေသာ္....ကိုေနာစာမ်က္ႏွာကို ဖတ္႐ွဳေနသူမ်ားမွာပညာတတ္ရဟန္းေတာ္မ်ားစုၿဖစ္ၿခင္း,လူပုဂၢိဳလ္မ်ားမွာ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">လည္း ပါဠိစာေပတတ္ပြန္ေသာ ေထရ၀ါဒၿမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားကို ကိုးကြယ္ေနၾကၿခင္းတို႔ေၾကာင့္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဘာသာၿပန္လုပ္ငန္းၾကီးအတြက္ အခ်ိန္႔ငဲ႔၍ မူရင္းအတိုင္းပင္ပို႔လႊတ္လိုက္သည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အဓိပၸါယ္သိလုိသူသည္ ၿမန္မာၿပည္မွၿဖစ္လွ်င္ ဆြမ္းခံကိုယ္ေတာ္ကိုေမးၿမန္းရန္,ႏိုင္းငံၿခားေရာက္ေနသူၿဖစ္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">လွ်င္ မိမိတို႔ဆီခဏခဏႂကြလာတတ္ေသာ(သာသနာၿပဳခရီးဟုဆိုလိုေသာ)ဘုန္းဘုန္းကိုေမးၿမန္းၾကပါရန္....</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">.<span style="color: #990000;">.</span></span><span style="color: #990000; font-size: small;">(ဤစကားရွဳပ္တည္း)</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ကိုေနာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">၅.၅.၂၀၁၀</span></div><span style="font-size: small;"> <br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-3768367487144654873?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-83529989551524385992010-04-29T09:57:00.000-07:002010-04-29T09:57:26.904-07:00<span style="font-size: small;"></span><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9m6KR6VbZI/AAAAAAAAAz4/7gpt4afcep4/s1600/ttt.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9m6KR6VbZI/AAAAAAAAAz4/7gpt4afcep4/s320/ttt.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">&nbsp;စိတ္ကူးေတြ ေတာင္ပံၿဖန္႔<br />တိမ္မ်ားနဲ႔အတူ ၀ဲပ်ံရင္း…<br />ေၿမၿပင္ေပၚေလွ်ာက္တဲ႔<br />ေၿခလွမ္းမ်ားကေတာ့<br />ယိမ္းတိမ္းယိုင္တိုင္….၊<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">႐ိုက္ခ်က္ၿပင္းတဲ႔<br />ဘ၀အပူလႈိင္းေတြေၾကာင့္<br />ေၿခာက္ေသြ႕ရင္း…<br /><span style="color: #990000;">အဖူးအငံုအားလံုး</span><br style="color: #990000;" /><span style="color: #990000;">ပန္းၿဖစ္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ေနခဲ႔….။</span><br style="color: #990000;" /><br />ေ၀းေနေသးလား….?<br /><span style="color: #cc0000;">ႏွလံုးသားက</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">သာလာယံဇရပ္တစ္ခု</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ၿဖစ္သြားရင္ေတာ့….</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ဘယ္သူ လာလာ…</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ဘယ္သူ သြားသြားေပါ့…။</span><br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ကိုေနာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">၂၉.၄.၂၀၁၀<br />(က၀ိတာအဂ်္ကလ္မွ ရာဂ်္ကူးမားရ္ဆိုက္နီး၏ ကယားဖရတ္ပရသားဟဲကို ၿပန္ဆိုပါသည္။)<br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-8352998955152438599?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-70262687617415819212010-04-29T03:00:00.000-07:002010-04-29T03:00:51.146-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9lYraFD8XI/AAAAAAAAAzo/u3RnQdJ9lOk/s1600/ggg.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9lYraFD8XI/AAAAAAAAAzo/u3RnQdJ9lOk/s320/ggg.jpg" /></a></div>တစ္ေန႔....ေမာင္ေထြး အိမ္မက္ထဲ ဘုရားသခင္ေရာက္လာသည္။<br />`လိုရာဆုေတာင္ေစဗ်ား´<br />`အလုပ္တစ္ခုရခ်င္တယ္…ကားၾကီးၾကီးတစ္စီး...အဲဒီကားထဲမွာ ေကာင္မေလးေတြ အမ်ားၾကီးပါေစ႔ခ်င္<br />တယ္´<br />`ေတာင္းတဲ႔အတိုင္းၿပည့္ေစဗ်ား´<br />ဘုရားသခင္ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။<br />အခု…ေမာင္ေထြး အမ်ဳိးသမီးေကာလိပ္ ဘတ္(စ္)ကားမွာ လက္မွတ္ေရာင္းေနၿပီတည္း..။<br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၂၉.၄.၂၀၁၀</div><div style="text-align: center;">(၂၉.၄.၂၀၁၀ေန႔ထုတ္ compactသတင္းစာမွ ၿပန္ဆိုပါသည္)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-7026268761741581921?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-27093692147852293902010-04-28T21:28:00.000-07:002010-04-28T21:28:30.354-07:00<div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9kKvOhiASI/AAAAAAAAAzg/MA4EKLTLE-Y/s1600/g-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9kKvOhiASI/AAAAAAAAAzg/MA4EKLTLE-Y/s200/g-1.jpg" width="200" /></a></div><span style="font-size: small;">ဆုရန္ဂ်န္ လက္ဘက္ရည္ေသာက္ခ်င္စိတ္ မေပ်ာက္ေသး..၊အိပ္ယာထဲမွထၿပီး အေပါက္ဘက္ေလွ်ာက္လာ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">သည္။မ်က္ႏွာမသစ္ပဲ လက္ဘက္ရည္တစ္ခြက္ေလာက္ေသာက္ခ်င္ေနသည္။မာယာ့အသံ မၾကားရေတာ့…၊</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဒီေကာင္မေလး ဘယ္ေရာက္သြားၿပီလဲ…?ဆုရန္ဂ်န္ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ သြားတိုက္ေနသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အိမ္မွာ အခုပဲ တစ္ေယာက္ေယာက္ေသထားသလို ထူးထူးၿခားၿခားတိတ္ဆိတ္ေနသည္။<br />အခုပဲ မိုးၾကိဳးပစ္ေတာ့မည္။အားလံုးကိုယ့္ေသမင္းကို ကိုယ္ေစာင့္ေနၾကသည္။<br />ဆုရန္ဂ်န္ လက္ဘက္ရည္ေသာက္ရႏိုး ဆုဓာမိုက္ အခန္းေလွ်ာက္လာသည္။ကုတင္ေပၚ၌ ေၿခေလးဆန္႔ၿပီး</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အနားယူေနသည္။<br />`မာယာ ဘယ္မွာလဲ…?´<br />ဆုရန္ဂ်န္အေမးကို ဘယ္သူမွ မေၿဖၾက…၊<br />ကိရန္းမယီ ၿပတင္းေပါက္နားတြင္ မႈိင္ေနသည္။ဘာမွမေၿပာဘဲ တိတ္တဆိတ္မီးဖိုေခ်ာင္ဘက္ ထသြားသည္။<br />ဆုဓာမိုက္ မ်က္ႏွာက်က္ကို စိတ္မပါဘဲၾကည့္ေနသည္။<br />မ်က္လံုးမွိတၿ္ပီး တေစာင္းလွဲေနလိုက္သည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဘယ္သူမွ သူ႔ကို အေရးလုပ္ၿပီး မေၿပာခ်င္ၾက…၊သူ သိလိုက္ၿပီ..သူ လုပ္သင့္တာကို မလုပ္မိ..။<br />မိသားစုကိုေခၚၿပီး တေနရာ ထြက္ေၿပးၾကရမည္…၊သူ ဒီလို မလုပ္ခ်င္…၊<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဆုရန္ဂ်န္ သိသည္။<br />မာယာဟာ ဂ်ဟန္ဂီးရ္ဆိုတဲ႔ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ ၾကိဳက္ေနတယ္။အခြင့္အေရးရလွ်င္ သူ႔ကို သြားေတြ႕</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">လိမ့္မယ္...၊တစ္ခါ အိမ္က ထြက္သြားတာလည္း ဒီကိစၥပဲ..။<br />ၿပႆနာတစ္ခုၿဖစ္လွ်င္ ဟိႏၵဴမိသားစုမ်ားရဲ႕အေၿခအေနကို မူစလင္မ်ားက ေမးၿမန္းေလ့ရွိတယ္..။ဒါလုပ္႐ိုး</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">လုပ္စဥ္တစ္ခုပဲ။<br />ဒီနည္းကို ဂ်ဟန္ဂီးရ္လည္း သံုးလိမ့္မယ္...၊မာယာက သူ႔ကို ေက်ဇူးတင္မယ္…၊တစ္ေန႔ေန႔မွာ မာယာက</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">လက္ထပ္ဖို႔ေၿပာရင္ေတာ့ ဒီေကာင္ေလး ဘယ္ယူလိမ့္မတုံး…၊<br />ဆုရန္ဂ်န္ အေတြ႕အၾကံဳအရသိေနသည္။သူကိုယ္တိုင္လည္း ပရဗီးနဲ႔လက္ထပ္ဖို႔ၿပင္ဆင္ေသးသည္။<br />ပရဗီးကေၿပာသည္..၊<br /><span style="color: #cc0000;">`မင္း မူစလင္ဘာသာေၿပာင္းလိုက္ပါ´တဲ႔…၊</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;"> `ဘာသာေၿပာင္းဖို႔ လိုအပ္လို႔လား…ငါတို႔ ကိုယ့္ဘာသာကို ကိုယ္ကိုးကြယ္လို႔ရတာပဲ´..။</span><br />ဒီအဆိုကိုပရဗီးရဲ႕မိသားစုကလက္မခံဘဲ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦးနဲ႔ပရဗီးကိုအိမ္ေထာင္ခ်ေပးခဲ႔ၾကသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ပရဗီးလည္း&nbsp; ငိုယိုၿပီးမဂၤလာမ႑ပ္ကိုေရာက္ခဲ႔ရသည္...။<br /><br />ဆုရန္ဂ်န္ စိတ္မေကာင္းစြာၿဖင့္ ၀ရန္တာတစ္ဘက္သို႔ ၾကည့္လိုက္သည္။ဒါ ငွါးထားတဲ႔ အိမ္ပဲ…ေနရာလြတ္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">မရွိဘူး..လမ္းေလွ်ာက္စရာေၿမမရွိဘူး…။<br />ကိရန္းမယီ လက္ဘက္ရည္ခြက္ကိုင္ၿပီး အခန္းထဲေရာက္လာသည္။<br />အေမ့ဆီက လက္ဘက္ရည္ခြက္ကို ယူၿပီး ဘာမွမၿဖစ္သလို ေၿပာလိုက္သည္။<br />`ဒီဇင္ဘာေတာ့ ေရာက္ၿပီ..ေဆာင္း မေရာက္ေသးဘူး…ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ေဆာင္းရာသီရဲ႕မနက္ခင္း</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေတြမွာ စြံပလြန္ရည္ေသာက္ရတယ္´…။<br />ကိရန္းမယီက သက္ၿပင္းအရွည္ၾကီးခ်လ်က္ ေၿပာသည္။<br />`သူမ်ားဆီက ငွါးထားတဲ႔အိမ္မွာ စြံပလြန္ရည္ဘယ္ကရမလဲ…ကိုယ္တိုင္စိုက္ထားတဲ႔ သစ္ပင္၀ါးပင္ရွိတဲ႔အိမ္</span><br /><span style="font-size: small;">ကို ေရတန္ဖိုးနဲ႔ေရာင္းခဲ႔ရတယ္…။´</span></div><div style="text-align: justify;"><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဆုရန္ဂ်န္ လက္ဘက္ရည္ခြက္ကို အငမ္းမရယူလိုက္သည္။သူ သတိရလုိက္သည္။စြံပလြန္ပင္လွီးသူသည္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အရည္ကိုေၿမအိုးနဲ႔ခံရသည<a href="http://www.blogger.com/goog_336193023" style="color: red;">္</a></span><span style="color: red; font-size: small;"><a href="http://konawlay.blogspot.com/2010/03/blog-post_07.html">(ရွင္သန္ခြင့္...ၾကည့္</a>)</span><span style="font-size: small;"><a href="http://konawlay.blogspot.com/2010/03/blog-post_07.html" style="color: red;">။</a>မာယာနဲ႔သူ သစ္ပင္ေအာက္ရပ္လ်က္ခိုက္ခိုက္တုန္ေအာင္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ခ်မ္းေနၾကသည္။စကားေၿပာလွ်င္ ပါးစပ္မွ အခိုးမ်ားထြက္ေနသည္။သူတို႔ ကစားကြင္း,သရက္,သေၿပ,ပိႏၷဲပင္</span><br /><span style="font-size: small;">ေတြရွိတဲ႔ ၿခံကေလး အခု ဘယ္ေရာက္သြားၿပီလဲ..`<span style="color: #990000;">ဒါ မင္းတို႔ရဲ႕ဘိုးဘြားပိုင္ေၿမ…ဒီေၿမကိုစြန္႔ၿပီးဘယ္မွမသြား</span></span><br /><span style="font-size: small;"><span style="color: #990000;">ၾကနဲ႔´</span>ဟု အေဖေၿပာဖူးသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><span style="font-size: small;">ေနာက္ဆံုးေတာ့...ဒီအိမ္ကို ေရာင္းရန္အေၾကာင္းဖန္လာသည္။မာယာ ေၿခာက္ႏွစ္အ႐ြယ္တုန္းကပါ..၊</span><br /><span style="font-size: small;">တစ္ေန႔…မာယာေက်ာင္းက ၿပန္လာေတာ့ လူစိမ္းမ်ားက သူ႔ကိုေခၚသြားၾကသည္။တစ္ၿမိဳ႕လံုးလိုက္ရွာေသာ္</span><br /><span style="font-size: small;">လည္း သတင္းမရ…၊အမ်ဳိးေတြအိမ္လည္းမသြား…၊အသိအကၽြမ္းအိမ္ေတြဆီလည္းမေရာက္…၊အေတာ္စိတ္ပူ</span><br /><span style="font-size: small;">ၾကရသည္။မာယာေပ်ာက္တဲ႔သတင္း ရလိုရၿငား ေက်ာင္းေပါက္သြားၿပီး ကေလးေတြနဲ႔ေရာကာ စံုစမ္းလည္း</span><br /><span style="font-size: small;">မထူး…၊</span><br /><span style="font-size: small;">ႏွစ္ရက္ၾကာေတာ့ မာယာတစ္ေယာက္တည္း အိမ္ၿပန္ေရာက္လာသည္..။ဘယ္က ၿပန္လာတယ္,ဘယ္သူ</span><br /><span style="font-size: small;">ေတြေခၚသြားတယ္ဆိုတာကို ေမးၿမန္း၍မရ..။ႏွစ္လေလာက္အထိ မာယာ၏အမူအရာမ်ားထူးၿခားေနသည္။</span><br /><span style="font-size: small;">အိပ္ေပ်ာ္ေနရင္းလန္႔ႏိုးေနတတ္သည္။လူေတြ႕တိုင္းေၾကာက္တတ္လာသည္။ညညဆိုတစ္အိမ္လံုးကိုစိတ္မခ်</span><br /><span style="font-size: small;">ၿဖစ္ေနသည္။<br />`မာယာကို ၿပန္ေပးဆြဲမည့္အေၾကာင္း,အသက္ရွင္ခ်င္လွ်င္ ပိုက္ဆံေပးရမည့္အေၾကာင္း´နာမည္မပါေသာ</span><br /><span style="font-size: small;">စာတစ္ေစာင္ေရာက္လာသည္။ထိုအခက္အခဲကို ရဲစခန္းသြားတိုင္ေသာ္လည္း နာမည္,လိပ္စာေလာက္သာ</span><br /><span style="font-size: small;">မွတ္သားၿပီး ဘာမွထူးၿခားမႈမရွိေခ်..။<br />ေကာင္ေလးေတြ အိမ္၀င္းအတြင္း၀င္လာၿပီး ၿခံကေလးထဲမွ အသီးမ်ားခူးၾကသည္…၊ၿဖစ္ထြန္းေနေသာအသီး</span><br /><span style="font-size: small;">အ႐ြက္ပင္မ်ားကို ဖ်က္ဆီးၾကသည္…၊ပန္းမ်ားကို ေခ်ဖ်က္ၾကသည္…၊ဘယ္သူမွ ဘာမွမေၿပာႏိုင္ၾက….၊</span><br /><span style="font-size: small;">ရပ္ကြက္ကလူေတြေရွ႕မွာၿဖစ္ေသာ္လည္းအက်ဳိးမထူးေခ်…။<br />သူတို႔က`ငါတို႔ဘာတတ္ႏိုင္မွာလဲ´တဲ႔…။တစ္ေယာက္ေယာက္က သူတို႔ကိုညႊန္ၾကားေနတာပါ..။<br />ဆုရန္ဂ်န္က သူငယ္ခ်င္းေတြေခၚၿပိီး ၿပႆနာကို ေၿဖရွင္းခ်င္သည္။ေၿပလည္ေအာင္လည္းေၿဖရွင္းႏိုင္သည္။</span><br /><span style="font-size: small;">ဒါေပမယ့္ ဆုဓာမိုက္က လက္မခံ…။အိမ္ေရာင္းၿပီး မယမန္ဆင္းမွ ေၿပာင္းေရြ႕ဖို႔ ဆုံးၿဖတ္ထားသည္။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;"> အိမ္ေရာင္းဖို႔ ေနာက္အေၾကာင္းတစ္ခု ရွိေသးသည္။ ဤအိမ္ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး တရားရင္ဆိုင္ေနရသည္မွာ</span><br /><span style="font-size: small;">အေတာ္ၾကာေခ်ၿပီ…၊အိမ္နားက သူေ႒းအလီဂ်ာလီက တရားစြဲၿပီး ဤအိမ္ကိုသိမ္းပိုက္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနသည္။</span><br /><span style="font-size: small;">ဒါကို တားဆီးရန္ တရား႐ံုးသို႔ သြားခ်ီၿပန္ခ်ီလုပ္ေနရင္း အခု ၿပႆနာေပၚလာသည္။<br />အိမ္ေရာင္းမယ့္ကိစၥကိုဆုရန္ဂ်န္ အားမေပးပါ…၊သူသည္ ေကာလိပ္တက္တုန္း ေသြးဆူတုန္းလည္းၿဖစ္သည္၊</span><br /><span style="font-size: small;">ေက်ာင္းသားေ႐ြးေကာက္ပြဲတြင္လည္း အႏိုင္ရထားသည္။ ဒီလူယုတ္မာေတြကို ရင္ဆိုင္ႏိုင္ေသာ္လည္း</span><br /><span style="font-size: small;">ဆုဓာမိုက္က ေရာင္းဖို႔ရန္သာ အားသြန္ေနသည္။<br />`ငါတို႔ ဒီၿမိဳ႕မွာ မေနေတာ့ဘူး…ဒါကာ သြားၾကမယ္´တဲ႔….။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;"> ဒီၿမိဳ႕မွာ ဆရာ၀န္လုပ္ရသည္မွာလည္း အဆင္မေၿပလွ…၊တိုင္းရင္းသားေစ်းတြင္ ညေနဘက္ေဆးဆိုင္ထိုင္</span><br /><span style="font-size: small;">ေသာ္လည္း လူနာမလာၾက….၊လာၿပန္ေတာ့လည္း ဟိႏၵဴဆင္းရဲသားႏွစ္ေယာက္သံုးေယာက္…သူတို႔ဆီက</span><br /><span style="font-size: small;">ပိုက္ဆံယူရတာလည္း စိတ္မေၿဖာင့္…။<br />ဆုဓာမိုက္အားသြန္ေနသၿဖင့္ ဆုရန္ဂ်န္ ကန္႔ကြက္မေနေတာ့…။အခုထိ က်ယ္ၿပန္႔တဲ႔ေၿမေပၚေဆာက္ထားတဲ႔</span><br /><span style="font-size: small;">ကိုယ္ပိုင္အိမ္ကို သတိရေနသည္။ထိုခ်ိန္က ဆယ္သိန္းတန္အိမ္ကို ႏွစ္သိန္းတည္းၿဖင့္ ဆုဓာမိုက္က ႐ိုက္စ္</span><br /><span style="font-size: small;">ဥဒၵီးကို ေရာင္းလိုက္သည္။ၿပီးေတာ့....ကိရန္းမယီကို ေၿပာလိုက္သည္။<br />`သြား..သြား..ပစၥည္းေတြထုပ္..ထည့္..အဆင္သင့္ၿပင္´..။<br />ကိရန္းမယီယူၾကံဳးမရထငိုေတာ့သည္။<br />`သူတို႔တေတြ ဒီေနရာကအမွန္တကယ္ထြက္သြားရမယ္ဆိုတာ´ဆုရန္ဂ်န္ မယံုၾကည္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ၿဖစ္</span><br /><span style="font-size: small;">ေနသည္..။ေမြးကတည္းက သိခဲ႔တဲ႔ပတ္၀န္းက်င္,ခ်က္ၿမဳပ္ရာ,ၿဗဟၼပုတၱရၿမစ္,မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုခြၿဲပီး</span><br /><span style="font-size: small;">မသြားခ်င္…။<br />မာယာကလည္းတရွဳတ္ရွဳတ္ၿဖင့္`ဆူဖီယာကိုမခြဲႏိုင္ဘူး´ဟုခ်ည္းေၿပာေနသည္။<br />ဆိုဖီယာသည္ အိမ္နီးခ်င္းမာယာ၏သူငယ္ခ်င္းၿဖစ္သည္။ညေနတိုင္း အိမ္၀င္းအတြင္းကစားေနၾကၿဖစ္သည္။</span><br /><span style="font-size: small;">ဆိုဖီယာကလည္း မာယာကိုခင္တြယ္သည္။<br />သို႔ေသာ္....ဆုဓာမိုက္ ဘယ္သူ႔စကားမွ နားမေထာင္ေခ်…။<br />တကယ္ေတာ့....ငဲ႔ကြက္စရာ သူ႔မွာ ပိုမ်ားေသးသည္။<br />ဆုဓာမိုက္ခပ္ၿပတ္ၿပတ္ေၿပာလိုက္သည္။<br /><span style="color: #cc0000;">`က်န္တဲ႔ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္..ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္အထိ ကေလးေတြနဲ႔အတူ ပိုေသခ်ာတဲ႔ဘ၀ကို ၿဖတ္သန္းခ်င္</span></span><br /><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: small;">တယ္´..။<br />&nbsp;</span></div><span style="font-size: small;"> `ေသခ်ာတဲ႔ဘ၀ကို ၿဖတ္သန္းဖို႔ ဘယ္မွာၿဖစ္ႏိုင္သလဲ….?<br />ဒါ မၿဖစ္ႏိုင္ဟု ဆုရန္ဂ်န္ သေဘာေပါက္ထားသည္။<br />ဒါကာၿမိဳ႕ကိုသြားရဖို႔ေသခ်ာသြားေပၿပီ…၊<br />ဒါကာၿမိဳ႕….<br />လြတ္လပ္ေသာႏိုင္ငံတစ္ခု၏ၿမိဳ႕ေတာ္…<br />ဆုဓာမိုက္ ဒိုတီကိုခၽြတ္၍ ေဘာင္းဘီ၀တ္ရေတာ့မည္…၊<br />ဆုရန္ဂ်န္ အေဖ့ေ၀ဒနာကိုကိုယ္ခ်င္းစာႏိုင္သည္။<br />သူတို႔ကို ထုတ္ေဖၚမေၿပာႏိုင္ေသာတံတိုင္းတစ္ခုကာဆီးထားသည္။<br />ဆုရန္ဂ်န္ သေဘာေပါက္သည္…<br />ဘယ္ေလာက္ၾကိဳးစားၾကိဳးစား ဒီတံတိုင္းကို ေက်ာ္လႊားဖို႔မလြယ္….ဆုဓာမိုက္လည္း မတတ္ႏိုင္…ဆုရန္ဂ်န္</span><br /><span style="font-size: small;">လည္းမတတ္ႏို္င္…။</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ကိုေနာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">၂၈.၄.၂၀၁၀ </span></div><span style="font-size: small;"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-2709369214785229390?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-55603363901476296352010-04-28T06:54:00.000-07:002010-04-28T06:54:54.150-07:00<div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9g9xl1JGqI/AAAAAAAAAzc/75Mdcxnpc6w/s1600/ff-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9g9xl1JGqI/AAAAAAAAAzc/75Mdcxnpc6w/s1600/ff-1.jpg" /></a></div>ေလေတြ တရၾကမ္း တိုက္သြားတယ္…</div><div style="text-align: center;">မင္း ၾကားလား…?<br />သူ ေရခဲၿဖစ္သြားၿပီ….၊<br /><br />အခုပဲ….<br />ေန႔ေတြကို သိမ္းဆည္း….<br />တစ္ၿမိဳ႕လံုး အလင္းေရာင္ေတြကို<br />ၿငႇိမ္းသတ္လိုက္ၿပီ….။<br /><br />သစ္႐ြက္ေတြအေပၚမွာ<br />ဒုကၡေတြ တိတ္တဆိတ္ ၿဖစ္ထြန္း….<br />မြန္းၾကပ္မႈေတြအေပၚ<br />အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ႔ သစ္ပင္ရဲ႕<br />လက္ေခ်ာင္းကေလးေတြ<br />ထံုထိုင္းေနခဲ႔ေပါ့….။<br /><br />ငိုေႂကြးသံေတြ ရပ္တန္႔….<br />ဆူညံသံမ်ား စတင္….<br />ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ မီးထဲထည့္ၾကိဳၾကည့္ေတာ့….<br />ညဥ္႔ငွက္ေတြက<br />ကိုယ့္အသိုက္ကိုယ္<br />မီးတင္႐ွဳိ႕လိုက္ၾကတယ္….။<br /><br />အိပ္မက္ထဲမွာ အိပ္ေပ်ာ္…<br />အိပ္ေပ်ာ္ၿခင္းထဲမွာ အိပ္မက္ မက္ၿပန္ေတာ့…<br />ကိုယ္တိုင္ပဲ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း<br />ထုတ္ေၿပာလိုက္တယ္….<br /><span style="color: #cc0000;">`နားေထာင္ၾက….</span><br /><span style="color: #cc0000;">အိမ္ၿပန္ၾကေတာ့….</span><br /><span style="color: #cc0000;">အခု…......သူ</span><br /><span style="color: #cc0000;">အေတာ္ေလး ႐ူးေနၿပီ…´။</span><br /><br />ကိုေနာ<br />၂၈.၄.၂၀၁၀<br />(က၀ိတာအဂ်္ကလ္မွ ေဟမႏၲကုကေရးသီး၏ ပါဂဲပန္ ဗဟြတ္ထု၀ါးကို ၿပန္ဆိုပါသည္။)<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-5560336390147629635?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-68390398871797509682010-04-27T08:13:00.000-07:002010-04-27T08:13:06.315-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9b7z1NfibI/AAAAAAAAAzQ/OLMLcJuVz9E/s1600/bbb.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9b7z1NfibI/AAAAAAAAAzQ/OLMLcJuVz9E/s320/bbb.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;လက္တြဲၿပီး ခရီးဆက္ၾကမယ္ဆိုေတာ့<br />မထိနဲ႔…တဲ႔<br />မေၿပာရေသးတဲ႔ အေၾကာင္းအရာထဲက<br />အသံုးအႏႈံးကို စိတ္ဆိုးေနတဲ႔ ေကာင္မေလးက….၊<br /><br />စကားလံုးေနာက္မွာ<br />သူ႔စိတ္ရွိတယ္….၊<br />ေရွ႕ဆက္ဖို႔ ခက္ေနတဲ႔ ငါဟာ ကဗ်ာေတြေပါ့…၊<br />မိန္းမရဲ႕စာရင္းရွင္းတမ္း,<br />ဥေပကၡာေန႔ရက္မ်ားဟာ<br />ပံုၿပင္ေတြ ၿဖစ္ခဲ႔…။<br /><br />ဘ၀ရဲ႕ အမွတ္အသားေတြဖန္တီးၾကဖို႔<br />လက္တြဲၾကဖို႔<br />ဘယ္လိုေရွ႕ဆက္ၾကမလဲ….?<br />ဘ၀နဲ႔အတူ<br />သူ႔ကို မုန္းတီးခဲ႔…။<br /><br /><span style="color: #cc0000;">လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္သစ္မွာ</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">မုန္းတီးမႈေၿဖာင့္ခ်က္ကာဒ္ ေရာက္လာတယ္…</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">`အခုထိ စိတ္ဆိုးတုန္းပါပဲ..´တဲ႔….။</span><br style="color: #cc0000;" /><br />အို….ဘုရားသခင္…..<br />မိုးေကာင္းကင္ဆီက<br />က်ႏုပ္ ေတာင္းဆုဆိုပါ၏္….<br /><span style="color: #990000;">`လြတ္ေၿမာက္မႈ၏</span><br style="color: #990000;" /><span style="color: #990000;">သတ္မွတ္ခ်က္မွန္သမွ်</span><br style="color: #990000;" /><span style="color: #990000;">ေကာင္မေလး လက္ေခ်ာင္းမ်ားအထိ </span><br style="color: #990000;" /><span style="color: #990000;">အေရာက္ ပို႔ေပးေတာ္မူပါ…´။</span><br style="color: #990000;" /><br />ကတိၿပဳလိုက္တယ္…<br />`တစ္ဘ၀လံုး<br />အဆိပ္ေသာက္လိုက္မယ္…<br />ၿပီးေတာ့မွ….<br />ေကာင္းကင္ကေန မင္းကို<br />ကိုယ္ထင္ၿပမယ္…။´</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၂၇.၄.၂၀၁၀</div><div style="text-align: center;">(က၀ိတာအဂ္်ကလ္မွ လာလ္တူး၏ နာရာ့ဂ်္လရကီးေက ဗာေရးေမ စိုက်ေတးဟုေယးကို ၿပန္ဆိုပါသည္)</div><div style="text-align: center;"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-6839039887179750968?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-34054133696374486892010-04-27T02:23:00.000-07:002010-04-27T02:23:47.472-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9as_XhVDbI/AAAAAAAAAzI/UPLxmBRzXSY/s1600/fff.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9as_XhVDbI/AAAAAAAAAzI/UPLxmBRzXSY/s320/fff.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;ေ၀သမွ် မေႂကြတဲ႔ ပန္းပါ<br />မင္း မနမ္းခ်င္လည္း ပြင့္ခဲ႔ၿပီေလ…၊<br />&nbsp;</div><div style="text-align: center;">စိမ့္ထြက္သမွ် မခန္းတဲ႔ စမ္းပါ<br />မင္း မေသာက္ခ်င္လည္း စီးခဲ႔ၿပီေလ…၊<br />&nbsp;</div><div style="text-align: center;">ဆိုေနသမွ် မဆံုးတဲ႔ ေတးပါ<br />မင္း မၾကားခ်င္လည္း သီခဲ႔ၿပီေလ…၊<br />&nbsp;</div><div style="text-align: center;">ၿမဴတိမ္ကင္းၿပီး သာတဲ႔လပါ<br />မင္း အိပ္ေနလည္း လင္းခဲ႔ၿပီေလ…၊<br />&nbsp;</div><div style="text-align: center;"><span style="color: #cc0000;">ေတာင္ထိပ္က သစ္ပင္ရိပ္ထက္</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ေတာင္ေၿခက ေခ်ာင္းငယ္တစ္ခု ၿဖစ္ခ်င္ပါတယ္….၊</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">မ်က္ႏွာမသစ္ေတာင္မွ</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">(မင္း ေမာတဲ႔အခါ)</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ေၿခေဆးလို႔ ရေအာင္ေပါ့….။</span><br style="color: #cc0000;" /><br />ေမာင္စိန္၀င္း(ပုတီးကုန္း)<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-3405413369637448689?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-24330572240780112502010-04-26T20:07:00.000-07:002010-04-26T20:07:31.184-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9ZUsVu5NXI/AAAAAAAAAy4/R8uxn-iPG6Y/s1600/ddd.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9ZUsVu5NXI/AAAAAAAAAy4/R8uxn-iPG6Y/s320/ddd.jpg" /></a></div><div style="text-align: left;">&nbsp;(က)&nbsp; အိပ္ယာကို အၿမဲခင္းမထားရ….၊<br />&nbsp;(ခ)&nbsp; အိပ္ယာတစ္၀ိုက္ေသးငယ္ေသာပစၥည္းမ်ားမထားရ…၊<br />&nbsp;(ဂ)&nbsp; အိပ္ယာကိုကိုယ္တိုင္ခင္း၍အိပ္ပါ….၊<br />(ဃ)&nbsp; အသက္အ႐ြယ္ၾကီးသူမ်ား ေခါင္းမူးလွ်င္ တန္းမအိပ္(မလွဲ)ရ…။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-2433057224078011250?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-66750661984512627902010-04-26T10:24:00.000-07:002010-04-26T10:29:47.644-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9XMJbY3yiI/AAAAAAAAAyw/0T80_XJ14xo/s1600/ddd.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9XMJbY3yiI/AAAAAAAAAyw/0T80_XJ14xo/s320/ddd.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;စမ္းေခ်ာင္းကေလး...<br />သူ႔ကို ေထာင့္ကေလးမွာ <br />မသိမသာ ခ်ီေႏွာင္ၿပီး<br />ခရီးသြားေနသူပါ…။<br />ငါ့ ခရီးက ေ၀းလွ….၊</div><div style="text-align: center;"><br />ဒီနား ခဏ နားမယ္…၊<br />ေခ်ာင္းကေလးကို နည္းနည္းေသာက္လိုက္မယ္…၊<br />လမ္းခရီးအတြက္ ထပ္ၿဖည့္ရဦးမယ္…။</div><div style="text-align: center;"><br />ေခ်ာင္းကေလးကို</div><div style="text-align: center;">ခရီးလမ္းပန္း ေမးရဦးမယ္ေလ…..၊<br />ခရီးလမ္းမွာ<br />ေတာင္ကြယ္ေနလား…?<br />ကႏၲာရ ၿခားေနလား…?<br />စိမ္းစိမ္းစိုစိုေကာ ရွိရဲ႕လား…?<br />ဘယ္လို သြားၿပီး,<br />ဘယ္လို ေနရမလဲ….?<br /><span style="color: #cc0000;">ဒီၾကားမွာ ေနာက္ထပ္ ေခ်ာင္းရွိေသးလား….?</span><br /><span style="color: #cc0000;">ငါ့ဆီမွာေကာ ေနာက္ထပ္ ေခ်ာင္းရွိေသးလား….?</span></div><div style="text-align: center;"><br />ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၂၆.၄.၂၀၁၀</div><div style="text-align: center;">(အဂ်္ကလ္က၀ိတာမွ ဆုႏၵရက်ႏၵဌာကူးရ္၏ နဒီကို ၿပန္ဆိုပါသည္။)<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-6675066198451262790?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-13640290560271119252010-04-26T06:31:00.000-07:002010-04-26T06:31:15.700-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9WVdNuzQbI/AAAAAAAAAyo/yAdBZNmNmY8/s1600/q.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9WVdNuzQbI/AAAAAAAAAyo/yAdBZNmNmY8/s200/q.jpg" width="145" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;ရခ်င္ ပိုင္ခ်င္,ခ်မ္းသာခ်င္,အလြန္ကိုက္တဲ႔ခ်င္…။<br />သာခ်င္ ႏိုင္ခ်င္,လႊမ္းမိုးခ်င္္,အလြန္ဆိုးတဲ႔ခ်င္…။<br />ခ်စ္ခ်င္ မုန္းခ်င္,လွပခ်င္,အလြန္ကၿမင္းတဲ႔ခ်င္…။<br /><span style="color: #cc0000;">သတိ-တစ္လံုး,လက္ကိုင္သံုး,ခ်င္ေတြ ၿပဳတ္ၿပဳတ္ ၿပဳန္း….။</span></div><div style="color: #cc0000; text-align: center;">&nbsp;</div><div style="text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">၂၆.၄.၂၀၁၀<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-1364029056027111925?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-42027673422552848362010-04-26T04:28:00.000-07:002010-04-26T04:28:11.752-07:00<div style="text-align: center;"><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;">သဒၶေမၼာပါယနံ</span><br /><div style="color: #990000; text-align: center;">(သာမန္လူသား နိဗၺာန္သြား)</div><div style="text-align: center;">----------------------</div><div style="text-align: center;"><span style="color: black;">နေမာ တႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ</span>။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;">&nbsp; &nbsp; အၿမိဳက္လမ္းညႊန္ၿပ ဂုဏ္ေပါင္းခတဲ႔ ၿမတ္အရွင္,</div><div style="color: #990000; text-align: center;">အရွင္ရဲ႕စကား ,အရွင့္သား</div><div style="color: #990000; text-align: center;">အားရပါးရ ကန္ေတာ့ပါ၏ ။ [၁,၂]</div><div style="color: red; text-align: center;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: center;"><span style="color: red;">ဗုဒၶေသာမ</span> ခ်စ္လွအေဆြ</div><div style="color: blue; text-align: center;">ဖိအားေတြ ေပးတာေၾကာင့္</div><div style="color: blue; text-align: center;">တရစပ္ မေႏွး အၿပတ္ေရးလိုက္ရပါေပါ့</div><div style="color: blue; text-align: center;">သဒၶေမၼာပါယန က်မ္းေရႊစာ...<br />ကိုယ့္အမည္က<span style="color: red;"> အာနႏၵာ</span>...။ [၃]</div><div style="color: black; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ရခဲတဲ႔ အေၿခအေနတစ္ရပ္ ရရွိထားတယ္ မဟုတ္လား...?</div><div style="color: red; text-align: center;">ၿပဳလိုက္ေတာ့ ေကာင္းမွဳ...</div><div style="color: red; text-align: center;">ေတြးတတ္သူ ဆိုရင္ေပါ့....။(၄)</div><div style="color: red; text-align: center;"><br /></div><div style="color: red; text-align: center;">အမွန္တရားမ်ား လင္းလက္ဆဲ....၊</div><div style="color: red; text-align: center;">စြမ္းအားမ်ားလည္း ပိုင္ဆိုင္ဆဲ....၊</div><div style="color: red; text-align: center;">ဓားလည္းထက္တုန္း...အားလည္းသြက္တုန္း မဟုတ္လား...?</div><div style="color: red; text-align: center;"><br /></div><div style="color: #990000; text-align: center;">ေလးပါးအပါယ္ လြတ္ေနတဲ႔ အိုလူသား...</div><div style="color: #990000; text-align: center;">႐ုပ္မရွိသူလည္း မဟုတ္ခဲ႔...</div><div style="color: #990000; text-align: center;">႐ုပ္သက္သက္လည္း မဟုတ္ခဲ႔...</div><div style="color: #990000; text-align: center;">ဆြံ႕ အ နားမၾကားသူလည္း မဟုတ္ခဲ႔...</div><div style="color: #990000; text-align: center;">လက္လွမ္းမမီတဲ႔အရပ္လည္း မဟုတ္ခဲ႔....</div><div style="color: #990000; text-align: center;">အေၾကာင္းအက်ဳိး အေကာင္းအဆိုးလည္း</div><div style="color: #990000; text-align: center;">သိသားနဲ႔ကြယ္.....။(၅,၆) </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="color: #cc0000; text-align: center;">ငရဲစခန္း,ပြဲၾကမ္းတဲ႔ဘ၀မွာ….</div><div style="color: #cc0000; text-align: center;">အၿမဲေၿပးလႊား,ေခ်ာက္ခ်ားတဲ႔ဘ၀မွာ….</div><div style="color: #cc0000; text-align: center;">ငတ္မြတ္လွ,ေပတတို႔ဘ၀မွာ….</div><div style="color: #cc0000; text-align: center;">နာၾကားခြင့္ကင္း,ထက္ဖ်ားဘံုမွာ….</div><div style="color: #cc0000; text-align: center;">လမ္းညႊန္သူမဲ႔,ေခါင္းပါးတဲ႔အရပ္မွာ….</div><div style="color: #cc0000; text-align: center;">ဗီဇဖ်င္း,ဉာဏ္ကင္းတဲ႔ဘ၀မွာ….</div><div style="color: #cc0000; text-align: center;">အေၾကာင္းအက်ဳိးပယ္,လြဲေနခဲ႔အယူမွာ….</div><div style="color: #cc0000; text-align: center;">ဘုရားမပြင့္,အေမွာင္နစ္တဲ႔ကမၻာမွာ….</div><div style="color: #cc0000; text-align: center;">ကုသိုလ္ဆို ဘယ္မွာရ ေ၀းလွသည္ပင္…..။</div><div style="color: #cc0000; text-align: center;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေကာင္းမႈေ၀းတဲ႔ ထိုခဏ `ဆံုး႐ႈံးရတဲ့ဘ၀´….။ (၇-မွ-၁၅အထိ)</div><div style="color: red; text-align: center;"><br /></div><div style="color: black; text-align: center;">ေကာင္းလိုက္တဲ႔ ကာလ,အက်ဳိးရွိေအာင္အသံုးခ်,</div><div style="color: black; text-align: center;">ေမ႔ေနၾကရင္ ငတံုးငအ….။</div><div style="color: black; text-align: center;">ဗုဒၶလမ္းၿပ,ၿပည့္စံုတဲ႔ လူ႔ဘ၀,နိဗၺာန္တိုင္ေအာင္ အသံုးခ်ၾက…။</div><div style="color: black; text-align: center;">ဘယ္လိုၾကည့္ၾကည့္ အႏွစ္ၿပည့္တဲ႔လူ႔ဘ၀</div><div style="color: black; text-align: center;">အဲဒါ ရခဲစြ…..။</div><div style="color: black; text-align: center;">လူ႔ဘ၀ရေၾကာင္း ကုသိုလ္ေပါင္း ၾကိဳးစားၿပဳသင့့္လွ…။</div><div style="color: black; text-align: center;">ေကာင္းတာ အခက္,မခက္တာ အဖ်က္,</div><div style="color: black; text-align: center;">ဒါသိလ်က္ မမိုက္နဲ႔…။(၁၆-မွ-၂၀အထိ)</div><div style="color: red; text-align: center;"><br /></div>မေကာင္းတဲ႔ဘက္မွာ စိတ္ေပ်ာ္ၾက….မ႐ုိေသၿခင္းက စခဲ႔တာပါ့..။</div><div style="color: red; text-align: center;">ေကာင္းတာက်ေတာ့ စိတ္ကမသြား…ၿပဳဖို႔အခက္သား…။</div><div style="color: red; text-align: center;"><br />အကုသိုလ္အက်ဳိး တမ်ဳိးၿမင္လြယ္၊<br />ကုသိုလ္တန္ခိုး အေတြ႕ခက္တယ္။</div><div style="text-align: center;"><br /><span style="color: red;">အေပါက္တစ္ခုမွ ပု႐ြက္ဆိတ္ဗရပြ ခုန္က ထြက္သလို</span><br /><span style="color: red;">လူသားမ်ားက သံသရာအေပါက္မွ ထြက္ႏိုင္ပါ့မလား..?</span></div><div style="color: red; text-align: center;"><br /></div><div style="color: red; text-align: center;">ေကာင္းမွဳ ၿပဳခက္,လူ႔ဘ၀ရဖို႔ခက္၊<br />မ်ဳိးေစ႔ မရွိ အသီးမရွိ။</div><div style="color: red; text-align: center;"><br />ေလာကမွာ လူ႔ဘ၀ရရွိၿခင္းဟာ တန္ဖိုးၾကီးဆံုးပဲေနာ္…။</div><br /><div style="color: black;">&nbsp;`ၿမင့္ၿမတ္တဲ႔ေကာင္းမႈဟာ နိဗၺာန္ကိုဦးတည္ေနတယ္´</div>ဒီလိုနားလည္သူကေတာ့ ေကာင္းတာမွန္သမွ် သိမ္းက်ဳံးလုပ္ၿပီေပါ့..။</div><div style="text-align: center;">ရခဲတဲ႔ လူ႕ဘ၀,လြဲေခ်ာ္ခဲ႔ရင္ နစ္နာလွေပါ့…။</div><div style="text-align: center;">နိမ့္က်သူမ်ား လူ႕ဘ၀ရေအာင္ၾကိဳးစားၾက…။<br />အဲဒါ ကိုယ့္အတြက္ဗ်…။</div><div style="text-align: center;"><span style="color: #990000;">ၿမင့္ၿမတ္သူမ်ား အမ်ားအက်ဳိးေဆာင္ၾက,</span><br /><span style="color: #990000;">အေၿပာလြယ္သေလာက္ ခက္တယ္ဗ်….</span><br /><span style="color: #990000;">ပမာၿပစရာ ရွာမရ….။</span></div><br /><div style="text-align: center;">ကိုယ္ေကာင္းဖို႔ သားကိို ဒုကၡေပးႏိုင္တဲ႔ေလာက,<br />အမ်ားအက်ဳိးေဆာင္ဖို႔ဆိုတာ အားပါးပါး…မလြယ္ဘူးဗ်…။<br /><div style="text-align: justify;"><br />သဗၺာသ၀၀ိနိမုတၱံ ၊ သဗၺသာဓုဂုဏာကရံ။</div><div style="text-align: justify;">သဗၺေလာကဂ႐ုံ ၀ီရံ ၊ ဟိတံ အမတမဂၢဒံ ။ (၁) </div><div style="text-align: justify;"><br />သဗၺာဒေရန ၀ႏၵိတြာ ၊ သမၼာသမၺဳဒၶမာဒိေတာ ။</div><div style="text-align: justify;">အထ ဓမၼၪၥ သံဃၪၥ ၊ သဒၶါယ မုဒၶနာ အဟံ ။ (၂)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သဒၶေမၼာပါယနံ ကိၪၥိ ၊ ရစယိႆာမိ ေပသိတုံ ။</div><div style="text-align: justify;">နာမေတာ ဗုဒၶေသာမႆ ၊ ပိယသၿဗဟၼစာရိေနာ ။ (၃)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">အ႒ကၡဏ၀ိနိမၼဳတၱံ ၊ ခဏံ ပရမဒုလႅဘံ ။</div><div style="text-align: left;">ဥပလေဒၶန ကတၱဗၺံ ၊ ပုညံ ပည၀တာ သဒါ ။(၄)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">တေယာ&nbsp; အပါယာ အာ႐ုပၸါ - သညံ ပစၥႏၲိမမၸိ စ ။</div><div style="text-align: left;">ပၪိၥႁႏၵိယာနံ ေ၀ကလႅံ ၊ မိစၧာဒိ႒ိ စ ဒါ႐ုဏာ ။(၅)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">အပါတုဘာေ၀ါ ဗုဒၶႆ ၊ သဒၶမၼာမတဒါယိေနာ ။ </div><div style="text-align: left;">အ႒ကၡဏာ အသမယာ ၊ ဣတိ ဧေတ ပကာသိတာ ။(၆)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ကာေရေႏၲာ ကမၼကရဏံ ၊ နိရေယ အတိဒါ႐ုဏံ ။</div><div style="text-align: left;">ဘယာနကံ ဘုသံ ေဃာရံ ၊ ကထံ ပုညံ ကရိႆတိ ။(၇)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">သဒၶမၼသညာရဟိေတ ၊ သဒါ ဥဗၺိဂၢဇီ၀ိေတ ။</div><div style="text-align: left;">တိရစၧာနဘေ၀ သေႏၲာ ၊ ကထံ ပုညံ ကရိႆတိ ။(၈)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဂႏ႖ာန ေပတၱိ၀ိသယံ ၊ သႏၲာပပရိေသာသိေတာ ။</div><div style="text-align: left;">ခုပၸိပါသာပရိႆေႏၲာ ၊ ကထံ ပုညံ ကရိႆတိ ။(၉)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">အာ႐ုပၸါသညာေလာေကပိ ၊ သ၀ေဏာပါယ၀ဇၨိေတာ ။</div><div style="text-align: left;">သဒၶမၼသ၀ဏာဟီေနာ ၊ ကထံ ပုညံ ကရိႆတိ ။(၁၀)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">အစၥႏၲာဓမၼဗဟုေလ ၊ မုနိႏၵသုတ၀ဇၨိေတ ။</div><div style="text-align: left;">ပစၥႏၲ၀ိသေယ ဇာေတာ ၊ ကထံ ပုညံ ကရိႆတိ ။(၁၁)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဇေလာ မူဂါဒိေကာ ၀ါပိ ၊ ၀ိပါကာ၀ရေဏ ဌိေတာ ။</div><div style="text-align: left;">ဂဟေဏာပါယရဟိေတာ ၊ ကထံ ပုညံ ကရိႆတိ ။(၁၂)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ပကၡေႏၲာ ပါပိကံ ဒိ႒ႎ ၊ သဗၺထာ အနိ၀တၱိယံ ။</div><div style="text-align: left;">သံသာရခါဏုဘူေတာ ဟိ ၊ ကထံ ပုညံ ကရိႆတိ ။(၁၃)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဗုဒၶါဒိေစၥ အႏုဒိေတ ၊ သိဒၶိမဂၢါ၀ဘာသေက ။</div><div style="text-align: left;">ေမာဟႏၶကာေရ ၀တၱေႏၲာ ၊ ကထံ ပုညံ ကရိႆတိ ။(၁၄)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ယံ ဘာ၀နာမယံ ပုညံ ၊ သစၥာဘိသမယာ၀ဟံ ။</div><div style="text-align: left;">တႆ အေနာကာသဘာေ၀န ၊ ဧေတ အကၡဏသမၼတာ ။(၁၅)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">အ႒ကၡဏ၀ိနိမုေတၱာ ၊ ခေဏာ ပရမဒုလႅေဘာ ။</div><div style="text-align: left;">တံ လဒၶါ ေကာ ပမေဇၨယ် ၊ သဗၺသမၸတၱိသာဓကံ ။(၁၆)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">အေ၀ကလႅမႏုႆတၱံ ၊ ဗုဒၶါဒိစၥာဘိမ႑ိတံ ။</div><div style="text-align: left;">သုဒုလႅဘတရံ တမွိ ၊ ခေဏ နိဗၺာနသိဒၶိယာ ။(၁၇)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ေဟတုဒုကၠရေတာ ေစ၀ ၊ သာရေတာ စ မဟဂၣေတာ ။</div><div style="text-align: left;">မဟာသာရံ၀ ရတနံ ၊ မႏုႆတၱံ သုဒုလႅဘံ ။(၁၈)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">မႏုႆတၱႆ ေဟတု ဟိ ၊ ပုညံ တံ အတိဒုကၠရံ ။</div><div style="text-align: left;">ေလာေက ဟိ ပုညကာမာနံ ၊ မႏၵတာ တႆ သာဓိကာ ။(၁၉)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ပုညႆ ဒုကၠရတၱၪၥ ၊ အပုညသုကရတၱနံ ။</div><div style="text-align: left;">ဃရံ ကတြာန ဒါေနန ၊ ဒဟေနန စ ေ၀ဒိယံ ။(၂၀)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ပါေပ အနာဒေရနာပိ ၊ သတတံ ၀တၱေတ မေနာ ။</div><div style="text-align: left;">ပုေည အစၥာဒေရနာပိ ၊ နဒိယာ သာဓိတဗၺကံ ။(၂၁)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ယထာ ဒိႆႏၲိ သမၸဳဏၰာ ၊ အပုညာဖလဘူမိေယာ ။</div><div style="text-align: left;">တထာ ပုညာ န ဒိႆႏၲိ ၊ ပုညာနံ ဖလဘူမိေယာ ။(၂၂)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ပိပီလိကာနံ ပုေၪၨာ ဟိ ၊ ဗိလာ ဧကာ ၀ိနိဂၢေတာ ။</div><div style="text-align: left;">ကႎ ႏု ေသာ နာတိရိေစၥယ် ၊ မႏုေႆ ဇမၺဳဒီပေက ။(၂၃)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ပုညႆ ဒုကၠရတၱာ စ ၊ မႏုႆတၱံ သုဒုလႅဘံ ။</div><div style="text-align: left;">ဗီဇာဘာေ၀ ဖလာဘာေ၀ါ ၊ အလံ တံ ပဋိဘာ၀ိတံု ။(၂၄)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ယံ ယံ ဟိ သမၼတံ ေလာေက ၊ တတၳ တံ သာရသညိတံ ။</div><div style="text-align: left;">တေတာ သာရံ မႏုႆတၱံ ၊ သာဓုသမၼတဘာ၀ေတာ ။(၂၅)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဥဠာရဖလဒံ ကမၼံ ၊ နိဗၺာနာ၀ဟေမ၀ စ ။</div></div><div style="text-align: left;">ဣဓ ဣဇၥၸၽတိ သဗၺံ တိ ၊ ေဉယ်ာ ဧတၳမဟဂၣတာ ။(၂၆)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဧ၀မာဒီဟိ ေဟတူဟိ ၊ မႏုႆတၱံ သုဒုလႅဘံ ။</div><div style="text-align: left;">တႆာလာေဘ တု သဂၢါဒိ ၊ သမၸတၱိ ေစ၀ ဒုလႅဘာ ။(၂၇)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">အစၥႏၲလာမကာယာပိ ၊ အတၱတၳပဋိပတၱိယာ ။</div><div style="text-align: left;">လဘနီယံ မႏုႆတၱံ ၊ ယဒိ ဧ၀ံ သုဒုလႅဘံ ။(၂၈)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">အေထာ အစၥႏၲေသ႒ာယ ၊ ပရတၳပဋိပတၱိယာ ။</div><div style="text-align: left;">ဒုကၠရတၱႆ ဥပမာ ၊ တိေလာေကပိ န ၀ိဇၨတိ ။(၂၉)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ပုတၱႆ ဒုကၡံ ကတြာပိ ၊ ေလာေက အတၱသုခတၳိေက ။</div><div style="text-align: left;">ပရတၳံ ပဋိပဇၨေႏၲာ ၊ ေကာ ဟိ နာမ ဘ၀ိႆတိ ။(၃၀)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-4202767342255284836?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-87714410328757193582010-04-25T21:29:00.000-07:002010-04-26T06:33:20.869-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9UWjYomgbI/AAAAAAAAAyY/ue5sL8Zs-78/s1600/cc.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="182" src="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9UWjYomgbI/AAAAAAAAAyY/ue5sL8Zs-78/s200/cc.jpg" width="200" /></a></div><div style="color: black; text-align: center;">&nbsp;လံုး၀အိုေက,အဆင္ေၿပစဥ္မွာ,</div><div style="color: black; text-align: center;">မင္း ငါ လူရင္း,အခ်င္းခ်င္းဟု,႐ုိင္းပင္းသေယာင္,ဟန္ပန္ေဆာင္လည္း,</div><div style="color: black; text-align: center;">ေရွာင္ရန္ခက္ခဲ,ဒုကၡပြဲမ်ား,ၾကံဳေတြ႕ၿငားေသာ္,</div><div style="color: black; text-align: center;">စိတ္ထားအမွန္,ခ်က္ခ်င္းၿပန္သည္,</div><div style="color: black; text-align: center;">ဧကန္ ရန္သူအလားတည္း….<br />မဟန္ က်န္လူ ႏြားတည္း…။</div><div style="color: red; text-align: center;"><br /><span style="color: red;">(လူ႔သဘာ၀ရွိတတ္တာကို ရည္႐ြယ္ပံုရပါတယ္...သတိထားႏွလံုးသြင္းၾကဖို႔ေပါ့ေနာ္) </span></div><div style="color: red; text-align: center;"></div><div style="color: black; text-align: center;">[ဦးေႏွာက္ပိုင္းဆိုင္ရာ အနည္းငယ္ ခၽြတ္ယြင္းမႈရွိေနပါသၿဖင့္ <span style="color: red;">`ထကန္လိုက္မယ္,ဘာမွတ္လဲ´</span>တရားေတာ္မွ</div><div style="color: black; text-align: center;">ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ကိုသာ တင္ဆက္လိုက္ရပါေၾကာင္း]</div><div style="color: black; text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="color: black;">၂၆.၄.၂၀၁၀ </span></div><div style="color: red; text-align: center;"></div><div style="color: red; text-align: center;"><br /></div><div style="color: red; text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-8771441032875719358?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-6323585596514940982010-04-23T07:41:00.000-07:002010-04-26T05:23:00.143-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9GxaHAGJqI/AAAAAAAAAxw/a1H8ltK14FM/s1600/b.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="148" src="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9GxaHAGJqI/AAAAAAAAAxw/a1H8ltK14FM/s200/b.jpg" width="200" /></a></div>မွတ္စုစာအုပ္ထဲရွိေနတဲ႔ အတိုအစမ်ားကို မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္…..ကဗ်ာဆရာမ်ားကိုေတာ့ အလြန္အကၽြံအား<br />နာမိပါသည္။<br />ဤစာသားမ်ားကို ဘယ္ဆရာေရးေသာ,ဘယ္ကဗ်ာထဲက မွန္းမသိေတာ့ေခ်…ဗာရာဏသီ ကိုေနာက<br />ေတာ့ တင္ၿပလိုက္ေခ်ၿပီတည့္…။ကဗ်ာဆရာနဲ႔ မူရင္းကဗ်ာမ်ားကို တင္ၿပေပးၾကပါက အလြန္အကၽြံႏွစ္ၿပန္<br />ေက်းဇူးတင္ပါမည္..။<br />တစ္ပုဒ္နဲ႔တစ္ပုဒ္ ဘာမွမဆိုင္ဘူးေနာ္….။လွလြန္းလို႔ပါ…။<br /><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">(၁)<br />ေတာအုပ္ၿဖစ္ခြင့္ မေပးခ်င္ေန,<br />ရွင္သန္ၾကီးထြားခြင့္သာ<br />ညီညီမွ်မွ် ႐ြာခ်ေစခ်င္တယ္….။<br /><br />(၂)<br />ဘ၀နာေပမယ့္<br />လသာတဲ႔ညမို႔ ရင္ခုန္တယ္…။<br /><br />(၃)<br />ၾကယ္ေတြ မ႐ုိးမ႐ြ<br />ေကာင္းကင္က်ဳိးက်ေတာ့မယ္<br />ေၿမၾကီးကို ေ႐ႊ႕ထားရင္ ေကာင္းမလား…?</div><div style="text-align: center;"><br />(၄)<br />ေတြ႕ဆံုခ်ိန္ ကာလနည္းေပမယ့္<br />အၿပစ္ရွာစရာ အနာက မရွိေလေတာ့<br />ခ်စ္လာတာ ကိုယ့္အၿပစ္လားကြယ္….(ဟီ..ဟီ)</div><div style="text-align: center;"><br />(၅)<br />ခ်စ္မိသူတိုင္း အစပိုင္းမွာ လူမသိ သူမသိ႐ူးၾကတယ္…<br />အဆံုးမွာေတာ့ လူသိ သူသိ ႐ူးၾကတယ္…။(အမြန္)<br /><br />(၆)</div><div style="text-align: center;">အလြမ္းခ်စ္ ပန္းအၿဖစ္ ပြင့္ခဲ႔ရင္ေတာင္ မနမ္း၀ံ့ပါဘူး…။<br /><br />(၇)<br />ဒီဘ၀မွာေတာ့ ညီမွ်မွ ေတာ္ကာက်မွာမို႔<br />ေတးသီခါ ေဖာ္ကာၿပခ်င္ေပမယ့္<br />အေ၀းဆီသာ ေမွ်ာ္ကာ တ,ရတယ္...<br />အခ်စ္ရယ္....<br />ေတာ္ရာကပဲ လြမ္းေနမယ္....။<br /><br />(၈)<br />ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ပါ မိတ္ေဆြ<br />အေရာေရာ အေထြးေထြး ေၿပးလႊားေနၾကေပမယ့္<br />တိမ္ေတြက သတ္သတ္<br />ေလက သတ္သတ္<br />ေကာင္းကင္ၾကီးက သတ္သတ္<br />ေနထိုင္ၾကတာ မဟုတ္ဘူးလား...?<br /><br />(၉)<br />လက္ခုပ္ဆိုတာ ႏွစ္ဘက္တီးမွ ၿမည္တယ္ဆိုေပမယ့္<br />လြမ္းဖို႔ ကိစၥမွာေတာ့<br />ကာယကံေၿမာက္ ခ်စ္သူမရွိလည္းၿဖစ္တယ္...။<br /><br />(၁၀)<br />အနက္႐ွဳိင္းဆံုးေနရာထိ တိုး၀င္ေလေလ<br />အေမွာင္ဆံုးဘ၀ကို ေရာက္ေလေလလား...?<br />ဆက္ေလွ်ာက္လိုက္ပါမယ္ ခ်စ္သူရယ္...<br />လမ္းဆံုးလို႔ ႐ြာေတြ႕ရင္<br />ၿပန္သင့္တယ္ဆို ၿပန္ပါ့မယ္...။<br /><br />(၁၁)<br />သမ္းသမ္းမဲမဲ,အိပ္ေပ်ာ္ခဲ,မဲဇလီႏွင့္ဆား...။<br /><br />(၁၂)<br /><div style="text-align: center;">နည္းပညာဆန္းသစ္မႈနဲ႔ နည္းပညာေတာ္လွန္ေရးေၾကာင့္ေတာ့ ဆရာ,ဆရာမမ်ားရဲ႕အခန္းက႑ေလ်ာ့ပါး</div><div style="text-align: center;">လာၿပီလို႔ ကၽြန္ေတာ္မယူဆဘူး…။<br /><span style="color: #990000;">(အိႏၵိယသမၼတေဟာင္း အမၺဒူကလမ္း)</span><br /><br />(၁၃)<br />မိဂဒါ၀ုန္,ေတာၿမိဳင္စံုကား,အကုန္ပ်က္စီး,ေက်ာက္တိုင္ၾကီးႏွင့္,ေက်ာင္းၾကီး၀ိဟာ,အုတ္ပုံသာတည္း..။<br /><br />(၁၄)<br />(က) မိမိ ဂိုးသြင္းႏိုင္ၿခင္း,မသြင္းႏိုင္ၿခင္းထက္ အသင္း အမွတ္ရရွိေရးသာ အဓိကက်တယ္။</div><div style="text-align: center;">(ခ) ကစားပံုေကာင္းဖို႔ထက္ ရလဒ္ေကာင္းဖို႔ ပိုအေရးၾကီးတယ္..။<br />(ဒေရာ့ဘာ)<br /><br />(၁၅)</div><div style="text-align: center;">ငါ့မွာ ဘိနပ္မရွိ္ေပမယ့္ ေၿခေထာက္ေတြရွိေနေသးတယ္..။</div><div style="text-align: center;"><br />(၁၆)<br />ခ်ဳိးးငွက္ေတြ ဘယ္ေလာက္ကူကူ<br />ေတာမီးေလာင္ေနတဲ႔အခါ မသာယာဘူး…။<br /><br />(၁၇)<br />(က) သည္းခံေၾကာင္း မေၿပာတဲ႔ထိ သည္းခံပါ..။</div><div style="text-align: center;"><br />(ခ) ခံစားရသမွ်ကို မ်ဳိသိပ္,ခပ္မဆိတ္ ႏႈတ္ပိတ္ထားတတ္ပါေစ…။</div><div style="text-align: center;"><br />(ဂ) အ,တယ္ ထင္သမွ်ကို တကယ္ အ,သေယာင္ ဟန္ေဆာင္တတ္ပါေစ…။<br /><div style="text-align: center;"><br /><span style="font-size: small;">(၁၈)<br /><span style="color: #cc0000;">သတိတရ တမ္းတစိတ္ေတြနဲ႔</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ေ႐ႊခ်ထားတဲ႔ စကားလံုးေတြ မပါပဲ</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">႐ိုး႐ိုးပဲ ငါ လြမ္းလိုက္ေတာ့မယ္..။</span><br /><br />(၁၉)<br />အနာဂတ္ရဲ႕ ညေနတစ္ခုမွာ<br />လွပစြာ မင္း ၿပံဳးႏိုင္ဖို႔အတြက္<br />မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ ငါ ေပ်ာ္ေမြ႕ဆဲပါ….။<br /><br />(၂၀)<br />စစ္နည္းဗ်ဴဟာ,ဘယ္လိုသာလည္း,စြဲကိုင္လက္နက္,ဘယ္လိုထက္လည္း,</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ၿပည္သူ႔ႏွလံုး,မသိမ္းၾကံဳးလွ်င္,</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ၿပည္သူ႔ခြန္အား,မကိုးစားလွ်င္,</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ဓားသြားလည္းေႂကြ,လွံလည္းေခြအံ့…။<br /><span style="color: #990000;">(နႏၵိေသနပ်ဳိ႕)</span><br /><br />(၂၁)</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">(က) ဒီေနရာမွာ ေရႊအိုးရွိမွန္း သိရက္သားနဲ႔ တူ႐ြင္း႐ိုးက်ဳိးမွာစိုးလို႔ မတူးရင္ မိုက္ရာက်မွာေပါ့….။</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">(ဆရာေတာ္ ဦးရန္ကုန္)<br /><br />(ခ) ကံၾကမၼာဆိုသည္မွာ ေကာင္းစြာၿပင္ဆင္ထားေသာစိတ္ဓာတ္ကိုသာ မ်က္ႏွာသာေပးတတ္သည္။<br /><br />(၂၂)<br />(က) ဘယ္လိုၿပင္ဆင္မႈမ်ဳိးနဲ႔ၿဖစ္ၿဖစ္ ႐ိုးသားစြာ အိုမင္းတတ္ဖို႔လိုတယ္…။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">(ခ) <span style="color: #990000;">စမ္းေခ်ာင္းေပၚ ေႂကြ႐ံုနဲ႔ ပန္းေတြ ပင္လယ္ထိ မေရာက္ဘူး…။</span></span></div><br /><br /></div></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-632358559651494098?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-90841873395450081462010-04-22T10:41:00.000-07:002010-04-22T10:41:44.871-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9CKGuGRUJI/AAAAAAAAAxo/L1i9yrtl65I/s1600/fsu.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S9CKGuGRUJI/AAAAAAAAAxo/L1i9yrtl65I/s200/fsu.jpg" width="188" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;တဒဂၤေပမယ့္<br />ရင္၀ကို လာမွန္တဲ႔ဆူး<br />အဆိပ္လူးလို႔ မူးခဲ႔တယ္<br />႐ူးရၿပီေကာကြယ္…။</div><div style="text-align: center;">&nbsp;</div><div style="text-align: center;">(မ်ဳိး-ေမာ္လၿမိဳင္)</div><div style="text-align: center;">(ထံုးစံအတိုင္းပဲ....သူမ်ားကဗ်ာဆိုရင္ ေကာင္းတာမ်ားတယ္)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-9084187339545008146?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-92019459249249965172010-04-21T23:52:00.000-07:002010-04-21T23:52:37.774-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8_yAOwuktI/AAAAAAAAAxc/jo-dmVQgI7o/s1600/st.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8_yAOwuktI/AAAAAAAAAxc/jo-dmVQgI7o/s320/st.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;အမွားတစ္ခါ မတရားတာ မဟုတ္ေပမယ့္<br />အမွားမိုးေပါက္ တေဖ်ာက္ေဖ်ာက္က်တဲ႔အခါ….<br />ႏွစ္ထပ္ဘ၀ကို<br />ခ်ဳပ္႐ိုးမေပၚေအာင္ ခ်ဳပ္စပ္လုိ႔မရတဲ႔အခါ….<br />မာယာကိုေရွာင္ကြင္းဖို႔<br />မာယာကို အသံုးၿပဳမိတဲ႔အခါ….<br /><span style="color: red;">အေႂကြးဆပ္ဖို႔ အေႂကြးထပ္ယူမိတဲ႔အခါ….</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">ကဗ်ာဟာ မုန္တိုင္းၿဖစ္သြားတယ္…။</span></div><div style="color: red; text-align: center;">&nbsp;</div><div style="text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၂၂.၄.၂၀၁၀</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-9201945924924996517?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-49210292184151349342010-04-21T05:30:00.000-07:002010-04-26T22:26:22.882-07:00<span style="font-size: small;"></span><br /><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S87siOnzSxI/AAAAAAAAAxU/gma25C8OnH8/s1600/g-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S87siOnzSxI/AAAAAAAAAxU/gma25C8OnH8/s200/g-1.jpg" width="200" /></a></div><span style="font-size: small;">ဆုဓာမိုက္မ်က္စိထဲပံုရိပ္ေတြထင္တုန္းၿဖစ္သည္။<br />ဦးၾကီး,အေဒၚၾကီး,ဦးေလး,အေဒၚေလးအားလံုးတစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ႏိုင္ငံကိုစြန္႔ၿပီးထြက္ခြါေနၾကသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">မယမန္ဆင္းဘူတာမွဖူးလ္ဘာရီဘက္သို႔ရထားထြက္ခြါေနၿပီ..။<br />ဥၾသဆြဲသံအတူမီးခိုးလံုးၾကီးမ်ားလႊတ္ထုတ္၍ခရာတြတ္သံၾကားရသည္။ရထားတြဲမွေၾကကြဲဖြယ္ရာငိုေႂကြးသံ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">မ်ားထြက္ေနသည္။ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းမ်ားအေၿပးအလႊားလိုက္မွာတမ္းေခၩေနၾကသည္။<br /><br />`သုကုမားရ္….သြားေလ…၊ဒါဟာမူစလင္တိုင္းၿပည္…ဒီမွာကိုယ့္ဘ၀ကိုဘယ္သူမွအာမ,မခံႏိုင္ဘူး..´<br />`ကိုယ့္ေမြးရပ္ေၿမမွာမွ အာမခံခ်က္မရွိရင္ ကမၻာ့ဘယ္ေနရာမွာ အာမခံခ်က္ရွိမလဲ…ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ကိုယ့္ႏိုင္ငံကထြက္မသြားႏိုင္ဘူး..၊ခင္ဗ်ားတို႔သြားခ်င္သြားၾက,ဘိုးဘြားပိုင္ေၿမကိုစြန္႔ၿပီးဘယ္မွမသြားဘူး….၊</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အုန္း,ကြမ္းၿခံေလး,လယ္ကြင္းက်ယ္က်ယ္,အေမြရထားတဲ႔ေၿမ,တစ္ဧကနီးပါးရွိတဲ႔ေၿမေပၚမွာေဆာက္ထားတဲ႔</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အိမ္,ဒါေတြအားလံုးကိုစြန္႔ၿပီး ဆိယာလ္ဒဟဘူတာကိုမလာခ်င္ဘူး…´<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ထိုစဥ္က ဆုဓာမိုက္အသက္(၁၉)ႏွစ္ရွိေပၿပီ…။<br />ေက်ာင္းကသူငယ္ခ်င္းမ်ား သူတို႔ေရွ႕မွာပင္သြားေနၾကသည္။<br />သူတို႔က`မင္းအေဖ ေနာက္မွ ေနာင္တရလိမ့္မယ္´…တဲ႔..။<br />`ကိုယ္ႏိုင္ငံကို စြန္႔ၿပီးဘာၿဖစ္လို႔ အၿခားေနရာကိုသြားရမွာလဲ…?ေသရင္လည္းဒီႏိုင္ငံမွာပဲေသမယ္…</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အသက္ရွင္ေနရင္လည္း ဒီမွာပဲ´<br />အေဖသင္ထားတဲ႔အတိုင္း ဆုဓာမိုက္ၿပန္ေၿပာလိုက္သည္။<br />၁၉၄၇-ခုႏွစ္ ေကာလိပ္မ်ားပိတ္သည္။<br />မသြားရေသးသူမ်ားလည္း သြားမယ္ေၿပာေနၾကသည္။<br />လက္ခ်ဳိးေရတြက္၍ရေသာအရည္အခ်င္းရွိေသာမူစလင္ေက်ာင္းအခ်ဳိ႕ႏွင့္လက္ေရြးစင္ဟိႏၵဴဆင္းရဲသားမ်ား</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ႏွင့္အတူေကာလိပ္စာေမးပြဲေအာင္းၿပီးေနာက္ ဆုဓာမိုက္ လိတန္မယ္ဒီကယ္ေကာလိပ္၌ အလုပ္ရသည္။<br /><br />၁၉၅၂-ခုႏွစ္တြင္ ေသြးပူတုန္း(၂၄)ႏွစ္ရွိေနေပၿပီ…၊<br />`ႏိုင္ငံ့ဘာသာ ဘဂၤလားၿဖစ္ရမယ္´ေႂကြေၾကာ္သံကိုကိုင္စြဲၿပီး ဒါကာၿမိဳ႕၏လမ္းမမ်ားအေပၚထြက္ၾကတဲ႔အခါ</span><br /><span style="font-size: small;">တစ္ႏိုင္ငံလံုး တက္တက္ႂကြႂကြပါ၀င္ၾကသည္။<br />မိုဟာမက္အလီဂ်ိန္နာ၏ ပါကစၥတန္၏ႏိုင္ငံ့ဘာသာသည္ အူရဒူသာၿဖစ္ရမည္ဟူေသာအယူအဆကိုၾကားရ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ၿပီး ရဲရင့္တက္ႂကြေသာဘဂၤါလီလူငယ္မ်ားအံုႂကြၾကသည္။<br />ဘဂၤလားကို ႏိုင္ငံေတာ္ဘာသာၿပဳလုပ္ရန္ဟူေသာေတာင္းဆိုခ်က္ကိုစြဲကိုင္ၿပီး ပါကစၥတန္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႕</span><br /><span style="font-size: small;">ကိုေခါင္းေမာ့ရင္ေကာ့၍ရင္ဆိုင္ၾကသည္။<br />ပဋိပကၡၿဖစ္ၿပီး ရဲမ်ား၏ေသနတ္ေရွ႕မွာ အေသခံၾကသည္။ေသြးေခ်ာင္းစီးသြားသည္။<br />သို႔ေသာ္ `ဘဂၤလားကိုႏိုင္ငံေတာ္ဘာသာၿပဳလုပ္ေရး´အဆို ဘယ္သူမွမစြန္႔လႊတ္ၾကေခ်…။<br />ဆုဓာမိုက္သည္ ထိုအခ်ိန္ကတက္ႂကြစြာပါ၀င္ခဲ႔သည္။လူထုေရွ႕မွ`ဘဂၤလားအလိုရွိသည္´ေႂကြးေၾကာ္သံၿဖင့္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ခ်ီတက္ခဲ႔သည္။<br />အဲဒီေန႔က ရဖိဆလာမ္,ဗားကတ္,ဂ်ဗ္ဗားတို႔ ရဲလက္ခ်က္ေၾကာင့္ အသက္ဆံုး႐ွဳံးၾကရသည္။<br />ဆုဓာမိုက္လည္း ထိုလူအုပ္ထဲ၌ရွိေနသည္။ သူလည္းေသနတ္စာမိၿပီး ႏိုင္ငံ၏ၿမင့္ၿမတ္ေသာအာဇာနည္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">တစ္ေယာက္အပါအ၀င္ၿဖစ္သြားႏိုင္သည္။<br /><br />၆၉-အေရးေတာ္ပံုတုန္းကလည္း ဆုဓာမိုက္ အိမ္တြင္ထိုင္မေနေပ…၊<br />ထိုအခ်ိန္က အယုဗ္ခန္း၏ညႊန္ၾကားခ်က္ၿဖင့္ ရဲကလူအုပ္ၾကီးအၾကမ္းဖက္ၿဖဳိခြင္းလိုက္သည္။<br />`ဂ်ာရဟ၀ီဒဖာ´အဆိုကို စြဲကိုင္ရင္း အေသခံၾကသည္။အာလာမ္ဂီးရ္မန္ဆူ,မိန္တူးတို႔၏အေလာင္းကိုထမ္း၍</span><br /><span style="font-size: small;">မယမန္ဆင္းလမ္းမမ်ားအေပၚလွည္လွည္ခဲ႔ၾကသည္။ပါကစၥတန္စစ္တပ္ကိုဆန္႔က်င္၍ခ်ီတက္ၾကသည္။<br />(အေရးေတာ္ပံုအမ်ဳိးစံုႏွင့္အကိုးအကားမ်ားကိုေက်ာ္လိုက္ၾကစို႔…)<br /><br />၁၉၄၇မွ ၁၉၇၁အထိ ဘဂၤါလီအမ်ဳိသားမ်ားအေၿမာက္အမ်ားေသြးေခ်ာင္းစီးခဲ႔ၿပီးအခက္အခဲအမ်ဳိးစံုခံစားခဲ႔ၾက</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ရသည္။၁၉၇၁၌ ေနာက္ဆံုးလြတ္ေၿမာက္ေရးစစ္ပြဲၿဖစ္သည္။ဘဂၤါလီသံုးသိန္းတို႔၏ေသြးႏွင့္ရင္း၍ရေသာ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">လြတ္လပ္ေရးက`တရားမွ်တမႈသည္ဘယ္ေတာ့မွလူမ်ဳိးစုလႊမ္းမိုးေရးအုတ္ၿမစ္၌တည္မေနေၾကာင္း´သက္ေသ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ထူလိုက္သည္။ဘာသာယဥ္ေက်းမႈ,သမိုင္းစသည္သည္လူမ်ဳိးစုလႊမ္းမိုးေရး၏အေၿခခံၿဖစ္သည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဒါဟာအမွန္ပါပဲ….။<br />ပန္ဂ်ာဗီႏွင့္မူစလင္,ဘဂၤါလီႏွင့္မူစလင္တို႔ကိုပါကစၥတန္တစ္ႏိုင္ငံတည္းထူေထာင္လိုက္သည္။<br />သို႔ေသာ့္…ဟိႏၵဴ,မူစလင္ႏွစ္မ်ဳိးခြဲၿခမ္းေရးအယူအဆကို စြန္႔လႊတ္၍ ဘဂၤါလီမ်ားကလက္ခံခဲ႔ၾကသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ပါကစၥတန္ရွိမူစလင္မ်ားႏွင့္သေဘာတူညီခဲ႔ၾကသည္မဟုတ္…။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">၇၁-ခုႏွစ္တြင္ ဆုဓာမိုက္သည္ မယမန္ဆင္း၏ေဆး႐ံုတစ္ခု၌ ဆရာ၀န္ၿဖစ္ေနသည္။ သူသည္အိမ္တြင္း,</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အိမ္ၿပင္အလုပ္႐ွဳပ္ေနသည္။ ညေနဘက္တိုင္းရင္းသားေစ်း၌ေဆးဆိုင္ထိုင္သည္။ ကိရန္းမယီ၏ရင္ခြင္၌</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေၿခာက္လသားကေလးငယ္ရွိေနသည္။ သားအၾကီးဆုရန္ဂ်န္ကေတာ့(၁၂)ႏွစ္ရွိေနေပၿပီ…။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">သူ႕တာ၀န္ကားမေသးလွ..။ေဆး႐ံုတြင္လည္းတစ္ေယာက္တည္းဦးစီးေနရသည္။အားလပ္ခ်ိန္ေလးရရင္ေတာ့ ရွရိႏွင့္စကားစၿမည္သြားေၿပာတတ္သည္။<br />မတ္လခုနစ္ရက္(သို႔မဟုတ္)ရွစ္ရက္ၿဖစ္လိမ့္မည္။ေရဆ္ကိုဆ္ကြင္း၌ရွိတ္မူဂ်ီ၏မိန္႔ခြန္းကိုနားေထာင္ခဲ႔ေသာ</span><br /><span style="font-size: small;">ရွရိ,ဗတ္ဗလူး,ဖိုင္ဂ်ဴး,နိမိုင္းတို႔ ည(၁၂)နာရီေလာက္တြင္ ၿဗဟၼဖုလႅီရွိဆုဓမိုက္၏အိ္မ္ကို တံခါးလာေခါက္ၾက</span><br /><span style="font-size: small;">သည္။<br />`တစ္ေယာက္တည္းဆိုေသနတ္နဲ႔သြား…,အကယ္၍..က်ႏုပ္(သို႕မဟုတ္)တစ္ေယာက္ေယာက္အသတ္ခံရ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">တယ္ဆိုရင္…ခင္ဗ်ားတို႔ကို က်ႏုပ္ပန္ၾကားခ်င္တယ္…အိမ္တိုင္းကိုခံတပ္လုပ္ၾက…၊အနားမွာရွိတာကိုယူၿပီး</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">တိုက္ပြဲ၀င္ၾကရမယ္…ငါတို႔ရဲ႕တိုက္ပြဲဟာလြတ္ေၿမာက္မႈတိုက္ပြဲပဲ…၊ငါတို႔ရဲ႕တိုက္ပြဲဟာလြတ္လပ္ေရးတိုက္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ပြဲပဲ…´<br />ရွိတ္ခ်္မူဂ်ီဘူရ္ဟမာန္သည္လူထုကိုႏႈိးေဆာ္ေနသည္။<br />သူတို႔ေဒါသေၾကာင့္တုန္ေနၾကသည္။<br />စားပြဲကိုပုတ္ၿပီးေၿပာသည္။<br />`သတိထားၾကပါ….တစ္ခုခုလုပ္ရေတာ့မယ္…ထိုင္ေနလို႔ဘာမွ ၿဖစ္မလာဘူး…´<br />ဒါကိုေတာ့ ဆုဓာမိုက္လည္း သေဘာေပါက္ေနသည္။<br />ထိုေနာက္….မတ္(၂၅)ရက္ေန႔….ေမွာင္မိုက္ေသာညေရာက္လာသည္။<br />အေမွာင္ထဲ၌ပါကစၥတန္စစ္တပ္ကအိပ္ေပ်ာ္ေနေသာဘဂၤါလီမ်ားကို႐ုတ္တရက္ပုတ္ခတ္ေၿပာဆိုလိုက္သည္။<br />မိတ္ေဆြမ်ားေရာက္လာၿပီး ဆုဓာမိုက္၏အိမ္ကိုတံခါးေခါက္ကာ တိတ္တဆိတ္ေၿပာဆိုၾကသည္။<br />`တိုက္ၾကရေတာ့မယ္…အၿခားနည္းမရွိဘူး…´<br /><br />မိသားစုတစ္လံုးကိုစြန္႔ၿပီးတိုက္ပြဲ၀င္ရမယ္…ဘယ္တိုက္ပြဲမွာေသမယ္ဆိုတာမသိႏိုင္ဘူး…၊<br />ေဆး႐ံုကိုလည္းစိတ္မ၀င္စားေတာ့…၊ေကာ္ရစ္ဒါတြင္တစ္ေယာက္တည္းလမ္းေလွ်ာက္ေနသည္။တိုက္ပြဲ၀င္ခ်င္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">စိတ္ၿပင္းၿပေနသည္။အိမ္ကိုလည္းစိတ္မခ်..၊<br />`ကိရန္း…အိမ္ကိုမင္းတစ္ေယာက္တည္းထိန္းႏို္င္တယ္မဟုတ္လား…?ဂရုစိုက္…ငါတေနရာရာသြားရမယ္´<br />ကိရန္းမယီကိုေၿပာလုိက္သည္။<br />ကိရန္းမယီ သံသယၿဖင့္ၿပန္ေၿပာသည္။<br />`သြားေပါ့…အိႏၵိယေတြသြားေနၾကတယ္…အိမ္နားနီးခ်င္းအိႏၵိယေတြအားလံုးသြားေနၾကၿပီ…´၊<br />ဆုဓာမိုက္ကိုယ္တိုင္လည္းေတြ႕ေနရသည္။<br />ဆုကႏၲ,ဆုဓန္ရွ,နိရမ္လႏၵဴး,ရန္ဂ်န္…အားလံုးသြားေနၾကသည္။<br />၄၇-တုန္းကသြားသလိုသြားေနၾကသည္။သူတို႔ကို`ငေၾကာက္´ေၿပာၿပီးကဲ႔ရဲ႕ၾကသည္။<br /><br />တစ္ေန႔မွာ…နိမိုင္းက ဆုဓာမိုက္ကိုေၿပာသည္။<br />`ေဟ့…ၿမိဳ႕ထဲကလမ္းေတြမွာစစ္တပ္ေတြလွည့္ေနတယ္…ဟိႏၵဴေတြကိုဖမ္းေနတယ္..သြားၾကစို႔..ထြက္သြား</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ကုန္ၾကၿပီ..၊´<br />၄၇-တုန္းက ဆုကုမားရ္ေၿပာသလို ကိုယ္တိုင္ၿပန္ေၿပာလိုက္သည္။<br />`မင္းသြားခ်င္ရင္သြား…ငါကထြက္းေၿပးမဲ႔အေကာင္မဟုတ္ဘူး…ပါကစၥတန္ေခြးေကာင္ေတြကိုသတ္ၿပီး</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">လြတ္လပ္ေရးရေအာင္လုပ္မယ္..အဲဒီအခ်ိန္ဟာ ၿဖစ္လာလိမ့္မယ္…၊´<br /><br />ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ခ်ကာ ဖူးလ္ပူရ္မွာရွိတဲ႔ ဖိုက္ဂ်ဴးအိမ္မွာ ကိရန္းမယီကိုထားခဲ႔ၿပီး ရွရိ,ဗတ္ဗလူး,ဖိုက္ဂ်ဴးတို႔နဲ႔အတူ</span><br /><span style="font-size: small;">နာလိတာဗာရီးဘက္ကိုထြက္မယ္၊သို႔ေသာ္…..ပါကစၥတန္စစ္မ်ားသားက ဖမ္းလိုက္သည္။<br /><br />ေသာ့၀ယ္ရန္ထြက္ခဲ႔သည္။က်ာပရာေကြ႕မွာေသာ့ရႏိုင္မွာပဲ…ရရင္ေတာ့အိမ္ကိုေသာ့ခတ္ၿပီးအေမွာင္ထဲက</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ႏြားလွည္းေပၚတက္လိုက္မယ္…၊သူတို႔တက္ႂကြေနၾကသည္။ၿမိဳ႕သည္တစၿပင္ကဲ႔သို႔တိတ္ဆိတ္ေနသည္။<br />ဆိုင္ တစ္ဆိုင္ႏွစ္ဆိုင္တံခါးတစ္၀က္ပြင့္ေနသည္။<br />႐ုုတ္တရက္`ရပ္´ဆိုၿပီးသူ႕ကိုလွမ္းဆြဲထားသည္။သူတို႔သံုးေယာက္ၿဖစ္သည္။ေနာက္မွတစ္ေယာက္က</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေကာ္လာကိုကိုင္ၿပီးေမးသည္။<br />`မင္း နာမည္ ေၿပာစမ္း..၊´<br /><br />ဆုဓာမိုက္....ဘာနာမည္ေၿပာရင္ေကာင္းမလဲ…?<br />ကိရန္းမယီေၿပာဖူးသည္ကိုသြားသတိရသည္။<br />`သူ႔ကို အိမ္နားနီးခ်င္းေတြကေၿပာတယ္…အသက္ရွင္ေနဖို႔အတြက္နာမည္ေၿပာင္းထားရမယ္…<br />ဖာတိမာအက္ခတားရ္လိုနာမည္မ်ဳိးမွည့္ထားရမယ္…´တဲ႔ ၊<br />`သူ႔ရဲ႕ဟိႏၵီနာမည္ဟာ အခုခ်ိန္မွာ အႏၲရာယ္မ်ားတယ္…ဆိုတာေတြးမိသၿဖင့္ ကိုယ့္နာမည္,အေဖ႔နာမည္</span><br /><span style="font-size: small;">ဆုကုမားရ္ဒတၱ,ဦးေလးနာမည္ ဂ်ဳိတိမိုက္ဒတၱဆိုတဲ႔နာမည္ေတြကို ခဏေမ႔ထားလိုက္သည္။<br />ကိုယ့္ကိုယ္ကိုနာမည္ေပးၿပီးအသာေလး႐ြတ္ၾကည့္ကာထိန္႔လန္႔စြာေၿပာလိုက္သည္။<br />`ဆိရာဂ်ဳတ္ဒီးဟူစိန္….´။<br />နာမည္ၾကားရေတာ့…တစ္ေယာက္ကအသံေလးၾကီးၿဖင့္ေငါက္ေၿပာ ေၿပာသည္။<br />`ပုဆိုးခၽြတ္စမ္း´<br />ဆုဓာမိုက္ပုဆိုးမခၽြတ္ပါ..။<br />သူတို႔ဆြဲခၽြတ္လိုက္သည္။<br /><br />နိမိုင္း,ဆုဓာန္းရွ္,ရန္ဂ်န္တို႔ ဘာေၾကာင့္ထြက္ေၿပးၾကသလဲဆိုတာ ဆုဓာမိုက္သေဘာေပါက္လိုက္သည္။<br />အိႏၵိယၿပည္ၾကီးကိုခြဲၿခမ္းၿပီးေနာက္ ဟိႏၵဴေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ႏိုင္ငံကိုစြန္႔ခြါၾကသည္။လူမ်ဳိးေရးအေပၚ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အေၿခခံ၍ အိႏၵိယ-ပါကစၥတန္ခြဲၿခားၿပီးေနာက္ နယ္စပ္ကို ဖြင့္ထားသည္။<br />ထိုခ်ိန္၌ ဟိႏၵဴအမ်ားအၿပား,အထူးသၿဖင့္..အထက္တန္းစားႏွင့္အလယ္လတ္တန္းစားပညာတတ္ဟိႏၵဴမ်ား</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အိႏၵိယၿပန္သြားၾကသည္။<br /><br />၁၉၈၁-ခုႏွစ္သန္းေခါင္စာရင္းအရ...ဤႏိုင္ငံ၌ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္တစ္ကုေဋငါးသိန္းခုနစ္ေသာင္းခန္႔…</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">လူးဦးေရ၏ ၁၂.၁ ရာခိုင္ႏႈန္းရွိသည္။လြန္ခဲ႔ေသာႏွစ္ေတြအတြင္းဟိႏၵဴအေရအတြက္တိုးလာၿပီးတစ္ကုေဋခြဲ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ၿဖစ္သြားသည္။ဤခန္႔မွန္းသည္ အစိုးရ၏စာရင္းၿဖစ္သည္။ဟိႏၵဴဦးေရသည္ ဒီထက္ပိုလိမ့္မည္ဟု ဆုဓာမိုက္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ယူဆသည္။ႏွစ္ကုေဋ၀န္းက်င္ရွိႏိုင္သည္။ႏွစ္ရာခိုင္ႏႈန္းသည္ဟိႏၵဴမ်ားၿဖစ္သည္။<br />[ဤေနရာ၌ ခုႏွစ္အလိုက္ ဟိႏၵဴမ်ားအတိုး,အဆုတ္စာရင္းကိုခ်န္လွပ္ခဲ႔ပါသည္။ပ်င္းေနမည္စိုးေသာေၾကာင့္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ၿဖစ္သည္။ကိုေနာကေတာ့ ေက်ာ္ဖတ္မွာ ေသခ်ာသည္။]<br /><br />၉၀-ၿပည့္ႏွစ္ေနာက္ပိုင္းဟိႏၵဴအေရအတြက္နည္းသြားသလား…?၉၂-ခုေနာက္ပိုင္းကေကာ…?<br />ဆုဓာမိုက္ ရင္ဘတ္ဘယ္ဘက္ကနာက်င္ေနသည္။ဒါ သူ႔ေရာဂါေဟာင္းၿဖစ္သည္။<br />ေခါင္းတစ္ၿခမ္းလည္းကိုက္ေနသည္။ေသြးတိုးေနတာၿဖစ္ႏို္င္သည္။ဗာဗရီဗလီအေၾကာင္းလာေနေသာCNN</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">သတင္းကိုပိတ္ပစ္လိုက္သည္။ဆုဓာမိုက္မွန္းဆၾကည့္သည္။<br />`ဒီသတင္းကိုၾကည့္တဲ႔လူေတြဟိႏၵဴေတြကိုတိုက္ခိုက္လိမ့္မယ္…ဒီအတြက္အစိုးရကက႐ုဏာသက္ေနတယ္…</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဒဏ္ရာရရင္ ၿပန္တိုက္ခိုက္တတ္တာ သူတို႔အေလ့အထပဲ…သူတို႔ RCNသတင္းကိုု ေစာင့္ၾကည့္ေနၾက</span><br /><span style="font-size: small;">မလားပဲ…?<br />ဆုဓာမိုက္ ဘယ္ဘက္ရင္ဘတ္ကိုဖိၿပီးလွဲေနလိုက္သည္။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">မာယာကေတာ့ အခုခ်ိန္အထိ စိတ္လႈပ္ရွားလ်က္၀ရန္တာ၌ေခါက္တုံ႔ေခါက္ၿပန္ေလွ်ာက္ေနတုန္း...၊</span><br /><span style="font-size: small;">သူတစ္ေနရာရာသြားခ်င္ေနသည္။ဆုရန္ဂ်န္ မထေတာ့ ဘယ္မွသြား၍မရၿဖစ္ေနသည္။ဆုဓာမိုက္၀ရန္တာ၌</span><br /><span style="font-size: small;">ေနပူထြက္လႈံသည္။တစ္ယာက္တည္းၿဖစ္ေနသည္။<br />မာယာ့အရိပ္ကအေတာ္ရွည္ေနသည္။ကိရန္းမယီအထီးတည္းထိုင္ေနသည္။သူ႔မ်က္လံုးနဲ႔ေတာင္းပန္ေနသည္။<br />`သြားၾက…အသက္ရွင္ဖို႔သြားၾက…သူမ်ားေတြသြားေနၾကတယ္…ဒါေပမယ့္…အိမ္ကိုထားခဲ႔ၿပီးဘယ္ကိုသြားရ</span><br /><span style="font-size: small;">မွာလဲ…ဆုဓာမိုက္..ေရ….၊´<br />ဒီအသက္ဒီအ႐ြယ္မွာ အရင္တုန္းကလို ထြက္ေၿပးဖို႔ၿဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား…?အရင္ကဆို ဒီလိုလူအုပ္ကိုၾကည့္ၿပီး</span><br /><span style="font-size: small;">ေၿပးၿပီးသြားႏိုင္တယ္…အိမ္ကသူတို႔ကို မတားႏိုင္ဘူး…အဲဒီတုန္းကသတၱိေတြဘယ္ေရာက္ကုန္ၿပီလဲ…?<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;"> သူတို႔ထင္ထားသည္။<br />`လြတ္လပ္ၿပီး လူမ်ဳိးေရးမခြဲၿခားတဲ႔ ဘဂၤလားေဒရွ္မွာ ကိုယ္ပိုင္ႏိုင္ငံေရး,စီးပြားေရး,လူမႈေရးနဲ႔ဘာသာေရး</span><br /><span style="font-size: small;">အခြင့္အေရးရလိမ့္မယ္လို႔…၊´<br />ဒါေပမယ့္…ႏိုင္ငံမွာ ဘာသာေရးမွ်တမႈေတြ တၿဖည္းၿဖည္းေပ်ာက္ဆုံးေနတယ္၊အခု..ႏို္င္ငံ့ဘာသာဟာ</span><br /><span style="font-size: small;">အစၥလာမ္ၿဖစ္ေနတယ္…၊တစ္ယူသန္လူမ်ဳိးေရးအုပ္စုေတြက ၇၁..ခုလြတ္ေၿမာက္ေရးတိုက္ပြဲကိုဆန္႔က်င္ခဲ႔ၾက</span><br /><span style="font-size: small;">ၿပီးလြတ္လပ္ေရးရၿပီးတဲ႔ေနာက္..အတြင္းေအာင္းေနၾကတယ္…အခု..သူတို႔ အတြင္းထဲက ေခါင္းၿပဴထြက္လာ</span><br /><span style="font-size: small;">ၾကၿပီ…အခု ဂုဏ္ယူၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ေနၾက,လွည့္လည္ေနၾက,အစည္းအေ၀းထိုင္ေနၾကတယ္…။<br />၉၀-ၿပည့္...ေအာက္တိုဘာမွာၿဖစ္တဲ႔အႏိုင္က်င့္မႈမွာ သူတို႔ေတြပဲ ဟိႏၵဴေတြရဲ႕ဘုရားေက်ာင္းေတြ,အိမ္ေတြကို</span><br /><span style="font-size: small;">လုယက္ဖ်က္ဆီးမီး႐ွဳိ႕ခဲ႔ၾကတာ...။</span><br /><div style="text-align: justify;"><br /><span style="font-size: small;">ဆုဓာမိုက္ မ်က္လံုးကေလးမွိတ္ၿပီးလွဲေနသည္။ဒီတစ္ၾကိမ္ဘာၿဖစ္လာမယ္ဆိုတာ မသိေသး…၊<br />အစြန္းေရာက္ဟိႏၵဴမ်ားက ဗာဗရီဗလီၾကီးကို ၿဖဳိခ်လိုက္သည္။သူတို႔မေကာင္းမႈရဲ႕အက်ဳိးကိုအခုဘဂၤလားေဒရွ္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">က ဟိႏၵဴေတြခံရေတာ့မယ္…၊ဘဂၤလားေဒရွ္၏လူနည္းစုၿဖစ္ေသာ ဆုဓာမိုက္တို႔မွာ (၉၀)ၿပည့္ႏွစ္အႏိုင္က်င့္မႈ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">၏ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္မ်ား မေပ်ာက္ေသး..၊</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အခု(၉၂)ခုႏွစ္မွာ ဘယ္လုိၾကံဳေတြ႕ရဦးမလဲ…? ဒီတစ္ၾကိမ္မွာလည္း ႂကြက္မ်ားလိုသြားပုန္းေနရလိမ့္ဦးမယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဟိႏၵဴေတြပဲလားဆိုေတာ့…။ဟိႏၵဴေတြက အိႏၵိယမွာ ဗလီၿဖိဳလိုက္တယ္…အဲဒီအက်ဳိးးဆက္က ဆုဓာမိုက္ကို</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဘာ့ေၾကာင့္လုပ္ရမွာလဲ…?<br />သူ ၀ရန္တာေရာက္ေနေသာ မာယာ၏အရိပ္ကို ၾကည့္လိုက္သည္။အရိပ္လႈပ္ေနသည္။တစ္ေနရာထဲတြင္</span><br /><span style="font-size: small;">ရပ္မေန…၊အရိပ္က လႈပ္လႈပ္ေနၿပီး ႐ုတ္တရက္ေပ်ာက္သြားသည္..၊<br />မာယာ အေဖ႔အခန္းထဲ၀င္လာသည္။သူမေၾကာက္ေနသည္။မာယာကစိတ္ဆိုးၿပီးေၿပာသည္။<br />`ဒီလိုဆို….အေဖတို႔ ဒီမွာ ေနၾက…ကၽြန္မေတာ့ သြားၿပီ....´<br />`ဘယ္သြားမွာလဲ´<br />ကိရန္းမယီက ေငါက္ၿပီးေမးလုိက္သည္။<br />`ပါ႐ူးလ္တို႔အိမ္…အေမတို႔ အသက္မရွင္ခ်င္ၾကေတာ့ဘူးဆိုေတာ့…ကၽြန္မဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲ..အစ္ကိုလည္း</span><br /><span style="font-size: small;">ဘယ္မွ သြားမွာမဟုတ္ဘူးလို႔ထင္တယ္…´<br />မာယာက ဆံပင္မ်ားကို ခပ္သြက္သြက္စည္းရင္းေၿပာသည္။<br />`ဒါဆို…မင္းရဲ႕ နီလန္ဂ်နာဒတၱဆိုတဲ႔နာမည္က ဘာလုပ္ဦးမွာလဲ´<br />အေနအထားကိုထိန္းရန္ ဆုဓာမိုက္က ေမးလိုက္သည္။<br />ခ်က္ခ်င္းပဲသူ႔ရဲ႕ဆိရာဂ်ဳတ္ဒီးဆိုတဲ႔နာမည္ကို သတိရလိုက္သည္။<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">မာယာက အသံကေလးတုန္ၿပီးၿပန္ေၿပာသည္။<br />`လာ အိလာဟာ အိန္လာလာဟု မုဟမ္ဒူးရ္ ရဆုလုလႅာဟ္လို႔ဆိုလိုက္ရင္မူစလင္ၿဖစ္သြားႏိုင္တယ္…</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ကၽြန္မလုပ္လိုက္မယ္..နာမည္ကိုလည္း ဖိ႐ုိဂ်ာေေဂမ္လို႔ ေၿပာင္းလိုက္မယ္´တဲ႔..။<br />`မာယာ´<br />ကိရန္းမယီ မာယာကို တားခ်င္သည္။<br />မာယာက အမွားအယြင္းမရွိတဲ႔လူတစ္ေယာက္လို လည္းပင္းေလးကိုကိုင္းၿပီးကိရန္းမယီကိုၾကည့္လိုက္သည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဆုဓာမိုက္က ေခ်ာင္းအရွည္ၾကီးဆိုးၿပီး မာယာႏွင့္ကိရန္းမယီကို တစ္လွည့္စီၾကည့္ေနသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">မာယာကေတာ့ (၄၇)ခုႏွစ္ ႏိုင္ငံခြဲၿခမ္းတာကိုလည္း မမီလိုက္…၊ (၅၀)ခုႏွစ္အံုႂကြမႈနဲ႔(၇၁)ခုႏွစ္လြတ္ေၿမာက္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေရးတိုက္ပြဲကိုလည္းမမီလုိက္…၊သူ သိတတ္တဲ႔အခ်ိန္မွာ အစၥလာမ္ဟာ ႏိုင္ငံေတာ္ဘာသာၿဖစ္ေနၿပီ….၊</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">သူနဲ႔ သူ႔မိသားစုအပါအ၀င္ အင္အားနည္းတဲ႔လူမ်ဳိးစုမ်ားဟာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားနဲ႔နည္းလမ္းမ်ဳိးစံုနဲ႔နားလည္းမႈ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ရေနတာကိုသာ သူ ေတြ႕ရတယ္။(၉၀)ၿပည့္ႏွစ္က ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ႔မီးကိုေတာ့သူေတြ႕လိုက္ရတယ္။<br />ဒီေတာ့ ကိုယ့္ဘ၀လံုၿခံဳေရးအတြက္ စိန္ေခၚမႈအားလံုးကို ယွဥ္ၿပိဳင္ဖို႔ အဆင္သင့္ၿဖစ္ေနတယ္…။မာယာဟာ</span><br /><span style="font-size: small;">အေမွာင္ထဲမွာ မီးမထြန္းခ်င္ဘူး….။<br />မ်က္လံုးထဲ အသံုးမက်တဲ႔ မာယာကို အေတာ္မ်ဳိသိပ္ထားရသည္။သူ႔ကို ဘယ္သူမွတားလို႔မရဘူးလို႔ သူ႔ေရွ႕</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">တြင္ ေၿပာသြားေသးသည္။ဆုဓာမိုက္ ရင္ဘတ္ထဲက ၿပင္းထန္တဲ႔ေ၀ဒနာက ပိုဆိုးလာသည္။</span></div><br /><div style="text-align: center;">&nbsp; ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၂၄.၄.၂၀၁၀</div><br /><br /><span style="font-size: small;"></span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-4921029218415134934?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-3991950899796709672010-04-21T03:41:00.000-07:002010-04-21T03:42:29.384-07:00<span style="font-size: small;"></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S87V96mMB8I/AAAAAAAAAxM/0qIVIfTc7ys/s1600/e-2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S87V96mMB8I/AAAAAAAAAxM/0qIVIfTc7ys/s320/e-2.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">&nbsp;ငါေၾကာက္တတ္တာ ငါ သိတယ္<br />ေၾကာက္႐ြံ႕မႈရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ကို ငါ သိတယ္<br />ေၾကာက္႐ြံ႕မႈမွ ကာကြယ္ဖို႔ ကိုယ္ကိုမတ္လိုက္တယ္<br />တံခါးေပါက္တိုင္းမွာ ဒရ၀မ္လိုအပ္တယ္ေလ….၊<br /><span style="color: #cc0000;">ငါ့ကိုယ္ငါ ငါၿဖစ္ေၾကာင္းသက္ေသၿပဖို႔</span><br style="color: #cc0000;" /><span style="color: #cc0000;">ေန႔တိုင္း ငါ့အိပ္ကပ္ထဲမွာ ငါ့သက္ေသေတြ ထည့္ထားတယ္….။</span><br style="color: #cc0000;" /><br /><span style="color: #990000;">လူေတြထဲက လူသားၿဖစ္ေၾကာင္းသက္ေသေတြ</span><br style="color: #990000;" /><span style="color: #990000;">ငါ့ဆီမွာ မရွိဘူးဆိုတာ ငါသိတယ္..။</span><br style="color: #990000;" />ဒရ၀မ္မ်က္လံုးေတြကိုေက်ာ္ၿပီး<br />အထဲ၀င္ဖို႔ အၿမဲၾကံစည္ေနတာကို<br />ငါမ်က္လံုးေတြက ၿပသလိုက္တယ္….၊<br />မ်က္လံုးေတြၿပလို႔<br />ဒရ၀မ္ေၾကာက္မသြားတာကို သေဘာမက်ဘူး….၊<br />ၿခိမ္းေၿခာက္မႈ,တပ္မက္မႈေတြေၾကာင့္<br />အေရာင္ထြက္ၿပီးစိန္ေခၚေနတဲ႔ <br />ဒရ၀မ္ရဲ႕မ်က္လံုးေတြ ေခါင္းငံု႔သြားေစခ်င္တယ္…၊<br /><br /><span style="color: red;">လူသားၿဖစ္ေၾကာင္းသက္ေသေတြၿပၿပီး</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">ဒရ၀မ္ကို မေၾကာက္ရေအာင္ ငါ တည္ေဆာက္ခ်င္တယ္….။</span><br style="color: red;" /><br style="color: red;" />ကိုေနာ<br />၂၁.၄.၂၀၁၀<br />[က၀ိတာအဂ်္ကလ္မွမိထိလစ္ရွ္ရွရီ၀တ္စေတာ၏အာဒမီဟိုေနးကာပရ္မာန္းကိုၿပန္ဆိုသည္။]<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-399195089979670967?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-42329019615661555592010-04-18T11:16:00.000-07:002010-04-21T04:13:11.308-07:00<div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8tMXHGqRYI/AAAAAAAAAxE/iPR9ky0Bkrc/s1600/g-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8tMXHGqRYI/AAAAAAAAAxE/iPR9ky0Bkrc/s200/g-1.jpg" width="200" /></a></span></div><span style="font-size: small;">ဆုရန္ဂ်န္ အိပ္ယာမွ မထေသး…။</span><br /><span style="font-size: small;">`အစ္ကို ထေတာ့…လုပ္စရာရွိတာ လုပ္ေလ…ေနာက္က်ေနရင္ ဂိြသြားမယ္….၊´</span><br /><span style="font-size: small;">မာယာ အထပ္ထပ္ေၿပာေနသည္။</span><br /><span style="font-size: small;">ဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတာ ဆုရန္ဂ်န္ သေဘာေပါက္သည္။ တေနရာရာ သြားပုန္းေနရေခ်မည္။</span><br /><span style="font-size: small;">ႂကြက္မ်ားလိုပါပဲ…ေၾကာင္ကိုေၾကာက္ရင္ပုန္းေနလုိက္…အေၾကာက္ေၿပရင္ေၾကာင္ေရွ႕ၿဖတ္ေၿပးလိုက္ပဲေပါ့။</span><br /><span style="font-size: small;">သူတို႔လည္း အေၿခအေနေအးခ်မ္းရင္ ထြက္လာၾကသေပါ့။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဘာၿဖစ္လို႔ အိမ္ကိုစြန္႔ၿပီးထြက္ေၿပးရမွာလဲ…?</span><br /><span style="font-size: small;">သူက..ဆုရန္ဂ်န္ဒတ္,သူ႔အေဖ..ဆုဓာမိုက္ဒတ္,သူ႔အေမ..ကိရန္းမယီဒတ္,ညီမေလး...နီလံဂ်နာဒတ္။</span><br /><span style="font-size: small;">ဘာေၾကာင့္ အေဖ အေမနဲ႔ညီမေလးကို ထားခဲ႔ရမွာလဲ…?</span><br /><span style="font-size: small;">လြန္ခဲ႔တဲ႔ႏွစ္ေတြတုန္းကလိုပဲ..ကမာလ္,ေဗလား..ဒါမွမဟုတ္..ဟုိက္ဒါးတို႔အိမ္မွာေမွးေနလို႔ရရဲ႕မဟုတ္လား…?</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေအာက္တိ္ုဘာတစ္မနက္မွာေပါ့….</span><br /><span style="font-size: small;">ကမာလ္ဟာ..အိစ္ကိုတန္ရွိ..သူ႔အိမ္မွသုတ္သီးသုတ္ပ်ာေရာက္လာၿပီးအိပ္ယာမွႏႈိးၿပီးေၿပာသည္။</span><br /><span style="font-size: small;">`ၿမန္ၿမန္လုပ္ေဟ့…အ၀တ္အစား…ႏွစ္ထည္,သံုးထည္ေလာက္ယူၿပီးငါနဲ႔လိုက္ခဲ႔…မၾကာေစနဲ႔...အၿမန္လုပ္´။</span><br /><span style="font-size: small;">ကမာလ္သည္ဧည့္၀တ္အေတာ္ေက်သူၿဖစ္သည္။မနက္ဆိုၾကက္ဥ႐ုတီ,ေန႔လည္က်ငါးဟင္းထမင္း,ညေနဘက္ ၿမက္ခင္းေပၚေထြလီေကလာေၿပာၾက,ညဘက္အိပ္စရာကေတာ့ ဇိမ္ပဲဗ်ိဳ႕ ။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဒါေပမယ့္...ဘာၿဖစ္လို႔ ကမာလ္အိမ္မွာသြားေနရမွာလဲ...?&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ကမယလ္က..ငယ္သူငယ္ခ်င္းဆိုေတာ့ရင္းႏွီးမႈအရ...ႏွစ္ရက္သံုးရက္သူ႕အိမ္မွာေနလို႔ၿဖစ္တာေပါ့...။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အၾကာၾကီးဘယ္ေနမလဲ...?</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဘာၿဖစ္လို႔...ကိုယ့္အိမ္ကိုထားၿပီးသြားရမွာလဲ....?ကမာလ္ကေကာ...ဘာၿဖစ္လို႔ထြက္မသြားတာလဲ...? </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဒီႏိုင္ငံကို ကမာလ္ပိုင္သေလာက္ သူလည္းပိုင္တာပဲေလ...။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ႏိုင္ငံသားအခြင့္အေရး ႏွစ္ဦးလံုးမွာ အညီအမွ်ရွိသင့္တာေပါ့...။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဒါေပမယ့္ ဘာၿဖစ္လို႔ ကမာလ္လို ေခါင္းေမာ့ၿပီးမေနႏိုင္တာလဲ...?</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">`ငါဟာ...ကမၻာေၿမရဲ႕ရင္ေသြးၿဖစ္တယ္၊ငါကို...ဘယ္သူမွ....ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္လို႔မရဘူး´ဒီလိုစကားမ်ဳိး</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဘာၿဖစ္လို႔ထုတ္ေဖၚမေၿပာရဲတာလဲ...?</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဆုရန္ဂ်န္အိပ္ယာထဲမွမထ၊</span><br /><span style="font-size: small;">မာယာကေတာ့စိတ္လႈပ္ရွားလ်က္ဟုိဘက္အခန္းဒီဘက္အခန္းေခါက္တုံ႔ေခါက္ၿပန္ေလွ်ာက္ေနသည္။</span><br /><span style="font-size: small;">`ၿပႆနာၿဖစ္ၿပီးလို႔ဒုကၡေရာက္ေနသူေတြဆီကဘာအက်ဳိးအၿမတ္ေတြရ႐ွိမွာလဲ´ဆိုတာသူသိခ်င္ေနသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">CNN,TVမွဗာဗရီဗလီၾကီးၿပဳိက်သြားပံုကိုၿပသေနသည္။</span><br /><span style="font-size: small;">TVေ႐ွ႕၌ဆုဓာမိုက္ႏွင့္ကိရန္းမယီတို႔မတုန္မလႈပ္ထိုင္ေနၾကသည္။</span><br /><span style="font-size: small;">သူတို႔စဥ္းစားေနၾကသည္။</span><br /><span style="font-size: small;">`၁၉၉၀ၿပည့္ႏွစ္၊ေအာက္တိုဘာတုန္းကလိုပဲအခုလည္းဆုရန္ဂ်န္ကိုမူစလင္တစ္ေယာက္ေယာက္အိမ္မွာသြား</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">၀ွက္ထားရမယ္။ခက္တာက…ဆုရန္ဂ်န္ကဘယ္မွမသြားခ်င္ဘူး၊တစ္ေနကုန္အိပ္ေနမယ္၊ကမာလ္(သို႔မဟုတ္)</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">တစ္ေယာက္ေယာက္လာေခၚလွ်င္လည္း`အိမ္ကိုစြန္႔ၿပီးဘယ္မွမသြားဘူး၊ၿဖစ္လာတာကိုၾကည့္ရွင္းမယ္´တဲ႔။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ယေန႔ဒီဇင္ဘာ(၇)ရက္ေန႔…။</span><br /><span style="font-size: small;">မေန႔ေန႔လယ္က အယုဒၶၿမိဳ႕ဆရယူၿမစ္ကမ္း၌အေမွာင္လႊမ္းသြားခဲ႔သည္။</span><br /><span style="font-size: small;">ဟိႏၵဴအစြန္းေရာက္မ်ားကႏွစ္ေပါင္း(၄၅၀)ၾကာၿပီၿဖစ္ေသာဗလီၾကီးတစ္လံုးကိုၿဖဳိခ်ပစ္လိုက္ၾကသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ကမၻာ့ဟိႏၵဴေကာင္စီမွမညႊန္ၾကားခင္(၂၅)မိနစ္လိုကတည္းကစတင္ၿဖဳိၾကေလသည္။ဟိႏၵဴအစြန္းေရာက္မ်ားက</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">(၅)နာရီနီးပါးေလာက္ၾကဳိးစား၍ထိပ္လံုးၾကီး(၃)လံုးႏွင့္တကြအေဆာက္အအံုၾကီးတစ္ခုလံုးကိုအုတ္ပံုၿဖစ္ေအာင္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ၿပဳလုပ္လိုက္ၾကေလၿပီ…။</span><br /><span style="font-size: small;">အားလံုးကိုBJPပါတီ,ကမၻာ့ဟိႏၵဴေကာင္စီ,RSS,ဗဂ်ရန္းဂပါတီမွေခါင္းေဆာင္မ်ားကဦးေဆာင္ၾကၿပီးဗဟိုလံုၿခဳံ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေရးတပ္,PRC,ႏွင့္UPပုလိပ္တို႔ကလည္းမတားၿမစ္ၾကဘဲဟိႏၵဴအစြန္းေရာက္မ်ားအေပၚမယုံၾကည္ႏိုင္ေအာင္ၿဖစ္</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေနၾကသည္။</span><br /><span style="font-size: small;">ေန႔လယ္(၂း၄၅)မိနစ္တြင္ထိပ္လံုၾကီးတစ္ခုၿပဳိက်သြားသည္။(၄)နာရီတြင္ဒုတိယထိပ္လံုးၾကီးၿပဳိက်သြားၿပီး</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">(၄း၄၅)မိနစ္တြင္တတိယထိပ္လံုးၾကီးကိုၿဖဳိခ်လိုက္ၾကသည္။ဗလီၾကီးၿဖဳိခ်ရာ၌ဟိႏၵဴအစြန္းေရာက္(၄)ဦးေသဆံုး</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ၿပီးတစ္ရာေက်ာ္ဒဏ္ရာရ႐ွိသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဆုရန္ဂ်န္ ကုတင္အေပၚ၌လွဲလ်က္သတင္းစာမ်ားကိုလွန္ေလွာၾကည့္ေနသည္။ ယေန႔သတင္းစာအားလံုး၏</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">မ်က္ႏွာဖံုးမွာဗာဗရီဗလီၾကီး၏အပ်က္အစီးမ်ားသာၿဖစ္သည္။</span><br /><span style="font-size: small;">သူ အယုဒၶယကိုမေရာက္ဖူး…ဗာဗရီဗလီၾကီးကိုလည္းမၿမင္ဖူးေခ်…။</span><br /><span style="font-size: small;">ဘယ္ၿမင္ဖူးမွာလဲ…?</span><br /><span style="font-size: small;">သူ႕ႏိုင္ငံရဲ႕အၿပင္ဘက္ကိုေၿခတစ္လွမ္းမွမထြက္ဖူးတာ…။</span><br /><span style="font-size: small;">ရာမဘုရားဘယ္တုန္းကေမြးတယ္,ဗလီမ်ားကိုေၿမၾကီးကိုတူးၿပီးတည္ေဆာက္တာမဟုတ္,မဟုတ္..သူ..</span><br /><span style="font-size: small;">မသိေခ်..။ဒါေပမယ့္..သူသေဘာေပါက္ထားတာက...(၁၆)ရာစုကလက္ရာတစ္ခုကိုဖ်က္ဆီးလိုက္တာဟာ...</span><br /><span style="font-size: small;">အိႏၵိယရွိမူစလင္မ်ားသာနစ္နာမွာမဟုတ္ဘူး…ဟိႏၵဴအားလံုးလည္းနစ္နာတာပဲ…။</span><br /><span style="font-size: small;">တကယ္ကေတာ့…အိႏၵိယႏိုင္ငံ,အက်ဳိးစီးပြါးလိုလားသူမ်ားနဲ႔လူမႈေရးအေတြးအေခၚအေပၚမွာလည္းထိခိုက္မွာ</span><br /><span style="font-size: small;">ပဲ…။</span><br /><span style="font-size: small;">ဗာဗရီဗလီၿပႆနာဟာဘဂၤလားေဒရွ္ကိုလည္းကူးစက္ေတာ့မယ္,ဟိႏၵဴဘုရားေက်ာင္းေတြဖ်က္ဆီးခံရေတာ့</span><br /><span style="font-size: small;">မယ္,ဟိႏၵဴအိမ္ေတြမီးေလာင္ေတာ့မယ္,ဆိုင္ေတြအလုခံရေတာ့မယ္ဆိုတာဆုရန္ဂ်န္သိေနသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">BJPပါတီအားကိုးနဲ႔အစြန္းေရာက္မ်ားကဗာဗရီဗလီၾကီးကိုဖ်က္ဆီးၿပီးအၿခားေသာအစြန္းေရာက္အုပ္စုမ်ားကို</span><br /><span style="font-size: small;">ဖိအားေပးလုိက္ၿခင္းၿဖစ္သည္။္`ဒီအ႐ူးအႏွမ္းလုပ္ရပ္ဟာအိႏိၵယႏိုင္ငံအၿပင္ဘက္ကိုေရာက္မွာမဟုတ္ဘူး´လို႔</span><br /><span style="font-size: small;">ကမၻာ့ဟိႏၵဴေကာင္စီ,BJPပါတီႏွင့္အေပါင္းပါအုပ္စုမ်ားကထင္ထားပံုရသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">အိႏၵိယ၌လူမ်ဳိးေရးအဓိက႐ုဏ္းၾကီးထြားလာၿပီးေသဆံုးသူဦးေရငါးရာ,ေၿခာက္ရာမွတစ္ေထာင္အထိတိုးသြား</span><br /><span style="font-size: small;">သည္။အခ်ိန္တိုင္းတြင္ေသဆံုးသူဦးေရတိုးလာေနသည္။</span><br /><span style="font-size: small;">ဘဂၤလားေဒရွ္ရွိ(၁၅)သန္းထက္မနည္းေသာဟိႏၵဴမ်ား၏လံုၿခံဳေရးအတြက္ဘာမွန္းမသိရေခ်။</span><br /><span style="font-size: small;">ဘဂၤလားေဒရွ္၌သာမဟုတ္(မ်ားေသာအားၿဖင့္)အေနာက္အာရွအပါအ၀င္ႏိုင္ငံအားလံုး၌ဟိႏၵဴမ်ားရွိေနသည္။</span><br /><span style="font-size: small;">သူတို႔ေတြဘာၿဖစ္သြားမယ္ဆိုတာဟိႏၵဴအစြန္းေရာက္မ်ားစဥ္းစားမိၾကရဲ႕လား…?</span><br /><span style="font-size: small;">အိႏၵိယသည္သီးၿခားဇမၺဴဒိပ္ကၽြန္းမဟုတ္ဘူးဆိုတာBJPပါတီကသိထားသင့္သည္။</span><br /><span style="font-size: small;">အကယ္၍အိႏၵိယ၌အနာထဲအဆိပ္ထည့္မိပါကထိုအနာကိုအိႏၵိယတစ္ႏို္င္ငံတည္းခံစားရမည္မဟုတ္,</span><br /><span style="font-size: small;">တစ္ကမၻာလံုး(အနည္းဆံုး)အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားသို႔ၿပန္႔ႏွံ႕သြားလိမ့္မည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ဆုရန္ဂ်န္မ်က္လံုးမွိတ္ၿပီးေမွးေနသည္။</span><br /><span style="font-size: small;">`မင္း...ထမွာလား..?မထဘူးလား…?ေၿပာ….၊အေမၾကီး,အေဖၾကီးတို႔က..မင္းကိုအားကိုးၿပီးထိုင္ေနၾကတာ´</span><br /><span style="font-size: small;">မာယာက သူ႕ကို တြန္းလႈပ္ၿပီးေၿပာလိုက္သည္။</span><br /><span style="font-size: small;">ဆုရန္ဂ်န္ အေၾကာဆန္႔ရင္းေၿပာလိုက္သည္။</span><br /><span style="font-size: small;">`မင္းသြားခ်င္သြား…ငါကေတာ့ ဒီအိမ္ကတစ္လွမ္းမွ မခြါႏိုင္ဘူး´</span><br /><span style="font-size: small;">`လူၾကီးေတြကေကာ´</span><br /><span style="font-size: small;">`ငါမသိဘူး´</span><br /><span style="font-size: small;">`တစ္ခုခုၿဖစ္သြားရင္ေတာ့´</span><br /><span style="font-size: small;">`ဘာၿဖစ္မွာလဲ´</span><br /><span style="font-size: small;">`မွတ္ထား…အိမ္ကိုလုမယ္..မီး႐ွဳိ႕မယ္..မင္း အဲဒါေတြၿပီးတဲ႔အထိထိုင္ေနမွာလား…?´</span><br /><span style="font-size: small;">`ထိုင္မေနဘူး…အိပ္ေနမွာ´</span><br /><span style="font-size: small;">ဗိုက္ဆာေနေသာဆုရန္ဂ်န္...စီးကရက္တစ္လိပ္မီးညွိလိုက္သည္။ေလးလိပ္ဆက္တိုက္ေသာက္ပစ္လိုက္သည္။</span><br /><span style="font-size: small;">သူ႕ကို အေမကမနက္တိုင္းလက္ဘက္ရည္တစ္ခြက္တိုက္ေနၾကၿဖစ္သည္။</span><br /><span style="font-size: small;">ဒီေန႔..အခုထိမေသာက္ရေသး…၊အခုအခ်ိန္မွာ...။သူ႕ကိုလက္ဘက္ရည္ပူပူတစ္ခြက္ဘယ္သူတိုက္မွာလဲ…?</span><br /><span style="font-size: small;">မာယာကိုေၿပာလည္းထူးမွာမဟုတ္ဘူး…၊ဒီေကာင္မကအိမ္ကထြက္ေၿပးဖို႔ကလြဲၿပီးဘာမွစဥ္းစားေနမွာမဟုတ္</span><br /><span style="font-size: small;">ဘူး။ဒီအခ်ိန္လက္ဘက္ရည္ေဖ်ာ္ဖို႔ေၿပာရင္ခုနစ္ခ်ီအသံနဲ႔ၿပန္ေအာ္လိမ့္မယ္။ကိုယ္တိုင္ထေဖ်ာ္ဖို႔ကလည္းပ်င္း</span><br /><span style="font-size: small;">တယ္။ဟိုဘက္အခန္းကTVဖြင့္ထားသည္။CNNသတင္းလည္းမၾကည့္ခ်င္ေတာ့။</span><br /><span style="font-size: small;">`အစ္ကိုကအိပ္ယာထဲမွာသတင္းစာဖတ္ေနတယ္,သတိလြတ္ေနၿပီ´ဟုဟိုဘက္အခန္းမွ..</span><br /><span style="font-size: small;">မာယာကေအာ္ေၿပာေနသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ဆုရန္ဂ်န္ သတိမလြတ္ေခ်…။</span><br /><span style="font-size: small;">တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာတံခါးဖ်က္ၿပီးလူတစ္စုအိမ္ထဲ၀င္လာႏိုင္တယ္,သိတဲ႔လူလည္းပါမယ္,မသိတဲ႔လူလည္းပါမယ္,</span><br /><span style="font-size: small;">အိမ္ထဲကပစၥည္းေတြကိုဖ်က္ဆီးလုယက္လိမ့္မယ္,ေတာက္ေလွ်ာက္ၿအိမ္ေတြကိုမီးရွဳိ႕လိမ့္မယ္´ဆိုတာ</span><br /><span style="font-size: small;">သူ သိေနသည္။ဒီအေၿခအေနမွာ ကမာလ္ႏွင့္ဟိုက္ဒါးတို႔ကိုလည္းအကူအညီမေတာင္းခ်င္ဘူး၊</span><br /><span style="font-size: small;">ငါတို႔မွာ ေနစရာမရွိဘူး,ဒါေပမယ့္ သူတို႔ဆီသြားရမွာရွက္တယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">မာယာ ေအာ္ေၿပာေနသည္။</span><br /><span style="font-size: small;">`မင္းတို႔...မသြားရင္..ငါတစ္ေယာက္တည္းသြားမယ္,ပါ႐ူးလ္အိမ္သြားမယ္,အစ္ကိုကတစ္ေနရာရာေခၚသြား</span><br /><span style="font-size: small;">မလားပဲ.....၊သူက အသက္မရွင္ခ်င္ေတာ့ဘူး…၊ငါေလ…၊´</span><br /><span style="font-size: small;">ဘာေၾကာင့္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္…ဒီေန႔သူတို႔ကို...ဆုရန္ဂ်န္ကတစ္ေနရာရာမွာသြား၀ွက္ထားမွာမဟုတ္ဘူးဆိုတာ</span><br /><span style="font-size: small;">မာယာသေဘာေပါက္သြားၿပီ….။</span><br /><span style="font-size: small;">နည္းလမ္းမရွိေတာ့…။ကိုယ့္လံုၿခံဳမႈအတြက္ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္စဥ္းစားရေခ်ၿပီ…။</span><br /><span style="font-size: small;">`လံုၿခံဳမႈ´ဟူေသာစကားလံုးသည္&nbsp; ဆုရန္ဂ်န္ကို အေတာ္ဒုကၡေပးသည္။</span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">၉၀-ၿပည့္ေအာက္တိုဘာတုန္းကလည္း လံုၿခံဳမႈမရွိခဲ႔..၊<br />နာမည္ေက်ာ္ဒါေက႐ႊရီဘုရားေက်ာင္းကိုမီး႐ွဳိ႕လုိက္ၾကသည္။ရဲမ်ားကပြဲေတာ္တစ္ခုလိုရပ္ၾကည့္ေနၾကသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဘယ္သူမွမတားဆီးၾက…၊အဓိကအေဆာင္ၾကီးၿပာက်သြားသည္။<br />အတြင္းပိုင္း၀င္လာၾကၿပီးနတ္သား,နတ္သမီးမ်ားအေဆာင္ကိုဖ်က္ဆီးၾကသည္။သူတို႔သည္နဋ္ဘုရားေက်ာင္း,</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ရွီ၀ဘုရားေက်ာင္း,ဧည့္သည္ေဆာင္,အ၀ိုင္းထဲရွိေနေသာရွရီဒါမ္ေဃာရွ္စေသာေနရာမ်ားစြာကိုဖ်က္ဆီးၿပီး</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ရွိသမွ်ပစၥည္းမ်ားကိုလုယက္သြားၾကသည္။<br />ေနာက္....မာဓ၀ေဂါက္ရီယ၀တ္ေက်ာင္း၏မူလေက်ာင္းၾကီးကိုဖ်က္ဆီးလိုက္ၾကၿပန္သည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဇယကာလီဘုရားေက်ာင္းလည္းတစ္စစီၿဖစ္သြားသည္။ေစ်းသစ္ရွိဘုရားေက်ာင္းကိုလည္းဖ်က္ဆီးလိုက္ၾက</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">သည္။ရွံခရီေစ်းအေ႐ွ႕ရွိဟိႏၵဴဆိုင္ငါးဆိုင္ကိုလုယက္ဖ်က္ဆီးၿပီးမီးတင္႐ွဳိ႕လုိက္ၾကသည္။ေလာင္ဒရီ,</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">စားေသာက္ဆိုင္မွစ၍ဟိႏၵဴဆိုင္မွန္သမွ်အလြတ္မေပးေခ်…။<br />ရွံခရီေစ်းေကြ႕၌ဖ်က္ဆီးပြဲၾကီးကိုခပ္လွမ္းလွမ္းမွပင္ၿမင္ေနရသည္။အေကာင္းဟူ၍ဘာမွမေတြ႕ရေတာ့..။<br />အိမ္ႏွစ္ရာသံုးရာခန္႔အလုခံရသည္။<br />(ဤေနရာ၌လုယက္ဖ်က္ဆီးခံရေသာစာရင္းမ်ားလြန္းသၿဖင့္ကိုေနာလည္းဦးေႏွာက္ေၿခာက္သလုိလုိရွိရကား</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">မသိမသာေက်ာ္လိုက္ပါသည္။ဟိႏၵဴတို႔၏ဘုရားေက်ာင္းမ်ားႏွင့္ပိုင္ဆိုင္မႈအမ်ားအၿပားဖ်က္ဆီးခံရသည္ဟုသာ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">မွတ္သားၾကပါရန္….)<br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">၉၀-ၿပည့္ႏွစ္တုန္းေၾကာက္စရာေကာင္းလွေသာလုယက္ဖ်က္ဆီးမႈၿမင္းကြင္း….ဆုရန္ဂ်န္..မ်က္စိထဲတေရးေရး</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေပၚေနသည္။<br />၉၀-ၿပည့္ႏွစ္..အၿဖစ္အပ်က္ကိုအံုႂကြမႈလို႔ဆိုႏိုင္သလား…?<br />အံုႂကြမႈဆိုတာက…အုပ္စုတစ္ခုနဲ႔တစ္ခုတိုက္ခိုက္ၾကတာ…။<br />တကယ္ေတာ့….၉၀ၿပည့္ႏွစ္..အၿဖစ္အပ်က္ကိုအံုႂကြမႈလို႔မဆိုႏိုင္ဘူး…။ဒါက..အုပ္စုတစ္ခုအေပၚမွာအုပ္စု</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">တစ္ခုကအႏိုင္က်င့္တာ…။<br />ၿပတင္းေပါက္မွေနပူက ဆုရန္ဂ်န္နဖူးကိုလာထိသည္။ေဆာင္းေနပူၿဖစ္သည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဒီေနပူကခႏၶာကိုယ္ကိုမေလာင္ကၽြမ္းႏိုင္….။<br />အိပ္ယာထဲလွဲရင္းလက္ဘက္ရည္ေသာက္ခ်င္ေနသည္။<br /></span><br /><span style="font-size: small;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ကိုေနာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">၁၈.၄.၂၀၁၀</span></div><span style="font-size: small;"><br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br />&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><span style="font-size: small;"><br /><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span></div></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-4232901961566155559?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-72452547075554503792010-04-17T20:41:00.000-07:002010-04-17T20:43:21.480-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8p-581ZSFI/AAAAAAAAAw0/kGrE2x920Uo/s1600/IMG_0588.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://1.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8p-581ZSFI/AAAAAAAAAw0/kGrE2x920Uo/s200/IMG_0588.jpg" width="200" /></a></div><div style="text-align: justify;">ယခုႏွစ္သၾကၤန္၌အမိေ႐ႊၿပည္ၾကီးသည္၎,ကိုေနာသည္၎အေရးမၾကီးေသာအေရးတၾကီးကိစၥမ်ား,မလုပ္</div><div style="text-align: justify;">လည္းၿဖစ္ေသာမလုပ္မၿဖစ္ကိစၥမ်ားၿဖင့္စနစ္တက်႐ွဳပ္ေထြးေနပါသၿဖင့္အၿခားၿခားေသာBLOGမ်ားကဲ႔သို႔လွပ</div><div style="text-align: justify;">ေသာစကားလံုးမ်ားၿဖင့္မၾကိဳႏိုင္,ႏႈတ္ခြန္းမဆက္ႏိုင္ၿဖစ္ရသည့္အတြက္ပရိတ္သတ္အေပါင္းတု႔ိအားေတာင္း</div><div style="text-align: justify;">ပန္လိုက္ပါသည္။</div><div style="text-align: justify;">ယခုေလာေလာဆယ္ဆယ္တြင္အရွက္၀တၳဳၾကီးကိုၿပီးဆံုးေအာင္ၿပန္ဆိုရန္ႏွင့္ဟိႏၵီဘာသာၿပန္ကဗ်ာမ်ားကို</div><div style="text-align: justify;">မၾကာမၾကာတင္ဆက္ႏိုင္ရန္ရည္႐ြယ္ထားပါသည္။အရွက္၀တၳဳၾကီးၿပီးဆံုးပါကအလြန္ရွည္လ်ားလွေသာခရီး</div><div style="text-align: justify;">တစ္ခုသြားရမည္ၿဖစ္၍ကိုေနာခရီးသြားၿခင္းေဆာင္းပါးရွည္တစ္ပုဒ္ၿဖစ္လာစရာရွိပါသည္။</div><div style="text-align: justify;">(သို႔မဟုတ္)အၿခားမထင္မွတ္ေသာအေၾကာင္းအရာမ်ားလည္းၿဖစ္လာႏိုင္ပါသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ယခုအ႐ြယ္ေရာက္ေနၿပီၿဖစ္ေသာကိုေနာBLOGသည္ႏုစဥ္အခါကကဲ႔သို႔ ထြင္လံုးမ်ားလာႏိုင္ေတာ့မဟုတ္ပါ</div><div style="text-align: justify;">ေၾကာင္းကိုလည္း အသိေပးအပ္ပါသည္။</div><div style="color: red; text-align: justify;">ႏွစ္သစ္မွစ၍တစ္သက္တာပတ္လံုးအေကာင္းမ်ားကိုသာေတြ႕ၾကံဳၾကရၿပီးက်န္းမာခ်မ္းသာစြာၿဖင့္ႏိုင္ငံအက်ုိး</div><div style="color: red; text-align: justify;">သယ္ပိုးႏိုင္ၾကပါေစ......</div><div style="color: red; text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေမတၱာၿဖင့္....ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၁၈.၄.၂၀၁၀ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-7245254707555450379?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-720808385674862442010-04-14T13:22:00.000-07:002010-04-14T13:25:40.888-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8Yj5gUAuzI/AAAAAAAAAwc/GpjhKsnT6EQ/s1600/m4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8Yj5gUAuzI/AAAAAAAAAwc/GpjhKsnT6EQ/s320/m4.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;ေလထဲက ႏွင္းပြင့္မ်ားလုိ</div><div style="text-align: center;">မင္းတို႔ကို ငါ ေတြ႕လိုက္တယ္...။</div><div style="text-align: center;">လမင္းက တၿဖည္းၿဖည္း ငုတ္၀င္ေနတယ္...။</div><div style="text-align: center;">ေအးလို႔ မဟုတ္ဘူး</div><div style="text-align: center;">ဆာေလာင္လို႔ မဟုတ္ဘူး </div><div style="text-align: center;">မုန္တိုင္းေၾကာင့္ မဟုတ္ဘူး</div><div style="text-align: center;">ေၾကာက္လို႔ မဟုတ္ဘူး....။</div><div style="color: red; text-align: center;">ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ႔တဲ႔</div><div style="color: red; text-align: center;">မင္းတို႔ လုပ္ရပ္ေတြေၾကာင့္</div><div style="color: red; text-align: center;">ငါ ပုန္းေနရတာပါ...။</div><div style="color: red; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေအးခ်မ္းမႈေပးမယ့္</div><div style="text-align: center;">က်စ္လစ္တဲ႔ သံၾကဳိးတစ္ေခ်ာင္း</div><div style="text-align: center;">ငါ က်စ္ေနတယ္</div><div style="text-align: center;">မင္းတို႔အတြက္....။ </div><div style="text-align: center;">လွပ ၾကည္ႏူးဖြယ္ သစ္႐ြက္မ်ားလို</div><div style="text-align: center;">မင္းတို႔အတြက္</div><div style="text-align: center;">အက်ဳိးမဲ႔ ေပ်ာ္႐ႊင္မႈဟာ ငါ ေပါ့...။ </div><div style="color: #274e13; text-align: center;">တစ္စံုတစ္ဦးအတြက္</div><div style="color: #274e13; text-align: center;">မင္းတို႔ အိပ္စက္ေနလိုက္ပါ...။</div><div style="color: #274e13; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အႏိုင္က်င့္တတ္တဲ႔ လမင္း</div><div style="text-align: center;">တၿဖည္းၿဖည္း ငုတ္၀င္ေနတယ္...။</div><div style="color: #990000; text-align: center;">ငါ့ကိုယ္ငါ ရ႐ွိလိုက္တယ္</div><div style="color: #990000; text-align: center;">အေစခံတစ္ေယာက္လို</div><div style="color: #990000; text-align: center;"><div style="text-align: center;">မင္းတို႔ကိုေရာပဲ....။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span style="color: black;"> ငါတို႔ို ေကာင္းကင္ကို ေမာ့မၾကည့္ေအာင္&nbsp;</span></div><div style="color: black; text-align: center;">မတားဆီးႏိုင္တဲ႔...</div></div><div style="text-align: center;">&nbsp;ငါတို႔ အခ်စ္ေတြကို မတားဆီးႏိုင္တဲ႔...</div><div style="text-align: center;">ငါတို႔ ေသာကေတြကို မတားဆီးႏိုင္တဲ႔...</div><div style="text-align: center;">ငါတို႔ကို အသံုးမခ်ႏိုင္တဲ႔...</div><div style="text-align: center;">သူ အားလံုး</div><div style="text-align: center;">ငါတို႔ကို</div><div style="text-align: center;">ေက်ဇူးတင္ထိုက္တယ္.....။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၁၅.၄.၂၀၁၀</div><div style="text-align: center;">[၀ါး.....ႏွစ္နာရီအထိ မေစာင့္ႏိုင္တာ့ဘူး..။]</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">(က၀ိတာအဂ်္ကလ္မွ ေဗာဓိဆတ္တြ၏ ရာတ္ေကဒိုးဗေဂ်းကိုၿပန္ဆိုပါသည္။)</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဒီစာအုပ္ကုန္ေအာင္ၿပန္ဆိုဖို႔ဆံုးၿဖတ္ထား၍သာၿပန္ဆိုေနၿခင္းၿဖစ္သည္။နားလည္လွသည္မဟုတ္။</div><div style="text-align: center;">ခံစားလို႔ရရင္ လက္တို႔ၾကဦးေနာ္...။ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-72080838567486244?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-60599968790693589282010-04-13T23:26:00.000-07:002010-04-13T23:28:36.410-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8VfhLjS02I/AAAAAAAAAwM/xArcHXN_2ng/s1600/g.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8VfhLjS02I/AAAAAAAAAwM/xArcHXN_2ng/s320/g.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;တစ္ေယာက္တည္းေနေသာကိုေနာအေနၿဖင့္သၾကၤန္လည္းတစ္ေယာက္တည္းက်ရေပေတာ့မည္။</div><div style="color: #990000; text-align: justify;">`တိတ္တဆိတ္ ကခုန္လိုသူအတြက္ ဘာဗံုမွမလိုအပ္ဘူး´တဲ႔...။</div><div style="text-align: justify;">တကယ္ေတာ့ ဗံုမရွိဘဲ ကခုန္ဖို႔ရာမလြယ္ကူလွပါ...။</div>ဒီသၾကၤန္မွာ ဘယ္လို ကရင္ေကာင္းမလဲ....?<br /><br /><div style="text-align: justify;">အမွတ္မထင္..ကိုေနာဆီကိုယ္စားလွယ္ေၿခာက္ဦးေရာက္လာၾကသည္။နတ္ၿပည္ေၿခာက္ထပ္မွတစ္ဦးစီၿဖစ္</div><div style="text-align: justify;">သည္။ဆရာ့ဆရာတို႔နည္းနာအတိုင္း(ဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ၿဖစ္ေစ)ကိုယ့္ဆီေရာက္လာသူကိိုၾသ၀ါဒေပး</div><div style="text-align: justify;">ရေခ်ေတာ့မည္။</div><div style="text-align: justify;">ကဲ...ကဲ...ၾကံဳတုန္း...ၾသ၀ါဒအနည္းငယ္ခ်ီးၿမႇင့္လိုက္မယ္...ေနာင္ဆံုခ်င္မွဆံုမယ္...မင္းတို႔နတ္ၿပည္ကအရင္</div><div style="text-align: justify;">လိုဗီဇာလြယ္ေတာ့တာမဟုတ္ဘူး...၊ငါကတၿခားသြားခ်င္သြားေနရမွာ...ဘယ္သူမွသာသနာၿပဳမႂကြခ်င္တဲ႔<br />ေနရာေပါ့...။အဲဒီမွာသိပ္ပူတယ္ဆိုပဲ...။ဘာရယ္ညာရယ္မဟုတ္ဘူးေလ....။ဘကၳရီကုန္ေတာ့မယ္...၊</div><div style="text-align: justify;">မီးၿပန္လာဖို႔မေသခ်ာေသးဘူး...၊</div><div style="color: red; text-align: center;">`ေအးေအး...ေကာင္းေကာင္းေနၾက...လိမ္လိမ္မာမာေနၾက....ကုသိုလ္ရေအာင္ေနၾက....</div><div style="color: red; text-align: center;">ငါလိုမမိုက္ၾကနဲ႔ေပါ့...ဟုတ္ပလား...´။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၁၄.၄၂၀၁၀ </div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-6059996879069358928?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-2195514522800413402010-04-12T23:39:00.000-07:002010-04-12T23:39:02.928-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8QQ0KTrDoI/AAAAAAAAAv0/pcT5o09qKFA/s1600/g.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8QQ0KTrDoI/AAAAAAAAAv0/pcT5o09qKFA/s320/g.jpg" /></a></div><div style="color: #660000; text-align: center;">&nbsp;ခ်က္ၿပဳတ္ၿပီးကာမွ</div><div style="color: #660000; text-align: center;">တစ္ဘ၀လံုးသြန္လိုက္ရတယ္</div><div style="color: #660000; text-align: center;">ငန္လြန္းလို႔....။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေဘာ္ဒါတို႔...ေရ</div><div style="text-align: center;">ၿမန္မာ့သတင္းစာရဲ႕</div><div style="text-align: center;">အမွန္ဆံုးစာမ်က္ႏွာကိုလည္း</div><div style="text-align: center;">မ်က္ေၿခမၿပတ္ေစနဲ႔ေပါ့...။</div><div style="color: red; text-align: center;">&nbsp;ကိုယ့္ဂူ သူ႕ဂူ</div><div style="color: red; text-align: center;">႐ူ႐ူး လာမေပါက္ေၾကးေနာ္....။</div><div style="color: red; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၁၃.၄.၂၀၁၀ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-219551452280041340?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-40873625654869394182010-04-12T23:12:00.000-07:002010-04-12T23:12:49.713-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8QLOTXXAXI/AAAAAAAAAvs/G1o5UoVao1I/s1600/r.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8QLOTXXAXI/AAAAAAAAAvs/G1o5UoVao1I/s320/r.jpg" /></a></div><div style="color: #990000; text-align: center;">&nbsp;ငါ့မနက္ၿဖန္ေတြ&nbsp;</div><div style="color: #990000; text-align: center;">လမ္းမမွားခင္</div><div style="color: #990000; text-align: center;">မင္းလက္ေတြနဲ႔ ေထြးေပြ႕လွည့္ပါေတာ့.....။</div><div style="color: #990000; text-align: center;"><br /></div><div style="color: red; text-align: center;">မင္းအခ်စ္ေတြေၾကာင့္သာ</div><div style="color: red; text-align: center;">ငါ့အိပ္မက္ေတြ </div><div style="color: red; text-align: center;">ခ်ဳိခဲ႔တာပါ....။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">မင္းမြန္လတ္(MK) </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">[ဘုန္းၾကီးေရးရမယ့္စာေတာ့ မဟုတ္ေပဘူး...။ တတ္ႏိုင္ဘူး...၊</div><div style="text-align: center;">ဦးေႏွာက္ထဲမရွိေတာ့စာအုပ္ထဲရွိတာပဲတင္လိုက္ရတာေပါ့ေလ...။]</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-4087362565486939418?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-24295160471270249092010-04-12T11:32:00.000-07:002010-04-12T11:34:36.286-07:00<div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8NnHjoIrQI/AAAAAAAAAvk/dy2AWJb3jBw/s1600/t.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8NnHjoIrQI/AAAAAAAAAvk/dy2AWJb3jBw/s320/t.jpg" /></a></div>&nbsp;ႏွစ္ဆယ့္ငါးႏွစ္</div><div style="text-align: center;">လြဲေခ်ာ္ခဲ႔တဲ႔သၾကၤန္</div><div style="text-align: center;">ဒီႏွစ္ေကာ ဘာမ်ားထူးမွာတဲ႔လဲ....၊</div><div style="text-align: center;">လြဲလက္စ လြဲပါေစေတာ့....။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="color: red; text-align: center;">သၾကၤန္လက္က်န္ေလး မကုန္ခင္</div><div style="color: red; text-align: center;">တ တတ က်န္ခဲ႔ေအာင္</div><div style="color: red; text-align: center;">တခုပ္တရ</div><div style="color: red; text-align: center;">ဟန္က်မဲ႕အပင္ေလးေတြ</div><div style="text-align: center;"><div style="color: red;">ပ်ဳိးခဲ႕ဦးမွပဲေလ....။&nbsp;</div><br />ကိုေနာ<br />၁၃.၄.၂၀၁၀ </div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-2429516047127024909?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-67767370505335055572010-04-12T05:08:00.000-07:002010-04-12T05:08:14.103-07:00(၁) telephone....ဒူရဘာသယႏၲ(နပံု)၊ ဒူရသံ၀ါဒယႏၲ(နပံု)။<br /><br />(၂) teleprinter(teletypewriter)ေၾကးနန္း႐ုိက္စက္....ဒူရမုဒၵဏယႏၲ(နပံု)။<br /><br />(၃) telephoto...ေၾကးနန္းဓာတ္ပံု....ဒူရစိတၱ(နပံု)။<br /><br />(၄) telescope....ဒူရဒႆကယႏၲ(နပံု)။ ဒူေရကၡယႏၲ(နပံု)။<br /><br />(၅) television....ဒူရဒႆနယႏၲ(နပံု)။<br /><br />(၆) movie.....စလစိတၱ(နပံု)။<br /><br />(၇) actor....နာဋက(ပံု)၊ အဘိေနတာ(ပံု)။<br /><br />(၈) actress....နာဋကီ(ဣတၳိ)၊ အဘိေနတီ(ဣတၳိ)။<br /><br />(၉) computer....ဂဏနာယႏၲ(နပံု)၊ သံဂဏကယႏၲ(နပံု)၊ အတၳပူရဏယႏၲ(နပံု)၊ ဣစၧာပူရဏယႏၲ(နပံု)၊<br /><br />(၁၀) international.....အႏၲရရ႒ိယ(တိလိင္)။<br /><br />ေနာက္ထပ္လာႏိုင္ဖြယ္ရာရွိေသးပါေၾကာင္း....။<br /><br /><div style="text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၁၂.၄.၂၀၁၀ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-6776737050533505557?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-24642389326939620172010-04-10T04:47:00.000-07:002010-04-11T03:07:20.850-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8BlE_TFcnI/AAAAAAAAAs0/umc5_laO14k/s1600/g.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8BlE_TFcnI/AAAAAAAAAs0/umc5_laO14k/s320/g.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;ဘူးသီးမသီးဘူး<br />ၿပန္ေရးစမ္း<br />ဘူးသီး မသီးဘူး<br />မဟုတ္ေသးဘူး….ေၿပာင္းၿပန္ေရးစမ္း….<br />ဘူး သီး မ သီး ဘူး<br />ဘယ္လိုေရးေရး ရသဟ….။<br /><br />ၾကမ္းရွ ႏြမ္းလ်တဲ႔ ဒို႔ဘ၀ေတြ<br />ေၿပာင္းၿပန္ေရးမိလို႔<br />အဓိပၸါယ္ပ်က္မသြားေအာင္<br />သတိေလးေဆာင္ၿပီး<br />ေနၾကည့္ဦးစို႔….။<br /><br />မွန္းစမ္း…<br />၀ ဘ ေနာ ကို<br />မလွ…မရ…။<br />႐ႈပ္ပါ့…။<br /><br />ကိုေနာ<br />၁၀.၄.၂၀၁၀<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-2464238932693962017?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-50403907547002359782010-04-10T03:42:00.000-07:002010-04-11T03:06:28.552-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8BPpDGoI1I/AAAAAAAAAsM/btaPPgLoX4s/s1600/v.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8BPpDGoI1I/AAAAAAAAAsM/btaPPgLoX4s/s320/v.jpg" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8BQA-PQDvI/AAAAAAAAAsU/Mv6K9Iunm5k/s1600/s.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8BQA-PQDvI/AAAAAAAAAsU/Mv6K9Iunm5k/s320/s.jpg" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8BQz9iMQpI/AAAAAAAAAsc/L0bHdge62s0/s1600/sl.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8BQz9iMQpI/AAAAAAAAAsc/L0bHdge62s0/s320/sl.jpg" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8BQ4dlzz7I/AAAAAAAAAsk/73Yj5r40t6w/s1600/vi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8BQ4dlzz7I/AAAAAAAAAsk/73Yj5r40t6w/s320/vi.jpg" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8BQ6qNuAxI/AAAAAAAAAss/ayGRtl23ZII/s1600/du.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8BQ6qNuAxI/AAAAAAAAAss/ayGRtl23ZII/s320/du.jpg" /></a></div><div style="color: red;"><a href="http://konawlay.blogspot.com/2010/03/blog-post_3706.html">မဟာ၀ီရ(ပံု..၁)</a></div>ႏွစ္ဆယ္ေလးပါးေၿမာက္ႏွင့္ေနာက္ဆံုးဂ်ိန္းဘုရား။<br /><br />ဂ်ိန္း<br />`အဟႎသာ ပရေမာ ဓေမၼာ….<br />မညွင္းဆဲၿခင္းသည္အေကာင္းဆံုး´၀ါဒကိုလက္ကိုင္ထားေသာအႏၵိယ၏ဘုရားမဲ႔၀ါဒီလုစု၊<br /><br />မဟတၱမာ<br />သူေတာ္ေကာင္း။<br /><br /><a href="http://konawlay.blogspot.com/2010/02/blog-post_1020.html" style="color: red;">သွ်ီ၀(ရွီ၀)</a>(ပံု...၂)<br />ထင္ရွားေသာဟိႏၵဴနတ္ဘုရားတစ္ပါး။(အဖ်က္စြမ္းအားရွိသည္ဟုယံုၾကည္ၾကသည္။)<br /><br />သွ်ီ၀(ရွီ၀)လိဂၤ(ပံု...၃)<br />ဘုရားကိုယ္စား သွ်ီ၀(ရွီ၀)၏ေက်ာက္သားေယာက်ၤားအဂၤါဇာတ္႐ုပ္တု။<br /><br /><a href="http://konawlay.blogspot.com/2010/02/blog-post_1020.html"><span style="color: red;">ဗိႆႏို</span>း</a>(ပံု...၄)<br />ကမၻာကိုေစာင့္ေရွာက္ေသာဟိႏၵဴနတ္ဘုရားတစ္ပါး။<br /><br /><a href="http://konawlay.blogspot.com/2010/02/blog-post_1020.html" style="color: red;">ဒုရဂါ</a>(ပံု...၅)<br />သွ်ီ၀(ရွီ၀)ဇနီး….ဘီလူးမ်ားကိုႏွိမ္နင္းေသာနတ္သမီး။(ပါရ၀တီဟုလည္းေခၚ၏)<br /><br /><div style="text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၁၀.၄.၂၀၁၀ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-5040390754700235978?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-26908753415140902292010-04-10T02:09:00.000-07:002010-04-10T03:51:11.284-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8A_7rGnPAI/AAAAAAAAAsE/GhLtE6G_cB0/s1600/m.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S8A_7rGnPAI/AAAAAAAAAsE/GhLtE6G_cB0/s320/m.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;၀င္ေလ…….။<br />ထြက္ေလ….။<br /></div><div style="text-align: center;">၀င္ေလ…….။<br />ထြက္ေလ….။<br />ႏွာသီးဖ်ားမွာ စိတ္စိုက္<br />သိပ္ကိုက္တဲ႔ ခ်င္ေတြ ၀ဲေနတယ္…။<br /><br />တိုက္ေဆာက္ ကား၀ယ္<br />သူႂကြယ္ သူေ႒းၿဖစ္ခ်င္တယ္…၊<br />ကဲ……ဖ်မ္း…….အင့္….။<br /><br />လူေတာ္ လူေဇာ္<br />ထင္ေပၚသူလည္း ၿဖစ္ခ်င္တယ္……၊<br />ကဲ……ဖ်မ္း…….အင့္….။<br /><br />အိပ္မက္ထဲမွာ တ၀ဲလည္လည္<br />ခင္ေလး လာရင္ ၾကဳိခ်င္တယ္…..၊<br />ကဲ……ဖ်မ္း…….အင့္….။<br /><br />သီခ်င္းေလး တၿမၿမ<br />မိတ္ေဆြမ်ားနဲ႔ ကခ်င္တယ္…..၊<br />ကဲ……ဖ်မ္း…….အင့္….။<br /><br />ေလာကနိဗၺာန္ အေမရိကန္<br />အၿမန္မေႏွး ေရာက္ခ်င္တယ္……၊<br />ကဲ……ဖ်မ္း…….အင့္….။<br /><br /><span style="color: red;">ေနာက္ငါးလၾကာ ေရႊၿမန္မာ</span><br /><span style="color: red;">ဘာေတြၿဖစ္မယ္ သိခ်င္တယ္…..၊</span><br /><span style="color: red;">ကဲ……ဖ်မ္း…….မအင့္(ခစ္...ခစ္..ပ်င္းတယ္)….။</span></div><div style="color: red; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၁၀.၄.၂၀၁၀<br /><div style="text-align: justify;">(မွတ္ခ်က္.....ခ်င္...ဟူသည္ခ်င္ပင္ၿဖစ္ပါ၏။ၿခင္ႏွင့္အသံထြက္တူေနသၿဖင့္ကိုက္တတ္ေသာဟိုအေကာင္ကို</div><div style="text-align: justify;">အားနာမိပါ၏။)</div></div><div style="text-align: center;"><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-2690875341514090229?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-69714869885237623932010-04-09T19:37:00.000-07:002010-04-09T19:42:10.344-07:00<div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S789B1eN-jI/AAAAAAAAAr8/9b82FVbGjro/s1600/o.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="160" src="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S789B1eN-jI/AAAAAAAAAr8/9b82FVbGjro/s200/o.jpg" width="200" /></a> </div><div style="text-align: center;">၁။ <br />၀ါးလံုးေခါင္းထဲက ၿပည္သူ<br />တူညီလို႔ ထႂကြတဲ႔အေရး<br />ေၿပးသူေၿပး,<br />ေတြးသူေတြး,<br />ေမွးေနသူမ်ားလည္းရွိေပါ့…။<br />ကိုေနာ စာသင္ေနတယ္….။</div><div style="text-align: center;"><br />၂။<br />`သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ ….ပတၱံ နိကုကၠဳေဇၨယ်´တဲ႔<br />ၿပည္သူ႕ကိုယ္စား သံဃာမ်ားၾကိဳးကုတ္<br />ငုတ္သူငုတ္,<br />ပုပ္သူပုပ္,<br />ဟုတ္ေနသူမ်ားလည္းရွိေပါ့….။<br />ကိုေနာ စာသင္ေနတယ္….။<br /><br />၃။<br />ဒီပဲရင္းခရီး<br />တကယ္တီးတဲ႔ ဇာတ္ၾကမ္း<br />ကန္းသူကန္း,<br />ဖမ္းသူဖမ္း,<br />ရမ္းေနသူမ်ားလည္းရွိေပါ့…..။<br />ကိုေနာ စာသင္ေနတယ္…..။<br /><br />၄။<br />လိေမၼာ္သီးမ်ားတန္းစီ<br />ဟန္ခ်က္ညီညီ ေႂကြးေၾကာ္<br />ေခ်ာ္လဲသူလဲ,<br />အေဖၚကြဲသူကြဲ,<br />အေတာ္ရဲတဲ႔ေကာင္ေတြလည္းရွိေပါ့…။<br />ကိုေနာ စာသင္ေနတယ္….။<br /><br />၅။<br />ပြဲတိုင္းေရွာင္<br />မ်ားေၿမာင္တဲ႔စာေတြ<br />ဘယ္သူ႕စရိတ္နဲ႔သင္ေနတာလဲ….?<br />ဘယ္သူ႕အတြက္ ဘာေတြလဲ….?<br /><br />ေရာက္လာမယ့္ ဗိုလ္လုပြဲ<br />ကိုယ့္လူအတြက္<br />ေရတစ္ခြက္ မကမ္းႏိုင္ရင္<br />ငမုိးရိပ္ေခ်ာင္းထဲ ငါ ဆင္းမယ္…။<br />႐ုပ္အႂကြင္း အေပ်ာက္ရွင္းလိုက္မယ္…။<br />ေသာက္ဖ်င္းမို႔ ရွက္တယ္(ဆယ္ခါၿပန္).....။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၁၀.၄.၂၀၁၀ </div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-6971486988523762393?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-34375529935619496492010-04-09T05:46:00.000-07:002010-04-09T05:46:09.935-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S78hNkLrY-I/AAAAAAAAAr0/NkxohQI3yUk/s1600/n-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S78hNkLrY-I/AAAAAAAAAr0/NkxohQI3yUk/s320/n-1.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;၁။<br />`နံရံမွာ ပစၥတိုတစ္လက္ ခ်ိတ္ထားတယ္´…။<br /><br />၂။<br />`ဘုန္းၾကီးဆြမ္းခံႂကြေနတာ မဟုတ္ဘူး…၊<br />ေတာင္းေန႐ုံနဲ႔ ရမတဲ႔လား…?<br />အဲဒါ….သိတယ္…..။<br /><br />၃။<br />ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ထိုးခဲ႔<br />ဘယ္လိုတြက္တြက္<br />(ေခတ္အလိုက္)<br />ကီးကိုက္တဲ႔ဂဏန္း<br />မေပါက္မခ်င္း ဆက္ေမြး႐ံုပါ့…။<br /><br />၄။<br />ဒိုင္း…….။<br />အား……။<br /><br />၅။<br /><span style="color: red;">အေမေၿပာေတာ့....</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">`ငါတို႔ မေသဘူး´တဲ႔…။</span></div><div style="color: red; text-align: center;"></div><div style="color: red; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၉.၄.၂၀၁၀<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-3437552993561949649?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-72759137600180850302010-04-08T19:06:00.000-07:002010-04-08T19:13:03.989-07:00<div style="color: red; text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S7208PCC9AI/AAAAAAAAArs/kZ71YXvuhtU/s1600/f-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S7208PCC9AI/AAAAAAAAArs/kZ71YXvuhtU/s320/f-1.jpg" /></a></div>&nbsp;သတင္းစာသည္သမိုင္းၿဖစ္သည္၊.......မွန္လိုက္ဘိၿခင္း။</div><div style="text-align: justify;">ေန႔စဥ္သတင္းစာသည္လူသားဘ၀ၿဖစ္သည္။လူသားဘ၀ကိုစိတ္၀င္းစားသည့္အေလ်ာက္သတင္းကိုအစဥ္ မၿပတ္ေစာင့္ၾကည့္ေနမိသည္။လူၿဖဴစာမတတ္သၿဖင့္လူမဲသတင္းစာကိုသာလွန္ေလွာၾကည့္ရွဳေနရာမွရင္ထဲ ၿငိတာေလးေတြကို(၀ါသနာအရ)လက္ဆင့္ကမ္းလိုက္မိေခ်ၿပီ…။<br /><br /><span style="color: #990000;">(၁) နိဗၺာန္ၿမိဳ႕ေတာ္(ဗာရာဏသီ)၏ ဂဂၤါသခ်ၤဳိင္း</span><br />ဂဂၤါကမ္းေၿခတစ္၀ိုက္အေလာင္းေကာင္မီးရွဳိ႕ေနၾကသည္မွာပြဲေတာ္တမွ်စည္ကားလွသည္။တစ္ေန႔လွ်င္<br />အေလာင္း(၁၂၀)ခန္႔ေရာက္ရွိ္လာသည္။အေလာင္းတစ္ေလာင္းအတြက္ကုန္က်စရိတ္မွာရူပီး(၄)ေထာင္မွ<br />တစ္ေသာင္းအထိရွိႏိုင္သည္။ထင္း,နံ႔သာတုံး,နံ႔သာမွဳန္႔စသည္ေရာင္းခ်သူမ်ားၿငင္းခံုဆူညံလ်က္ရွိသည္။<br />ထင္းမ်ားေၿခာက္,မေၿခာက္၊နံ႔သာစစ္,မစစ္၊အာမခံခ်က္မရွိေပ။အသုဘရွင္မ်ား၏ေသာကမီးမ်ားဂဂၤါကမ္း<br />ေၿခအထိေတာက္ေလာင္စီးဆင္းလ်က္ရွိသည္။သုဘရာဇာမ်ား၏ထီးနန္းၿဖစ္ေသာဤေနရာ၌လြန္ခဲ့ေသာ<br />(၁၀)ႏွစ္ခန္႔ကဤကဲ့သို႔ေသာၿငင္းခံုဆူညံမွုဳမ်ားမရွိေသးေပ။ကုန္က်စရိတ္မွာလည္း(၁၅၀)ခန္႔သာရွိသည္။<br />(16.2.2008-ေန႔ထုတ္ I NEXT သတင္းစာ မွ)</div><div style="text-align: justify;"><br /><span style="color: #990000;">(၂) အေမ ေမ႔တဲ႔သား</span><br />အိႏၵိယႏိုင္ငံ၌ဗုဒၶဘာသာ၀င္နည္းပါးေသာ္လည္းဗုဒၶႏွင့္ဗုဒၶ၏အေတြးအေခၚမ်ားအေပၚဂုဏ္ယူတတ္ၾကသည္။ ေက်ာ္ၾကားေသာတကၠသိုလ္ၾကီးမ်ား၌ဗုဒၶစာေပႏွင့္ပတ္သက္ေသာေဆြးေႏြးပြဲမ်ားမၾကာမၾကာက်င္းပတတ္ၾက</div><div style="text-align: justify;">သည္။ထိုမ်ားေသာေဆြးေႏြးပြဲမ်ားထဲမွ(၂၇/၂၈၊၂။၂၀၀၈)ေန႔တို႔တြင္ဗာရာဏသီၿမိဳ႕မဟတၱမဂႏၵီကာသိတကၠ</div><div style="text-align: justify;">သိုလ္၌က်င္းပေသာ‘ဗုဒၶစာေပထဲမွအိႏၵိယယဥ္ေက်းမွဳ’အမ်ဳိးသားေဆြးေႏြးပြဲမွပညာရွင္တခ်ဳိ႕၏အၿမင္မ်ားကို<br />ထုတ္ႏွဳတ္တင္ၿပလိုက္ပါသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br />U.Pၿပည္နယ္အဆင့္ၿမင့္ပညာေရးဘုတ္အဖြဲ႕မွပေရာ္ဖက္ဆာေဂ်ပရာဆာဒ္က`ဗုဒၶအေတြးအေခၚမ်ားဟာ<br />ကမၻာအရပ္ရပ္မွာဘာသာစကားအမ်ိဳးစံုနဲ႔ၿပန္႔ႏွံ႔ေနၿပီးလိုက္နာက်င့္ၾကံေနၾကတယ္။ဗုဒၶအေတြးအေခၚမ်ားေမြး ဖြားရာအိႏၵိယႏိုင္ငံမွာေတာ့ေမ႔ေလ်ာ႔ေနခဲ့ၾကတယ္။ဒါ...စိတ္မေကာင္းစရာပါပဲဟုေၿပာၾကားသြားသည္။<br />ေဂါရ(ခ္)ပူရ္တကၠသိုလ္သမိုင္းဌာနမွ...ပေရာ္ဖက္ဆာဗီေဂ်းဗဟာဒူး(ရ္)ကလည္း‘သကၠတစာေပမွာေရးထား<br />သမွ်ဟာဗုဒၶစာေပကိုအေၿခခံထားတာေၾကာင့္ဗုဒၶစာေပနဲ႔အိႏၵိယယဥ္ေက်းမွဳကိုခြဲၿခားလို႔မရႏိုင္ဘူး။ဗုဒၶဓမၼအကူ<br />အညီနဲ႔အိႏၵိယယဥ္းေက်းမွဳဟာကမၻာမွာမ်က္ႏွာပန္းလွခဲ့တယ္...ဟုေဆြးေႏြးသြားခဲ႔သည္။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">B.H.Uတကၠသိုလ္ေရွးေဟာင္းသုေတသနဌာနမွပေရာ္ဖက္ဆာပုရိေရွာက္တမ္ဆင္းကလည္း‘ဗုဒၶစာေပထဲမွာ အိႏၵိယယဥ္ေက်းမွဳဟာနက္နက္ရွိဳင္းရွိဳင္းပါ၀င္ေနပါတယ္။တရုတ္,ဂ်ပန္,ကိုရီးယား,ဗီယက္နမ္,သီရိလကၤာ တိဗက္,နီေပါ,ၿမန္မာ,ထိုင္းစတဲ႔ေဒသမ်ားစြာမွာပ်ံ႕ႏွံ႕ေနတဲ႔ဗုဒၶစာေပကိုေလ့လာမယ္ဆိုရင္အိႏၵိယယဥ္ေက်းမွဳ ကိုနားလည္ဖို႔လိုပါတယ္။<span style="color: red;">အိႏၵိယယဥ္ေက်းမွဳကိုနားမလည္ရင္ဗုဒၶစာေပကိုနားမလည္ႏိုင္ဘူး.</span>..ဟုတင္ၿပသြားပါ</div><div style="text-align: justify;">သည္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; (29.2.2008-ေန႔ထုတ္ I NEXT သတင္းစာ မွ)<br /><br /><div style="color: #990000;">(၃) တကၠသိုလ္ၿပည္၌ ႏွစ္ရာစုမွ ဗုဒၶရုပ္ပြါးေတာ္ေတြ႕ရွိၿခင္း</div>ပါကစၥတန္ႏုိင္ငံသမိုင္း၀င္တကၠသီလာၿမိဳ႕၌ႏွစ္ရာစုကအနီေရာင္လိပ္သဲေက်ာက္ၿဖင့္ထုလုပ္ထားေသာဗုဒၶရုပ္ ပြါးေတာ္တစ္ဆူေတြ႕ရွိသည္။က်ားႏွစ္ေကာင္အေပၚ၌တင္ပလႅင္ေခြထိုင္ေနေတာ္မူဟန္ၿဖစ္သည္။တကၠသီလာ ၿပတိုက္၏ေၿမာက္ဘက္(၁၀)ကီလိုမီတာခန္႔တြင္ရွိေသာဗုဒၶဘာသာေက်ာင္းေနရာတစ္ခုကိုတူးေဖၚစဥ္ထိုရုပ္ပြါး ေတာ္ကိုရရွိၿခင္းၿဖစ္သည္။ထိုေနရာသည္ႏွစ္ရာစုမွငါးရာစုအတြင္းကရွိေနေသာေက်ာင္းေနရာၿဖစ္သည္။<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; (20.3.2008-ေန႔ထုတ္ I NEXT သတင္းစာ မွ)<br /><br /><div style="color: #990000;">(၄) B.H.Uတကၠသိုလ္သို႔ ဗုဒၶရုပ္ပြါးေတာ္လွဴဒါန္းၿခင္း</div>B.H.Uတကၠသိုလ္ရွိထိုင္းႏိုင္ငံမွေက်ာင္းသားရဟန္းေတာ္မ်ားက၎တကၠသိုလ္ပါဠိဌာနသို႔ေရႊေရာင္ဗုဒၶရုပ္ပြါး ေတာ္တစ္ဆူလွဴဒါန္းၾကသည္။ရုပ္ပြါးေတာ္လွဴဒါန္းပြဲအခမ္းအနား၌အလွဴရွင္ရဟန္းေတာ္မ်ားက‘B.H.Uတကၠ<br />သိုလ္၌ဗုဒၶဘာသာ၀ိပႆနာစင္တာတစ္ခုထူေထာင္ေပးရန္’ အဆိုၿပဳၾကသည္။<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; (20.3.2008-ေန႔ထုတ္ I NEXT သတင္းစာ မွ)<br /><br /><div style="color: #990000;">(၅) ဗဂၤလားေဒရွ္၌ ေရွးေဟာင္းအုတ္အႏုပညာလက္ရာေတြ႕ရွိၿခင္း</div>ႏွစ္ေပါင္း(၁၅၀၀)ေက်ာ္ကအုတ္ၿဖင့္ၿပဳလုပ္ထားေသာအႏုပညာလက္ရာတစ္ခုကိုဗဂၤလားေဒရွ္ႏုိင္ငံဒိနာ(ဇ္)ပူ<br />(ရ္)ၿမိဳ႕အေရးပါေသာဘုရားေက်ာင္းတစ္ခု၏ေၿမေအာက္ထပ္မွရရွိသည္။ထိုဘုရားေက်ာင္းကိုပါလေခတ္မတိုင္<br />မီကဂ်ိန္းဘာသာ၀င္မ်ား ေဆာက္လုပ္ထား သည္ ဟု ေရွးေဟာင္းဌာနမွ ယူဆထားသည္။<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; (24.3.2008-ေန႔ထုတ္ I NEXT သတင္းစာ မွ)<br /><br /><div style="color: #990000;">(၆) ဗုဒၶဘာသာေၿခလ်င္ဘုရားဖူးအဖြဲ႕(ေဟာ္လန္)ဗာရာဏသီေရာက္ရွိၿခင္း</div>မာတင္အယ္တဖ္ဦးေဆာင္ေသာေဟာ္လန္ႏိုင္ငံသား(၂၃)ဦးပါ၀င္ေသာေၿခလ်င္ဘုရားဖူးအဖြဲ႕သည္(၂၃.၂. ၂၀၀၈)ေန႔တြင္ဗာရာဏသီၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ရွိလာၾကသည္။ထိုအဖြဲ႕သည္ရွင္ေတာ္ဗုဒၶၾကြေတာ္မူေလ႔ရွိေသာလမ္း မ်ား၌ေၿခလ်င္ေလွ်ာက္ၾကသည္။ထိုအဖြဲ႕သည္ဗာရာဏသီၿမိဳ႕အေရာက္တြင္ကီလိုမီတာ(၁၄၀)ေၿခလ်င္<br />ေလွ်ာက္ၿပီးၿဖစ္သည္။ထိုအဖြဲ႕သည္ဗုဒၶဂယာမွခရီးစဥ္စတင္ၿပီးရာဇၿဂိဳဟ္ပဋနာဗာရာဏသီကုသိနာရုံမွကပိလ ၀တၳဳအထိသြားၾကမည္ၿဖစ္သည္။ထိုအဖြဲ႕တြင္အမ်ဳိးသမီး(၁၅)ဦးႏွင့္အမ်ဳိးသား(၈)ဦးပါ၀င္သည္။<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; (24.3.2008-ေန႔ထုတ္ I NEXT သတင္းစာ မွ)<br /><br /><div style="color: #990000;">(၇) ရူပီးသံုးကုေဋေက်ာ္တန္ ရွစ္မ်ဳိးစပ္ ဗုဒၶရုပ္ပြါးေတာ္</div>ဗာရာဏသီကဌာရီနယ္ေၿမအတြင္းရွိဗာဗူ(စ္)ရုိက္ေစ်းအနီး(၂၆.၈.၂၀၀၉)တြင္ဆိုင္ကယ္သမားအထံမွအဖိုး<br />တန္ေရွးေဟာင္းရုပ္ပြါးေတာ္တစ္ဆူဖမ္းဆီးရမိသည္။ထိုရုပ္ပြါးေတာ္ကိုသတၱဳ(၈)မ်ဳိးၿဖင့္ထုလုပ္ထားသည္။<br />သံုးကီလို(၂၉၅)ဂရမ္အေလးခ်ိန္ရွိၿပီးဥာဏ္ေတာ္(၇)လက္မခန္႔ရွိသည္။ထိုရုပ္ပြါးေတာ္သည္ႏိုင္ငံတကာေစ်း<br />ကြက္၌ရူပီးသံုးကုေဋေက်ာ္တန္ဖိုးရွိေၾကာင္းစခန္းမွဴးကာသိနာထ္ကဆိုသည္။သယ္ေဆာင္ေပးသူဆိုင္ကယ္<br />သမားမွာရူပီးတစ္ေသာင္းရရွိမည္ၿဖစ္သည္။<br />(မွတ္ခ်က္။........သတၱဳရွစ္မ်ဳိးဟူသည္....ေရႊ,ေငြ,ေၾကးနီ,ဒန္,သံ,ၿပဒါး,ခဲ,သံၿဖဴတို႔ၿဖစ္သည္။)<br />(27.8.2008-ေန႔ထုတ္ COMPACT သတင္းစာ မွ)<br /><br />အဲ...အဲ..ေတာ္ေလာက္ၿပီထင္ပါရဲ႕..။က်န္တာေတြေလးေတြကိုေတာ့ေနာင္မ်ားမွဆက္ၾကတာေပါ့......။<br /><br />ယခုထြက္ေတာ့မည့္<span style="color: #990000;">မမေ၀အထူးထုတ္မဂၢဇင္းေတာ္ၾကီးမွ</span>သေဘာအက်ဆံုးလည္းၿဖစ္,အေကာင္းဆံုးဟုလည္း<br />(ကိုေနာအေနၿဖင့္)ယူဆရေသာ<span style="color: #e06666;">ကိုၿမတ္ေနသစ္</span>၏ေဆာင္ပါးကို(အၿမည္းသေဘာအၿဖစ္)ကူးယူေဖၚၿပလိုက္ သည္။ကိုၿမတ္...ေရ...ေဆာရီးေနာ္.....အခုေခတ္ကေၿခသြက္လက္သြက္ရွိမွအလုပ္ၿဖစ္တာဆိုေတာ့.....။<br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကိုေနာ</div><div style="text-align: center;">၉.၄.၂၀၁၀ </div><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; <br /><br /><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; <br /><br /><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5392222447331899941-7275913760018085030?l=konawlay.blogspot.com' alt='' /></div>ကိုေနာhttp://www.blogger.com/profile/14361589240259803944noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5392222447331899941.post-33968850911736462352010-04-08T00:02:00.000-07:002010-04-08T00:09:36.972-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S71-3XAyS4I/AAAAAAAAArc/9uikEvbAEMY/s1600/v-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S71-3XAyS4I/AAAAAAAAArc/9uikEvbAEMY/s320/v-1.jpg" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S71-4c9q9TI/AAAAAAAAArk/YwHfvEPltig/s1600/v-2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bhI_p4HmaW0/S71-4c9q9TI/AAAAAAAAArk/YwHfvEPltig/s320/v-2.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: red;">&nbsp;`ဗာရာဏသီသည္သမိုင္း႐ုိးရာဓေလ႔ႏွင့္ဒ႑ာရီမ်ားထက္အုိေဟာင္းသည္။ထိုအရာအားလံုးကိုႏွစ္ၾကိမ္ထပ္</span><br /><span style="color: red;">ထားသလားထင္ရသည္။´</span>(မတ္တြိန္း၊အေမရိကန္စာေရးဆရာ)</div><div style="text-align: justify;"><br />(၁)<br />သူမကိုမသိသူရွားပါလိမ္႔မည္။သူမသည္အေတာ္စြဲမက္စရာေကာင္းသည္။သူမဆီမွာစိတ္၀င္စားစရာအၿပည့္ရွိ ေနသည္။သူမသည္ၿမန္မာ႔ပညာပန္းကိုလည္းဖူးပြင့္ေစခဲ့ဘူးသည္။သူမသည္အစြဲအလမ္းၾကီးသည္။သူမသည္ ယုန္ကေလးမဟုတ္သလိုလိပ္လည္းမဟုတ္ေခ်။သူမသည္ဒ႑ာရီထဲမွရုန္းထြက္ရန္လူးလြန္႔ေနသည္။သူမသည္ ေရွးအက်ဆံုးပံုၿပင္တစ္ပုဒ္ၿဖစ္သည္။ထိုပံုၿပင္ကိုခပ္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ၿမည္းစမ္းၾကည့္လိုက္မိသည္။ <br /><br />(၂)<br />၀ရုဏာၿမစ္ႏွင့္အသိ(အဆိ)ၿမစ္တို႔၏အၾကား၌တည္ရွိသၿဖင့္ဗာရာဏသီဟုအမည္တြင္ခဲ့သည္။ေရွးေခတ္ကာ သိတိုင္း၏ၿမိဳ႕ေတာ္ၿဖစ္ခဲ့ဖူးသည္။ဟိႏၵဴဓမၼက်မ္းဂန္မ်ား၌ကာသိၿမိဳ႕ဟုပင္ကင္ပြန္းတပ္ၾကသည္။မြန္ဂိုအင္ပါယာ ႏွင့္အဂၤလိပ္မ်ားလက္ထက္၌ဘနားရပ္(စ္)ဟုေခၚေ၀ၚၾကၿပန္သည္။ေနာက္ဆံုးေတာ႔ဗာရာဏသီပင္ၿပန္ၿဖစ္ခဲ့ရ<br />ေလသည္။</div><div style="text-align: justify;">ဗာရာဏသီသည္ဘာသာေရးၿမိဳ႕ေတာ္ၿဖစ္သည္။ၿမတ္စြာဗုဒၶသည္ဗာရာဏသီ၌သီတင္းသံုးဖူးသည္။အနတၱ၀ါဒ ကိုေႂကြးေၾကာ္ခဲ့သည္။အနတၱ၀ါဒကိုၿဖန္႔ေ၀ရန္အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုထူေထာင္ခဲ့ဖူးသည္။ဂ်ိန္းဘုရား(၂၄)ဆူတြင္ (၄)ဆူသည္ဗာရာဏသီႏွင့္ဗာရာဏသီ၀န္းက်င္တြင္ေမြးဖြားခဲ့သည္။ရွန္ကရာက်ာရယသည္ဗာရာဏသီ၌ပင္ ဟိႏၵဴဓမၼကိုဖြင့္ဆိုခဲ့သည္။ပတၪၹလီသည္သကၠတသဒၵါက်မ္းမ်ားကိုအက်ယ္တ၀င့္စီရင္ခဲ့သည္။တုလဆီဒါ(စ္)သည္ ရာမစရိတမာနစ္ကိုသီကံုးခဲ့သည္။က၀ီ(ရ္)ကလည္းဘာသာတစ္ခုတည္းၿဖစ္ေရးေဆာ္ၾသခဲ့သည္။</div><div style="text-align: justify;">ဗာရာဏသီ၌ဂဂၤါေရခ်ဳိးဆိပ္မ်ား,ဘုရားေက်ာင္းမ်ား,အထိမ္းအမွတ္သေကၤတမ်ား,လက္မွဳပစၥည္းမ်ားေက်ာ္</div><div style="text-align: justify;">ၾကားလွသည္။ဗာရာဏသီပိုးထည္သည္အိႏၵိယအမ်ဳိးသမီးထုၾကီးအတြက္ရင္ခုန္စရာၿဖစ္သည္။ဗာရာဏသီ</div><div style="text-align: justify;">ကြမ္းယာႏွင့္ဒိန္ခ်ဥ္မ်ားမွာေတာ့လူတိုင္းအတြက္တခုပ္တရ႐ွိလွသည္။<br /><br />(၃)</div><div style="text-align: justify;">ဗာရာဏသီသည္ေရခ်ဳိးဆိပ္(ဂါတ္)ၿမိဳ႕ေတာ္ၿဖစ္သည္။ဟိႏၵဴမ်ားအကုသိုလ္ေမွ်ာႏုိင္ရန္(၁၈)ရာစုမွ(၁၉)ရာစုအ တြင္းေရခ်ဳိးဆိပ္ေပါင္း(၁၀၀)ေက်ာ္တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကသည္။အမ်ားစုပ်က္စီးကုန္ေသာ္လည္းနာမည္ၾကီးေရခ်ဳိး ဆိပ္(၂၇)ခုက်န္႐ွိေနေသးသည္။ေရခ်ဳိးဆိပ္အားလံုးသည္က႑အလိုက္အေရးပါေနဆဲၿဖစ္သည္။အတ္ဆိ(အႆိ) ဒသ႐ႊေမဓ,ဟရိစႏၵရ,ပၪၥဂဂၤါ,မဏိကရ္ဏိကာဂါတ္တို႔တြင္အစဥ္အတုိင္းေရခ်ဳိးလိုက္လွ်င္အၿပစ္မွန္သမွ်ပေပ်ာက္ သြားသၿဖင့္ထို(၅)ဂါတ္သည္အမြန္ၿမတ္္ဆံုးၿဖစ္သည္။<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; ႐ွရီကာသိ၀ိ႐ႊနာထေရႊဘုရားေက်ာင္း,ဘာရတ္မာတာ,တုလဆီမာနတ္(စ္),ဒုရဂါဘုရားေက်ာင္းမ်ားႏွင့္ဂ်ာန၀ါပီ,<br />အာလမ္ဂီရဗလီတို႔သည္ဗာရာဏသီ၏အဆင္တန္ဆာမ်ားၿဖစ္သည္။ဘနားရပ္(စ္)ဟိႏၵဴတကၠသိုလ္,သမၸဴရဏာ နႏၵဆန္ဆကရစ္တကၠသိုလ္,မဟတၱမဂႏၵီကာသိတကၠသိုလ္တို႔သည္ဗာရာဏသီ၏ရနံ႔မ်ားၿဖစ္သည္။</div><div style="text-align: justify;">ေခ်ာက္ခ႑ီ,ဓေမၼခ,ဓမၼရာဇိကေစတီမ်ား၊မူလဂႏၶဓာတ္ေတာ္တိုက္,ဒိဂမၺရဂ်ိန္းဘုရားေက်ာင္း,ၿပတိုက္,တိဗက္ တကၠသိုလ္မ်ားတည္႐ွိေသာဆာရနာတ္နယ္ေၿမ,ရာမနဂရ,က်ဳနားရ္ခံတပ္,ေဂ်ာက္ပူ(ရ္),၀ႎဓ်ာခ်ယ္,စႏၵရပဘာ</div><div style="text-align: justify;">(ရ္)နယ္ေၿမမ်ားသည္ဗာရာဏသီ၏ၾကယ္တာရာမ်ားၿဖစ္သည္။ဗုဒၶပူရဏိမာ(ေမ),ေစတဂတ္(ဂ်)နကၠတိယာ (ေအာက္တိုဘာမတ္),နာဂထိုင္ယာ(ႏို၀င္ဘာ),ဘရတ္မိလပ္(ေအာက္တိုဘာမတ္),ပၪၥက႐ုိရွီပရိကရမ္(ဧၿပီ,</div><div style="text-align: justify;">ေမ),ဂဂၤါဒသာဟရာႏွင့္နိရဇလာဧကာဒသီ(ေမ,ဇြန္),ရထယၾတာ,မဟာရွိ၀ရၾတီ(ေဖေဖာ္၀ါရီ,မတ္),ဟႏုမာန္ ဇယႏၲီ(မတ္ဧၿပီ),ဓ႐ုပဒ္(မတ္)ပြဲေတာ္မ်ားသည္ဗာရာဏသီ၏ပန္းခ်ီကားမ်ားၿဖစ္သည္။ဟိႏၵဴ,ဗုဒၶဘာသာ,ဂ်ိန္း, မြတ္စလင္ႏွင့္ဆိ(ခ္)ဘာသာမ်ားသည္ဗာရာဏသီ၏လမ္းမ်ားၿဖစ္သည္။</div><div style="text-align: justify;">ၿမန္မာ့စာေပေလာကတြင္အထူးအားထားခဲ့ၾကရေသာအဘယာရာမဆရာေတာ္,ေတာင္ေပါက္ဆရာေတာ္, အေဖ်ာက္ဆရာေတာ္,ဆရာပါရဂူအပါအ၀င္သကၠတဟိႏၵီပညာ႐ွင္မ်ားသည္ၿမန္မာၿပည္ေရာက္ဗာရာဏသီ</div><div style="text-align: justify;">၏ပန္းပြင့္မ်ားၿဖစ္သည္။<br /><br />(၄)</div><div style="text-align: justify;">ဤသို႔ေသာဗာရာဏသီသည္(၁၅၅၀)စကြဲယားကီလိုမီတာက်ယ္၀န္းၿပီးသမုဒၵရာေရမ်က္ႏွာၿပင္၏အၿမင့္(၈၀၇၁) မီတာ၌တည္႐ွိသည္။လူဦးေရ(၃၁၄၇၉၂၇)ဦးေနထိုင္ၿပီးဟိႏၵီ,ဘို(ဂ်္)ပူရီႏွင့္အဂၤလိပ္စကားမ်ားေၿပာဆိုၾကသည္။ ေအာက္တိုဘာလမွမတ္လအထိရာသီဥတုေကာင္းမြန္သည္။ဗာရာဏသီမ၏(၂၂)ကီလိုမီတာတြင္႐ွိေသာဗာဗတ္ ပူ(ရ္)ေလယာဥ္ကြင္းမွၿပည္တြင္း႐ွိၿမိဳ႕ၾကီးအမ်ားစုႏွင့္ခတၱမႏၵဴ,ဘန္ေကာက္,ကိုလံဘိုတို႔သို႔သြားႏိုင္သည္။ ဗာရာဏသီသည္အေရးပါေသာရထားလမ္းဆံုၿဖစ္သည္။ၿမိဳ႕ၾကီးအားလံုးသို႔စီးေမ်ာႏိုင္သည္။ဗာရာဏသီမွ(၁၆) ကီလိုမီတာအကြာတြင္အဓိကအက်ဆံုးမြန္ဂိုဆရုိက္ဘူတာ႐ွိသည္။ဗာရာဏသီမွၿမိဳ႕ၾကီးမ်ားသို႔အဆင့္မီအေ၀း</div><div style="text-align: justify;">ေၿပးလမ္းၾကီးၿဖင့္လည္းသြားလာႏိုင္သည္။ဗာရာဏသီသည္ၾကယ္ငါးပြင့္အဆင့္႐ွိဟုိတယ္မ်ားအပါအ၀င္ေခတ္</div><div style="text-align: justify;">ေပၚလိုအပ္ခ်က္အားလံုးကိုေထြးအန္လွ်က္႐ွိသည္။ဗာရာဏသီ၏လတ္တေလာေႂကြေၾကာ္သံမွာ“လွပသန္႔စင္,<br />ကာသိတစ္ခြင္“ၿဖစ္သည္။<br /><br />(၅)</div><div style="text-align: justify;">ဗာရာဏသာအမည္႐ွိေသာၿမစ္၏အနီး၌႐ွိသၿဖင့္ဗာရာဏသီေခၚေၾကာင္းသဒၶမၼပကာသနီအ႒ကထာႏွင့္ဂဠဳံၿပန္ ဆရာတို႔ခန္႔မွန္းၾကေသာ္လည္းညႊန္ၿပစရာဗာရာဏသာၿမစ္မ႐ွိေခ်ေတာ့။ေမ်ာက္ဦးေခါင္းႏွင့္တူသၿဖင့္(သို႔မဟုတ္) ေမ်ာက္ဦးေခါင္းတူေသာေက်