ကုိေနာ

ဒါက ဒီလိုရွိတယ္(၁)

ရွင္းလင္းၿပတ္သားတာဟာ အေကာင္းဆံုးပဲေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ တခါတေလ မရွင္းပဲထားတာက ပိုေကာင္းတတ္ တယ္ မဟုတ္လား..? တခါတေလက်ၿပန္ေတာ့ ၿပန္ေၿပာဖို႔ ခက္ေနတာေလးေတြလည္း ရွိတတ္သဗ်..ဒီေတာ့

ဒီအတိုင္းပဲ ခံစားၾကည့္ၾကရေအာင္ေလ....။

0 Comment(s)Read On >>

သခင္မ်ဳိးေဟ့ ဒို႔ဗမာ(ဒို႔ၿမန္မာ)

(၁) မဟတ္နန္းေတာ္ (၂) မဟတ္ဆုဒရ္ရွန္ဂိရိႏွင့္ကိုေနာ

(၃) ၿမန္မာဇရပ္ေဘးကေက်ာက္တံုး (၄) မင္းတုန္းမင္းေက်ာက္စာ

ခ်မ္းခ်မ္းစီးစီးရွိလွေသာဒီဇင္ဘာတစ္နံနက္တြင္မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ၾကီး၏အေရွ႕ေၿမာက္ဘက္တြင္ရွိေသာ
မဟတ္နန္းေတာ္ၾကီးသို႔ကိုေနာတို႔ခ်ီတက္လာၾကသည္။မဟတ္နန္းေတာ္ၾကီး၌မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ၾကီးကို
အပိုင္စားရခဲ႔ဖူးေသာ,ဗီဟာ(ရ္)ၿပည္နယ္၏အၾကီးစားေၿမပိုင္ရွင္မ်ားၿဖစ္ခဲ႔ဖူးေသာ,ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား၏ဗီလိန္
ၾကီးမ်ားၿဖစ္ၾကေသာမဟတ္[ဟိႏၵဴဘုန္းၾကီး]အဆက္ဆက္ေနထိုင္ၾကသည္။

ထိုနန္းေတာ္ၾကီးအတြင္းေတာင္ဘက္၌မင္းတုန္းမင္း၏ကုသိုလ္ေတာ္ဇရပ္ႏွင့္ဘိုးေတာ္မင္းႏွင့္မင္းတုန္းမင္းတို႔
၏ကုသိုလ္ေတာ္စာရင္းေက်ာက္စာမ်ားရွိသည္။ေရႊၿမန္မာဘုရားဖူးမ်ားသံေ၀ဂၿဖစ္ဖြယ္ရာအၿဖစ္ၾကည့္ရွဳၾက
သည္။ကိုေနာတို႔လည္းမၾကာမၾကာေရာက္တတ္သည္။ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ေက်ာက္စာတိုက္သို႔တန္းမသြားဘဲ
မဟတ္မ်ားစံၿမန္းရာနန္းေတာ္အတြင္းသို႔၀င္လိုက္ၾကသည္။ဂိတ္ေစာင့္ကဘိနပ္ခၽြတ္ပါဆို၍ခၽြတ္ခဲ႔ရေသးသည္။
ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲ..? သူ႔ေက်ာင္းဆိုေတာ့ သူ႔စည္းကမ္းေပါ့။

ကိုေနာတို႔အေပၚထပ္တက္လိုက္သည္။ဟိႏၵဴဘုန္းၾကီးသံုးပါးေနပူစာလံွဳေနၾကသည္။ဥပဓိကိုၾကည့္၍ေရြးခ်ယ္
ႏွဳတ္ဆက္လိုက္သည္။

`နမစ္စေတး ဂုရုဂ်ီ´

`နမစ္ကာ(ရ္)´

`စကားအနည္းငယ္ ေၿပာလို႔ရမလား..?´

`ရပါတယ္..ဘယ္ကလဲ...?

`ၿမန္မာၿပည္ကပါ..ေက်ာင္းက အၾကီးၾကီးပဲေနာ္...ဘုန္းၾကီးဘယ္ႏွစ္ပါးရွိလဲ..?´

`(၆၀)ေက်ာ္ရွိတယ္´

`အမ်ားၾကီးပဲ...ဒီေက်ာင္းကို ဘယ္သူပိုင္တာလဲ..?´

`အားလံုးပိုင္တယ္...ကိုယ္ကေတာ့ အၾကီးဆံုးေပါ့´

`နာမည္ ဘယ္လိုေခၚလဲ...?´

`ဆုဒရ္ရွန္ဂိရိပါ´

[မဟႏၲ(မဟတ္)ဆုဒရ္ရွန္ဂိရိသည္မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ၾကီးအုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႕၀င္ၿဖစ္ၿပီးဤနန္းေတာ္ၾကီး၏
အဓိပတိမဟာနာယကခ်ဳပ္ၿဖစ္သည္။ ]

`ဒီ၀ိုင္းအတြင္းမွာ ၿမန္မာေက်ာင္းရွိတယ္ဆို...?´

`ေက်ာင္းမဟုတ္ပါဘူး...ဘုရား၀တ္ၿပဳဖို႔ ခြင့္ၿပဳထားတဲ႔ ဇရပ္ေတာ့ရွိတယ္´

`ဘယ္မွာလဲ..?´

`ဟို...ေတာင္ဘက္က အေဆာက္အဦးအနီေလးပဲ`

`ဟို ေၿမာက္ဘက္က ဘာလဲ...?´

`မဟတ္ သခ်ႌဳင္းပါ´

`ေက်းဇူးတင္ပါတယ္´

ကိုေနာတို႔ဓာတ္ပံုရုိက္,ႏွဳတ္ဆက္ကာေက်ာက္စာတိုက္ဘက္လွည့္ထြက္လာၾကသည္။ဇရပ္ေရွ႕ဘက္တြင္
တန္းလ်ားတစ္ခုေတြ႕သၿဖင့္...

`မင္းတို႔က ငွါးေနၾကတာလား...?´

`မဟုတ္ဘူး...ဒီေက်ားင္းက အလုပ္သမားေတြပါ´

ထိုတန္းလ်ား၌အခန္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတြ႕ရသည္။ဇရပ္ကားေဟာင္းႏြမ္းေနေပၿပီ။ေက်ာက္စာကအေၿခ
အေနပိုဆိုးသည္။ေရႊၿမန္မာမ်ားလာေရာက္ၾကည့္ရွဳေနၾကေသာ္လည္းထိန္းသိမ္းဖို႔စိတ္ကူးရွိၾကဟန္မတူၾက။
ဘိုးေတာ္မင္းေက်ာက္စာကားမရွိေတာ့ၿပီ၊မင္းတုန္းမင္းေက်ာက္စာလည္းမၾကာမီနတၳိပစၥည္းၿဖင့္ေက်းဇူးၿပဳေပ
ေတာ့မည္။ကုလားမ်ားမေကာင္းေၾကာင္းေဟာ၍ေၿပာ၍ေကာင္းေပဦးမည္။

[ ဟီ...ဟိ..ဂိုက္မ်ားအတြက္ ေၿပာစရာပိုထြက္လာတာေပါ့...ေနာ္...ဟုတ္ဖူးလား...လို႔ ]

ဇရပ္တြင္ၿမန္မာစာသားမ်ားရွိသည္ဆိုသၿဖင့္လိုက္ရွာၾကသည္။ဇရပ္အႏွံ႕ရွာေသာ္လည္းမေတြ႕ေခ်။စိတ္ညစ္ ညစ္ရွိသည္ႏွင့္အေပါ့သြားရန္ေခ်ာင္ကပ္လိုက္သည္။ေဟာ..ေတြ႕ေလၿပီ။အမွဳိက္ပံုထဲတြင္တံုးလံုးလည္းေန ေသာရွီ၀လိင္ႏွင့္ခပ္ဆင္ဆင္ေက်ာက္တံုး၊ၿမန္မာစာမ်ားခပ္၀ါး၀ါး၊ေလွကားထိပ္မွၿပဳတ္က်လာသည္ဟုယူဆရ
သည္။တစ္စံုတစ္ေယာက္ဖတ္ဖို႔ၾကိဳးစားထားသည္။

ကိုေနာတို႔အေတာ္ေလးစိတ္မသက္မသာၿဖစ္ၾကရသည္။မၾကာမီအမွဳိက္ပံုေအာက္ေရာက္ေခ်ေတာ့မည္။
`ဒါလားကြ...ၿမန္မာေတြ...ဘယ္သူ႕ကိုမွန္းမသိ,ေဒါသထြက္ေနမိသည္။ကိုေနာတို႔လစ္လ်ဴမရွဳရက္၊သကၤန္း
ၿပင္၀တ္လိုက္ၾကသည္။၀ိုင္းမ,ၾကသည္။အေတာ္ေလးသည္။ဆက္မ,ဖို႔ၾကံၾကေသးသည္။ခဏနားၾကသည္။
ဓာတ္ပံုရုိက္ၾကသည္။အေပါ့သြားၾကသည္။ကြမ္းယာထုတ္၀ါးၾကသည္။
တစ္ေနရာမွ`ဗုဒၶသာသနံ...စိရံ..တိ႒တု´ရြတ္ဆိုသံၾကားေနရသည္။နား၀င္ခ်ုဳိေပစြ။သကၤန္းတိုတိုၿပင္၀တ္
ၾကၿပန္သည္။အားလံုးညီညီညာညာစုလိုက္ၾကၿပီးအားၾကိဳးမာန္တက္ၿပန္လွည့္ထြက္လာခဲ႔ၾကေတာ့သည္။

`ခါးကို ညွာေနလို႔ေပါ့ကြာ...´တဲ႔...။

ကိုေနာ

၂၅.၂.၂၀၁၀

0 Comment(s)Read On >>